Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Την λογική πολλοί εμίσησαν…τον Δημητράκη ουδείς…


Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα που να μην γνωρίζει τον περίφημο Δημητράκη το «καλό παιδί», τον συμπαθητικό γυρολόγο που πουλάει καρέκλες, τραπέζια, τραπεζομάντηλα  ή που μαζεύει από τις ταράτσες κουζίνες, παλιά πλυντήρια, νεροχύτες κτλ. Κι αν όχι αυτόν στον οποίο αναφέρομαι έναν από τους Δημητράκηδες.
Ένας από αυτούς λοιπόν, αποφάσισε να υπακούσει στα κελεύσματα  της εποχής και να αυτοπροσδιορίζεται πλέον ως Δημητράκης το «λογικό παιδί» και όχι πλέον το «καλό».
Βέβαια, όπως πολλοί από εσάς υποψιάζεστε το σχέδιό του για αλλαγή πήγε άπατο ενώ και οι δουλειές του σημείωσαν κατακόρυφη πτώση με συνέπεια να το ξαναλλάξει το τροπάρι του και να το κάνει αυτή τη φορά: «Ο Δημητράκης το συναισθηματικό παιδί».

Στην οικονομία δεν υπάρχουν αδιέξοδα


Να βγούμε από το ευρώ δεν μας επιτρέπουνε
Να υποτιμήσουμε το δικό μας ευρώ δεν μας επιτρέπουνε
Να επιστρέψουμε στο εθνικό μας νόμισμα δεν μας επιτρέπουμε.
Τουλάχιστον, να μας αφήνανε να τυπώναμε μαύρο χρήμα, κάτι που είναι άλλωστε και ένα πάγιο αίτημα της αγοράς.

Είσαι περίεργος ;


Την καλύτερα μαγκιά  προκειμένου να φοροδιαφεύγουν χωρίς εμφανείς συνέπειες και χωρίς να μπορεί κανείς περίεργος να τους πει το οτιδήποτε, την είχαν κάνει οι παλιοί τραγουδιστές, που θεωρούσαν προσβολή προς την αντρική τους τιμή να υπογράφουν συμβόλαια, επειδή το «καλύτερο συμβόλαιο ήταν ο λόγος τους»…



Η ώρα της αλήθειας


Είμαι υπνωτισμένος στην καρέκλα του ψυχαναλυτή μου και αυτή είναι η τελευταία μας συνεδρία
Εκείνος με ενθαρρύνει να πάω ακόμα πιο βαθιά μέσα μου, λέγοντας μου ότι η θεραπεία μας θα έχει μεγάλη επιτυχία μόνο αν αποκαλύψω το μεγαλύτερο μυστικό της ζωής μου.
Εγώ νιώθω πια έτοιμος να το κάνω:

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ: Ήρθε και για σένα η μεγάλη ώρα, Χάρη. Πρέπει να μιλήσεις επιτέλους για τον εαυτό σου
ΧΑΡΗΣ: Ναι είμαι έτοιμος πια

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ: Μίλα ελεύθερα τώρα και αποκάλυψε αυτό που έκρυβες και από τον ίδιο σου τον εαυτό. Αυτό που δεν υποψιάστηκαν ποτέ οι φίλοι σου για σένα. Αυτό που όταν το μάθει ο πατέρας σου θα του έρθει ταμπλάς.. Αυτό που σε ταλανίζει από τότε που γνωρίζεις καλά τον εαυτό σου.
ΧΑΡΗΣ: Ναι, θα μιλήσω, ήρθε η ώρα να μιλήσω

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ: Παραδέξου το επιτέλους, τώρα είναι η ώρα

ΧΑΡΗΣ: Ναι, το βλέπω πως ήρθε η ώρα να το παραδεχτώ

ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ: Πες το, φώναξέ το δυνατά, για να θεραπευτείς

ΧΑΡΗΣ: Ναι θα το φωνάξω, ναι, είναι η ώρα

ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ: Φώναξέ το, φώναξέ το, τώρα,  τώρα. Αγνόησε την κοινωνία και αποκάλυψε την πραγματική σου φύση

ΧΑΡΗΣ: Ναι, ναι, ήρθε η ώρα, θα το κάνω

ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ: Φώναξέ το, αγόρι μου. Πες είμαι….είμαι.

ΧΑΡΗΣ: Ναι, ναι, να εδώ τόχω. Μού ρχεται. Είμαι…είμαι

ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ: Φώναξέ το αγόρι μου, να μας ακούσουν μέχρι το διπλανό τετράγωνο. Πες είμαι…είμαι

ΧΑΡΗΣ: Είμαι…είμαι

ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΉΣ: Είμαι,  είμαι, ούρλιαξε, βγάλτο από μέσα σου να ξαναλφρώσεις;. ΕΙΜΑΙ…ΕΙΜΑΙ

ΧΑΡΗΣ: ΕΙΜΑΙ…ΕΙΜΑΙ

ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ: ΠΕΣ ΕΙΜΑΙ… ΕΙΜΑΙ….

ΧΑΡΗΣ: ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΟΟΟΟΟΟΣ ,  ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΟΟΟΟΟΟΣ  

Εμείς αλλάξαμε, απομένει να αλλάξει κι ο εαυτός μας!


Η κουβέντα στην καφετέρια έχει ανάψει για τα καλά κι είναι  ένας διαπρύσιος υποστηρικτής της άποψης που λέει  ότι πρέπει να αλλάξουμε, ειδάλλως δεν θα έχουμε κανένα απολύτως μέλλον στην Ευρώπη, αυτός που υποστηρίζει ότι ο Έλληνας πρέπει να μάθει επιτέλους να υπακούει στους νόμους...


-Ποιος Έλληνας; λέω εγώ

-Ο Έλληνας, λέει, ο Έλληνας

-Δηλαδή μου λες πως όταν θα φύγεις από  την καφετέρια, θα ζητήσεις αυτή την φορά κι απόδειξη; ρωτάω.

-Ναι, μου λέει, θα ζητήσω

-Κι ούτε θα διπλοπαρκάρεις την επόμενη φορά, όπως έκανες πριν από λίγα λεπτά;

-Ούτε μου λέει, ούτε…

-Κι ούτε θα ξανασβήσεις τις κλήσεις σου, όπως παινευόσουν τις προάλλες, κι ούτε θα ξαναπεράσεις με κόκκινο;

-Ούτε, μου λέει

-Και δεν θα ξαναγοράσεις παράνομα προϊόντα από τους πλανόδιους;

-Όχι δεν θα ξαναγοράσω ποτέ

-Κι όταν σε καλεί κάποιος για να του φτιάξεις τα υδραυλικά, θα του κόβεις και απόδειξη από δω και μπρος;

-Ακόμα κι αυτό θα κάνω, λέει.
-Εντάξει, του λέω εγώ, σε πιστεύω. Σβήσε και το τσιγάρο σου τώρα…

Τα μασούρια τραγουδάνε ακόμα!


Πάντως, υπάρχει και ένα θετικό στο υποτιθέμενο αυτό πισωγύρισμα στη δραχμή. Ότι θα ξέρουμε πια σίγουρα ότι μια γυναίκα δε θα  μας θέλει για τα λεφτά μας..

Απολογισμός 3ης χρονιάς του ΠΑΝ…


Ολοκληρώνοντας την τρίτη και ίσως τελευταία χρονιά λειτουργίας του Blog το ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ και διαπιστώνοντας μέσα από τα στατιστικά στοιχεία που έχω στη διάθεσή μου το βαθμό απήχησης που έχει αποκτήσει στο αναγνωστικό κοινό, έχω καταλήξει στο ασφαλή συμπέρασμα ότι: μόνος μου τα γράφω, μόνος μου γελάω…

Μάθε όρκο κι άστονε….


Όλα όσα έχουν σχέση με τη διαφθορά στο ΕΣΥ ξεκινούν από το γεγονός ότι ο Ιπποκράτης υπήρξε μια προσωπικότητα αρκετά προσηνής, καλόβολη, συζητήσιμη και υποχωρητική. Ας μάθαινε, από εκείνα τα χρόνια, ο Έλληνας γιατρός να ορκίζεται στον Ποσειδώνα ή στον Δία και θα σας έλεγα εγώ αν υπήρχε σήμερα φακελάκι. 

Μπέϊκιν Πάουντερ


Ο γιατρός Κ.Λ επισημάνθηκε στη φωτογραφία του χρήστη Σωτήρη Καπετανάκη.



Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Χρειαζόμαστε λίγη ξεκούραση!


Όπως προκύπτει από πρόσφατη και έγκυρη διεθνή έρευνα, σχετικά με τα εργασιακά,  οι Έλληνες εργαζόμενοι έρχονται πρώτοι στην Ευρώπη και δεύτεροι παγκοσμίως στις ώρες εργασίας .  Φαντάζομαι λοιπόν να γίνεται ένας σκοτωμός στα γραφεία του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ)  για το ποιος θα πρωτοαναλάβει να καλύψει το θέμα.


Από δραχμή δε χαμπαριάζω


Το μούσι μού βαλες να κόψω
και να ψηφίσω δεξιά
και την πορεία ν ανακόψω
του ΣΥΡΙΖΑ του φουκαρά

για σένα πρόδοσα ιδέες
για μια καλύτερη ζωή
και τις ιδέες μου τις νέες
τις καταπίνω με ντροπή

μα σου το λέω, θα αλλάξω
θα ξαναγίνω αριστερός
τον εαυτό μου θα τον ψάξω
ξανά ιδεολογικώς

που μ έχεις να ξεροσταλιάζω
με ένα βήμα τη φορά
από δραχμή δε χαμπαριάζω
μ αυτήν πηδούσα πιο συχνά

το ίδιο ατόπημα ελέω
το είχα κάνει και παλιά
ΠΑΣΟΚ εψήφισα σου λέω
για μία άκαρδη ξανθιά

όταν ψηφίζεις γι άλλο λόγο
απ της πατρίδας το καλό
σε λένε συμφεροντολόγο
και κέρδος έχεις ταπεινό

μα σου το λέω θα αλλάξω
θα ξαναγίνω αριστερός
τον εαυτό μου θα τον ψάξω
ξανά ιδεολογικώς

που μ έχεις να ξεροσταλιάζω
με ένα βήμα τη φορά
από δραχμή δε χαμπαριάζω
μ αυτήν πηδούσα πιο συχνά

Ομοφορολογικός ….


Μου λέει πάλι ο Κ: -Δηλαδή ο φίλος μας ο Σ. που είναι γκέι, θα ψηφίσει Βαλλιανάτο;

-Γιατί να ψηφίσει οπωσδήποτε Βαλλιανάτο; λέω εγώ. Μπορεί να ψηφίσει Βαλλιανάτο μπορεί και να ψηφίσει οτιδήποτε άλλο, όπως ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ, κτλ …

-Ε όχι δα και ΝΔ, λέει αυτός. Αφού είναι γκέι, θα ψηφίσει Βαλλιανάτο.

-Βρε χριστιανέ μου, του λέω, το κόμμα του Βαλλιανάτου είναι ένα φιλελεύθερο κόμμα και όχι ένα κόμμα των γκέι., γκέκε;

Δεν έδειχνε να καταλαβαίνει, αλλά τουλάχιστον προσπαθούσε.

-Δηλαδή είναι ένα κόμμα των γκέι μου λέει, που θέλει να μειωθεί η φορολογία των υψηλών εισοδημάτων. Να μου λείπει.

-Θα το πω για τελευταία φορά, λέω εγώ, υψώνοντας τον τόνο της φωνής μου. Είναι ένα φιλελεύθερο κόμμα και όχι ένα κόμμα  των γκέι.

-Μη μου φωνάζεις εμένα, μου λέει αυτός. Δεν μου καίγεται καρφάκι τι είναι το κόμμα  του Βαλλιανάτου. Εγώ αυτό που θέλω να ξέρω είναι αν οι γκέι είναι υπέρ ή κατά  του μνημονίου…

Ο κλασικός ο μαλάκας ο Έλληνας!


-Δεν μου λες; μου λέει ο Κ, την ώρα που γράφει κάτι στο χαρτί.
Πως γράφεται ο Βαλλιανάτος, με ένα ή με δύο λάμδα;

-         Με δύο, λέω εγώ.

-Αααα, κουφάλα, μου λέει! Ώστε το ήξερες εε; Τι να υποθέσω τώρα εγώ ότι την κουνάς κι εσύ την αχλαδιά;

-         Όχι του λέω. Να υποθέσεις μόνο ότι ξέρω ορθογραφία.


Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Διόρθωση!


Παρακαλούνται οι κύριοι, που καταλήγουν στην ιστοσελίδα μου χρησιμοποιώντας ως λέξεις κλειδιά αναζήτησης  «κώλος Μενεγάκη» να το πάρουν επιτέλους απόφαση ότι πρόκειται περί τραγικής παρεξηγήσεως! 

ΥΓ. Πάντως θα πρέπει να μου αναγνωρίσετε ότι αν ήταν άλλος συντάκτης στη θέση μου, θα συνόδευε το post του με φωτογραφία «κώλου Μενεγάκη»





Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε


-Κοίτα ρε φίλε μου, τι προπαγάνδα κάνουν για τη Χρυσή Αυγή, λέει ο πρώτος.

-Είδες ρε φίλε; συμφωνώ εγώ, εννοώντας ότι κάποιοι κύκλοι προσπαθούν να προωθήσουν την εικόνα ότι δεν είναι δα και τόσο κακά αυτά τα παιδιά που πλακώνουν στο δρόμο ανυποψίαστους μετανάστες και πολιτικούς  αντιπάλους!

Πετάγεται και ένας τρίτος για να συμφωνήσει μαζί μας,  ότι πράγματι γίνεται προπαγάνδα για  την Χρυσή Αυγή, αναφέροντας ότι προχθές που πλάκωσαν έναν χρυσαυγίτη στην Πάτρα κανείς δεν ανέφερε τίποτα!.

Το συμπέρασμα που εξάγεται από όλα αυτά είναι το εξής:  ότι όταν δύο Έλληνες συμφωνούν μεταξύ τους σχετικά με ένα θέμα, ο ένας από τους δύο, κατά πάσα πιθανότητα, έχει καταλάβει λάθος. Κι όταν τρεις Έλληνες συμφωνούν μεταξύ τους για ένα θέμα, έχουν καταλάβει λάθος οι δύο!

Μόνο αν είσαι ο Μέσι ελπίζεις!


Σύμφωνα με πρόσφατη "έρευνα", περίπου 1.500.000 άνεργοι θα διεκδικήσουν τις θέσεις εργασίας που θα προκύψουν από την προσδοκώμενη ανάπτυξη εντός του 2013!

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Τα πάντα ρει , τα πάντα ρει, έξω απ την ελληνική βουλή


Το φως της δημοσιότητας είδαν τα αρχεία από τις συνομιλίες για το ελληνικό ζήτημα των πολιτικών αρχηγών και άλλων προσωπικοτήτων στον παράδεισο:

ΜΑΡΞ: Κύριοι, τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ σοβαρά

ΘΑΤΣΕΡ: Αν δεν το καταλάβατε ήδη υπάρχουν και κυρίες στην παρέα

ΜΑΡΞ: Έλα τώρα, Μάργκι. Ξέρεις πόσο πολύ σε εκτιμώ

ΑΝΤΑΜ ΣΜΙΘ: Εγώ θα μπω κατευθείαν στο ψητό: Πιστεύω ότι θα ήταν μέγιστο λάθος μια ενδεχόμενη αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ στην τρέχουσα αξία της μετοχής της.

ΘΑΤΣΕΡ: Συμφωνώ και επαυξάνω.

ΜΑΡΞ: Μα τι λέτε τώρα, βρε συνάδελφοι! Αν δεν γίνουν αμέσως αποκρατικοποιήσεις στην Ελλάδα πως θα επανεκκινηθεί  η Ελληνική οικονομία, μου λέτε.;

ΘΑΤΣΕΡ: Καρλ, το σκεπτικό σου είναι πολύ φιλελεύθερο για τα γούστα μου.

ΑΝΤΑΜ ΣΜΙΘ: Ούτε και γω μπορώ να σε παρακολουθήσω Κάρολε.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Να ανακαλέσει αμέσως η Κριστίν Λαγκάρντ  ότι οι Έλληνες είναι φοροφυγάδες.

ΚΟΥΤΣΟΓΙΩΡΓΑΣ: Είμαι αθώος, κύριε πρόεδρε.

ΜΑΡΞ: Πιστεύω ότι πρέπει ν αφήσουμε τις ιδεοληψίες έξω από αυτήν την κουβέντα.

ΘΑΤΣΕΡ: Καλά που υπάρχει κι ο Τσίπρας, δεν λές;

ΜΑΡΞ: Θέλεις να μου ανεβάσεις την πίεση, τώρα;

ΘΑΤΣΕΡ: Οι σύντροφοι στο κόμμα έχουμε μια παροιμία πολύ ενδεικτική της κατάστασης: να φοβάσαι τις παλιές πουτάνες και τους πρώην κομμουνιστές.

ΜΑΡΞ: Μα πότε θα απαλλαχθείτε επιτέλους από τις δογματικές σας θέσεις Μάργκαρετ;

ΘΑΤΣΕΡ: Αυτή είμαι.

ΜΑΡΞ: Άλλωστε, δεν ζούμε πια στην εποχή που οι άνθρωποι έτρωγαν κάθε μέρα πατάτες...

ΘΑΤΣΕΡ: Μήπως πήρε τίποτα το αυτί σου για  το κίνημα της πατάτας στην Ελλάδα;

ΜΑΡΞ: Πρώτα λιτότητα και μετά ανάπτυξη, λέω εγώ

ΘΑΤΣΕΡ: Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ

ΜΑΡΣΑΛ: Πάλι εγώ θα ξηλωθώ ρε παιδιά;

ΑΝΤΑΜ ΣΜΙΘ: Εγώ προκρίνω τον σοσιαλισμό, ως την πιο αποτελεσματική λύση. Έχει δίκιο η Παπαρήγα όταν λέει….

ΜΑΡΞ: Παπαρήγα; Είπες Παπαρήγα;

ΘΑΤΣΕΡ: Έχεις κανένα πρόβλημα με τις γυναίκες που διεκδικούν  το δίκιο του λαού τους, Κάρολε; Συμφωνώ στο ότι η μόνη λύση είναι ο σοσιαλισμός.

ΜΑΡΞ: Η Ελλάδα είχε μια κρατικοδίαιτη οικονομία, σοβιετικού τύπου. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Δεν πρέπει να επικρατήσουν οι Μαρξιστές.
Ειδάλλως, ας βάλει ο θεός το χέρι του.

ΛΕΝΙΝ: Ότι κι αν λένε οι άνθρωποι τελικά είναι το θέλημα του θεού αυτό που θα επικρατήσει...


ΠΑΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΥΛΟΣ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ: Ποιου θεού ρε παιδιά; Αν δεν αντιδράσει ο λαός τίποτα δεν πρόκειται να γίνει.

ΛΕΝΙΝ: Μην βλαστημάς έτσι, Ιωάννη Παύλο.

ΧΙΤΛΕΡ: Να υπάρξει παραδειγματική τιμωρία σε όποιον αρνείται το ολοκαύτωμα.

ΜΑΡΞ: Πιστεύω ότι πρέπει να ανακοπεί η πορεία του Τσίπρα προς την εξουσία με ένα φιλευρωπαϊκό κοινωνικό μέτωπο.

ΘΑΤΣΕΡ: Μόνο πάνω από το πτώμα μου θα εμποδιστεί η πορεία του Τσίπρα προς το Μέγαρο Μαξίμου. Λαϊκή εξουσία εδώ και τώρα..

ΔΑΡΒΙΝΟΣ: Όταν ο θεός πήρε τον πηλό και έφτιαξε τον πίθηκο όλα αυτά ήτανε ζητήματα αγέννητα ακόμα.
ΙΗΣΟΥΣ: Το θέμα μας είναι η Ελλάδα και όχι η θρησκοληψία του καθενός

ΔΑΡΒΙΝΟΣ: Δηλαδή θέλεις να πεις πως είσαι υπέρ μιας φορολόγησης της Ελληνικής Ορθόδοξης εκκλησίας;

ΙΗΣΟΥΣ: Είμαι υπέρ του να φορολογηθούν οι Χριστιανοί με 30% και οι υπόλοιποι με 13%. Να ένα ισοδύναμο μέτρο.

ΔΑΡΒΙΝΟΣ: Δεν καταλαβαίνω την εμπάθειά σου με τους χριστιανούς..

ΙΗΣΟΥΣ: Ποτέ δεν το έκρυψα ότι σε καμία φάση της ζωής μου δεν επιθυμούσα να σταυρωθώ για το ανθρώπινο είδος

ΜΑΡΞ: Ας αφήσουμε τον Ιησού στην ησυχία του. Ο άνθρωπος είναι βουδιστής, δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική, έχει άλλες απόψεις.

ΘΑΤΣΕΡ: Αυτή τη Μέρκελ, αν μπορούσα θα την ξεμάλλιαζα.

ΓΚΑΝΤΙ: Διαψεύδω ότι ψήφισα Μπακογιάννη. Η φωτογραφία μου στον τοίχο του πολιτικού της γραφείου, μόνο ως προβοκάτσια μπορεί να εννοηθεί. Μόνο με βία και αίμα αλλάζουνε τα πράγματα.

ΜΑΡΞ: Τελικά καταλήξαμε πουθενά; Εσένα, Πυθία, ποιο είναι το τελικό σου πόρισμά για όλα αυτά;

ΠΥΘΙΑ: Απευθύνομαι σε εσάς τους μεγάλους ηγέτες του κόσμου που σκοτώνεται τους αγγελιοφόρους όταν σας φέρνουν  τα άσχημα νέα….

ΘΑΤΣΕΡ: Πόσο πιο ξεκάθαρα, θα μπορούσε να το πει η γυναίκα ότι χρειάζονται νέες προσλήψεις στο δημόσιο;

ΜΑΡΞ: Δηλαδή δεν λύνεται το πρόβλημα απλώς  με μετατάξεις και με αποσπάσεις των υπαλλήλων;

ΤΣΟΡΤΣΙΛ: Χικ χικ…Στον ελληνικό εμφύλιο μάλλον υποστηρίξαμε τη λάθος πλευρά.

ΛΕΝΙΝ: Θεέ και κύριε.. Σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι. Μετανοείτε, μετανοείτε  Χριστιανοί. ‘Ηγγικεν η ώρα.

ΙΗΣΟΥΣ: Μην κοιτάς εμένα. Εγώ μετανόησα πριν από περίπου 2000 χρόνια.

Ο θρίαμβος της ματαίωσης


Πριν από μόλις λίγες ημέρες ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ , Φώτης Κουβέλης έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης οικουμενικού χαρακτήρα. Ήταν η φωνή του που εξήγησε αργότερα την αδυναμία συνεννόησης που προκλήθηκε από τις πρώτες κιόλας συζητήσεις κι ήταν ο ίδιος που πρόβλεψε πριν από την τελική σύσκεψη με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι η χώρα κατά συντριπτική πιθανότητα οδεύει προς νέες εκλογές. Ο έμπειρος πολιτικός παρουσίασε απλά αυτά που πολλοί ξέρουν απ έξω: τα αγεφύρωτα χάσματα πολιτικής και εκλογικής σκοπιμότητας που διχάζουν τα ελληνικά κόμματα, τους ιδεολογικούς και  περιορισμούς που τα εμποδίζουν να αναπνεύσουν και να συνεννοηθούν,  τα ρήγματα ιστορικού μίσους , τα παιχνίδια αγκίστρωσης ή αποφυγής της εξουσίας, την προϊούσα μισαλλοδοξία, τον αριστερόστροφο και δεξιόστροφο δογματισμό, την υπεράσπιση της απόλυτης και μοναδικής αλήθειας. Αλλά τότε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ δεν είπε τίποτα για την δική του ευθύνη σχετικά με την ατολμία του να στηρίξει μια κυβέρνηση εθνικού σκοπού χωρίς τη συνδρομή του ΣΥΡΙΖΑ, μια αμεριμνησία που λίγο αργότερα έπεσε πάνω του, καθώς οδεύουμε με μαθηματική ακρίβεια προς την επανάληψη της ίδιας διαδικασίας και πιθανών την διεκπεραίωση της συνεννόησης που δεν τόλμησαν οι πολιτικές δυνάμεις μετά την 6η Μαϊου. Κι αυτό θα είναι ένα ακόμα  θεαματικό δείγμα της ανεπάρκειας των πολιτικών ηγετών μιας άλλης εποχής που ταπεινώνει σήμερα την Ελλάδα περισσότερο κι από τις ανεκδιήγητες δηλώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ, που ξαφνικά θυμήθηκε την ανθρωπιστική κρίση στην Αφρική για να διασκεδάσει τις συνέπειες μιας άλλης ανθρωπιστικής κρίσης, διαφορετικού βέβαια διαμετρήματος, στην καρδιά της Ευρώπης.


Το απλό γεγονός της επιλογής της λέξης «συνεννόηση» ή της ακόμα πιο ενοχικής «συμπόρευσης» ταυτίζεται στη χώρα σχεδόν με την απουσία κάποιας ιδεολογικής θέσης.
Οτιδήποτε δεν είναι ριζοσπαστικό, ακραίο, ολιστικό, απόλυτο και δεν εκφράζει μια πολεμική διάθεση καταρράκωσης του αντιπάλου και ανάδειξης της μοναδικής και ακλόνητης αλήθειας εκδηλώνεται ως πράξη ύψιστης προδοσίας. Αν δεν χτυπήσεις το χέρι σου στο τραπέζι, αν δεν υψώσεις τον τόνο της φωνής σου ώστε να καταπιείς τα επιχειρήματα του αντιπάλου σου, αν δεν απολέσεις την πνευματική σου σοβαρότητα και επάρκεια για να γελοιοποιηθείς και να σχηματοποιηθείς ώστε να γίνεις αποδεκτός από ένα θυμωμένο κοινό διψασμένο για πόλεμο, όπως έκανε πρόσφατα κι ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, δεν έχεις καμιά ελπίδα επιβίωσης στον πολιτικό στίβο. Έτσι, είναι τόσα πολλά τα έκπληκτα πρόσωπα όταν  ακούν τα επιχειρήματα για μια ουσιαστική συνένωση δυνάμεων, που μοιάζει να έχει γίνει ο διχασμός ένα αξεδιάλυτο στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας.

Η απαίτηση μιας μονοετούς, διετούς ή τριετούς παράτασης του χρόνου εκπλήρωσης των υποχρεώσεών μας, έχει επιτρέψει να δικαιολογηθεί κάθε δημαγωγία στο όνομά της. Αλλά η ύπαρξη αυτής της δυνατότητας, όχι μόνο θα αντέκρουε την τιμωρητική διάθεση της Γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στην Ελλάδα αλλά θα δημιουργούσε και τις συνθήκες ηρεμίας που χρειάζεται η χώρα για να πάρει τις μεγάλες της αποφάσεις και να προσανατολιστεί ανεπηρέαστη στον παγκόσμιο ιστορικό χώρο. \Ώστε να πάψουμε να τροφοδοτούμε την ιδέα ενός πολιορκημένου μέρους, όπου ο συναινετικός είναι περίπου το ίδιο πράγμα με τον προδότη κι όπου ο εξωτερικός αποκλεισμός και οι διαρκείς ταπεινώσεις στις οποίες μας υποβάλλουν οι δανειστές μας όχι μόνο να μην έχουν ενδυναμώσει ούτε κατά το ελάχιστο το εσωτερικό μέτωπο αντίστασης, αλλά να το έχουν σχεδόν θρυμματίσει.

Ελπίζω η επόμενη εκλογική αναμέτρηση να είναι θετική για εκείνους από εμάς που ευχόμαστε να λάβει τέλος ο παραλογισμός της διχόνοιας, ειδικά εμείς που θεωρούμε το τέλος του κομματικού κράτους ως ένα οριστικό χτύπημα στον αυταρχισμό της αναξιοκρατίας κάτω από τον οποίο ζούμε. Πολύ φοβάμαι όμως πως οι νικητές των επόμενων εκλογών, θα το ερμηνεύσουν διαφορετικά: θα χειροκροτήσουν με ικανοποίηση την αδιαμφισβήτητη βούληση  του λαού και θα δηλώσουν ότι αποτελεί άλλη μια περίτρανη απόδειξη ότι το μνημόνιο και οι μεταρρυθμιστικές του απαιτήσεις δεν είχαν καμιά απολύτως κοινωνική νομιμοποίηση. Στην Αθήνα, στο μεταξύ, μακριά από τα μάτια του κόσμου, κάποιοι επαγγελματίες εργατοπατέρες, εσωτερικοί κομματικοί μετανάστες εσχάτως, και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες προστατευόμενών τους,  θα γιορτάζουν για ακόμη μια ματαίωση των ονείρων του πιο δημιουργικού και του πιο ταλαιπωρημένου τμήματος του ελληνικού λαού, που μόλις και μετά βίας εμπιστεύεται, αν και δυσκολεύεται να τις διερμηνεύσει, ήπιες και σοβαρές φωνές σαν του Φώτη Κουβέλη, βλέποντας τες να αντιπαλεύουν ανάμεσα στον παλαιοκομματισμό και την ανεπηρέαστη από ιδεοληψίες και μανιφέστα κοινή λογική.

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Ζόρικη μέρα


Ζόρικη μέρα σού κατσε
τα δόντια σφίξε που έχεις
μια λίβρα κάτω απ την καρδιά
σού κόβουν μα το αντέχεις

φώναξε κάνα δα γιατρό
και μην τους μακαρίζεις
την ατυχία σου γαμώ
σταμάτα να γκαρίζεις

στ αλήθεια μεταφέρθηκες
διακόσια μέτρα πέρα
το στοίχημα αποδέχτηκες
μι αδιέξοδη Δευτέρα

κι αβίαστα τους ξέρασες
ολόκληρη ιστορία
κι αν έπαιξες και έχασες
μαλάκα, είσαι η αιτία

νωρίς στα φαστφουντάδικα
φρουροί ηθικοί πεζεύουν
κι αν βλέπουνε τα άδικα
αδιάφορα χαζεύουν

οι δυο απ τους καθίκηδες
κι ο τρίτος αλκοόλας
τι στόκος, πού σαι φίλε μου
που θα λεγε ο Νικόλας

η διάσπαση της διάσπασης
κυβέρνηση θα γίνει
κι ο τοκογλύφος φίλε μου
 θ αρπάξει ότι έχει μείνει


δεν έμαθες να σκέφτεσαι
κι αυτό θα μας στοιχίσει
στατιστικές ανέχεσαι
κι η αλήθεια σού ξινίζει

δεν ξέρω τι στοιβάζεις πια
μες την κωλαποθήκη
και αν αξίζει η δουλειά
για να χει τέτοιο νοίκι

η απαρτία σχόλασε
και χέστηκε το τέρας
ρίξε λιγάκι τις στροφές
θα γίνεις και πατέρας

τη λίβρα κάτω απ την καρδιά
την έχασες και ξέρεις
πως τα τσιμπίδια τα βαριά
στα νύχια σου θα φέρεις


πως τα τσιμπίδια τα βαριά
τα νύχια σου αφεντεύουν
ελπίδα υπάρχει μοναχά
γι αυτούς που την γυρεύουν



Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Ματαιότης ματαιοτήτων για πάντα …Πειραιώτης


Όταν είδα τον Τ, έναν φίλο μου Πειραιώτη έτσι σκεφτικό, μελαγχολικό και  κλεισμένο στον εαυτό του αποφάσισα ότι θα έκανα ότι περνούσε από το χέρι μου για να του ανεβάσω λίγο την ψυχολογία. Βέβαια, αν και εκείνος με προειδοποίησε ότι οι Πειραιώτες δεν παίρνουν από συμβουλές και λόγια  εγώ αποφάσισα να κάνω μια προσπάθεια:

Όμως πράγματι ο κόπος μου αποδείχθηκε μάταιος: Τι, ότι τα πρώτα 60 χρόνια είναι δύσκολα  του είπα, τι ότι σε 15 χρόνια η Ελλάδα θα είναι μια άλλη χώρα από αυτή που ξέρουμε, του είπα, τι ότι η τριχόπτωση σχετίζεται και με την βελτίωση των σεξουαλικών επιδόσεων, του είπα, τι ότι δεν είναι κακό να ζεις στα 50 με τη μάνα σου αφού άλλοι ζούνε μέχρι τα εξήντα τους, του είπα, τι ότι το σεξ δεν έχει πια και τόση μεγάλη σημασία όση του αποδίδεται για να χολόσκαει κανείς βράδυ πρωί, του είπα. Καμιά αντίδραση αυτός. Τίποτα.  Απ το ένα αφτί έμπαιναν, απ το άλλο έβγαιναν.


Κάντο όπως ο ΣΥΡΙΖΑ


Συναντώ έναν παλιό γνωστό μου τον Κ, ο οποίος, όχι μόνο μού δηλώνει αλλά και δείχνει πολύ ενθουσιασμένος.
-Μια χαρά σε βρίσκω Κ, του λέω. Γιατί τέτοια κέφια.;
-Γιατί, μου λέει, πάω να κάνω τα χαρτιά μου για να διεκδικήσω τη χρηματοδότηση που δίνει η ευρωπαϊκή επιτροπή για την ενίσχυση της νέας επιχειρηματικότητας.

Συζητώ για λίγο μαζί του και καταλαβαίνω ότι η χρηματοδότηση αυτή απευθύνεται σε νέους μέχρι 31 ετών.
Για παράδειγμα, αν ένας νέος μέχρι 31 ετών αιτηθεί χρηματοδότησης για να ανοίξει ένα μπουγατσατζίδικο ή μια καφετέρια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεσμεύεται ότι θα χρηματοδοτήσει το σχέδιό του. Αντίθετα, αν ένας νέος ηλικίας 33, 35 ή 37 ετών αιτηθεί χρηματοδότησης για να  υποστηρίξει κάποια ιδέα του, η οποία μπορεί να δημιουργήσει ένα νέο πρωτότυπο προϊόν ή μια καινοτόμα υπηρεσία, η αίτησή του θα απορριφθεί.

-Μπράβο ρε συ του λέω. Καλή τύχη να έχεις. Και τι σκέφτεσαι να κάνεις;.
-Α, δεν ξέρω ακόμα μου απαντάει. Ας πάρω τα λεφτά και βλέπουμε…


Men in Black 3 (Οι Άντρες με τα Μαύρα)


Αν ψάχνετε για μια ιστορία με ήρωες απλούς ανθρώπους παγιδευμένους μέσα στην αναζήτηση του πραγματικού νοήματος της ζωής, πιθανών να πρέπει να συνεχίσετε προς άλλη κατεύθυνση. Αν πάλι αναζητείται μέσα από λέξεις-κλειδιά του στυλ τρελός, παλαβός, ανεξήγητος, σκοτεινός, κωμικός κτλ, μια διασκεδαστική ταινία για να περάσετε απρόσκοπτα δυο ωρίτσες ανεμελιάς ίσως βρίσκεστε στο σωστό δρόμο.

 Τώρα, αν έχετε δει και τις δύο προηγούμενες ταινίες της σειράς, χωρίς να απογοητευτείτε τραγικά με το επιεικώς μέτριο πρώτο sequel, προφανώς δεν έχετε να χάσετε και πολλά βλέποντας το αποτέλεσμα της επιστροφής του παλαβιάρικου διδύμου πρακτόρων J (Will Smith) και  T (Tommy Lee Jones) στα κινηματογραφικά πλατό, γιατί θα συναντήσετε εκτός από το  αυτούσιο  , σκοτεινό και γκροτέσκο κόμικ πνεύμα του Lowell Cunningham, και μια ακόμα αξιοσημείωτη επιστροφή, αυτή του Will Smith που επανακάμπτει με αρκετή φρεσκάδα τρία χρόνια μετά το αμφιλεγόμενο “Hanconck”, σ ένα ρόλο ζωηρό και αρκετά διασκεδαστικό.
Μόλις όμως οι ψευδαισθήσεις υποχωρήσουν θα σας μείνει ίσως μια γεύση ανάμεικτη που θα συμπιέζεται ανάμεσα στο κινηματογραφικό στυλ της ταινίας και το περιεχόμενό της, αφήνοντας τελικά ένα συναίσθημα που στην ουσία του μοιάζει μ ένα ατόφιο κομμάτι ζωής: αυθόρμητα ανολοκλήρωτο.
Σίγουρα οι ήρωες της ταινίας δεν θα μπορούσαν να είναι οι οποιοιδήποτε κι εκεί ακριβώς είναι που οφείλει την όποια γοητεία της, καθώς και στο ότι ξετυλίγει μ έναν διασκεδαστικό, ρυθμικό και καθαρά αφηγηματικό τρόπο την μυστηριώδη περιπέτεια μιας ανατρεπτικής ζωής στα πλαίσια μιας κωμικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας, που εκτυλίσσεται αυτή τη φορά σε δύο χρονικούς ορίζοντες, καθώς ο J  πρέπει να ταξιδέψει πίσω στο χρόνο για να συναντήσει την νεαρή version του ιδιόρρυθμου και μυστικοπαθή συνεργάτη του Κ, ώστε να λειτουργήσει αποτρεπτικά και προληπτικά απέναντι σε κινδύνους που σοβούν στο σκοτεινό σύμπαν του παρόντος τους.    

Ταξίδι μακράς επιστροφής



Τα μεγάφωνα μεταφέρουν μια φωνή που δεν είναι η δική του
με μικροφωνισμούς συμπαντικούς κι αδιάφορους στο ανθρώπινο αυτί
του πιλότου-φάντασμα που στέκεται με την πονεμένη πλάτη όρθια στη θέση του
«μήπως σας απευθύνομαι μ έναν τρόπο που σας θίγει;»

"ταξίδι μακράς διαδρομής αρχίζει, φροντίστε τις πληγωμένες πλάτες σας
και δώστε λίγη άνεση στα πόδια σας για ν αναπνεύσουν
ταξίδι μακριάς επιστροφής αρχίζει, φροντίστε τον αυχένα σας
να μην κυρτώνει και θρυψαλιαστεί στο πρώτο κενό αέρα"

σε λίγο περνάνε το σύνορο του αιθέρα
την ιπτάμενη παραμεθόριο
την διαφιλονικούμενη, από τα πουλιά και τα σύννεφα δύο κρατών,
«τροποποιήστε για λίγο τις προφορές σας
και τους τύπους του μέλλοντα των απροσώπων

κι ό,τι θεωρούνταν μέχρι στιγμής μεγάλη ασυνανταξία
αναθεωρήστε το ζερβά του γκρίζου σύννεφου
προς άνεση της γλώσσας και του ταξιδιού"


κι όσοι βρίσκονται ήδη να μετακινούνται
ή βρίσκονται σε μετακίνηση όπως είναι το ορθό,
οι ταξιδιώτες μετάβασης σε μακρινό προορισμό
ας μην διστάσουν να μοιραστούν με τον πιλότο
την εμπειρία της εμπρόθετης παρένθεσης,
εντός της άυλης και αναίτιας πραγματικότητας» 

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Συνιστωσιάδα-Οδύσσεια


Πρωθυπουργός: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

Υπουργός Εξωτερικών: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ

Υπουργός Παιδείας, θρησκευμάτων και δια βίου Μάθησης: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ

Υπουργός Δημόσιας Τάξης: ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Υπουργός Εσωτερικών: ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ

Υπουργός εργασίας: ΜΑΝΟΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

Υπουργός Οικονομικών: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ

Υπουργός Ναυτιλίας: ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΡΙΤΣΑΣ

Διακόπτω ευθύς αμέσως αυτήν την αβάσιμη υπόθεση εργασίας, γιατί δε θέλω σε καμιά περίπτωση να  με  κατηγορήσει κανείς από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι επιχειρώ να τρομοκρατήσω τον κόσμο…

Ο Μεγάλος Δικτάτωρ (The Great Dictator)


 Η πρώτη  παρωδία του Χίτλερ δια χειρός, Τσάρλι Τσάπλιν, την περίοδο που  η ναζιστική θηριωδία ξεκινάει να αποκαλύπτει το φρικιαστικό της πρόσωπο, θρυλείται ότι ενόχλησε τόσο πολύ τον Γερμανό δικτάτορα ώστε να διατάξει την δολοφονία του χαρισματικού δημιουργού.

 Ο «Μεγάλος Δικτάτορας» δεν αποτελεί την καλύτερη ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν, αλλά σίγουρα μια από αυτές που ανέπτυξαν την πιο πλατιά και διαχρονική μυθολογία. Η θρυλική, πολιτική και αντιπολεμική ταινία του Τσάπλιν έκανε την έξοδό της στις αίθουσες τον Οκτώβριο του 1940, λίγους μήνες προτού η Αμερική μπει στον πόλεμο εναντίον των Ναζί και αποτελεί μια πικρή κωμωδία με εξαιρετικούς συμβολισμούς για τον αυταρχισμό, τον αντισημιτισμό, την εξωπραγματική φιλοδοξία, την πολιτική τρέλα, την πλαστικότητα των μαζών και την ελαστικότητα των συνειδήσεων, στοιχεία που συχνά οδηγούν στις μεγάλες ιστορικές τραγωδίες.

Δύο άνθρωποι τόσο ίδιοι εξωτερικά, αλλά τόσο διαφορετικοί τελικά, ο αρχηγός ενός φασιστικού κράτους κι ένας ανυποψίαστος εβραίος κουρέας υπήκοος του ίδιου κράτους παίρνουν σάρκα και οστά από τον ίδιο τον Τσάπλιν, στην πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του, με τη χαρακτηριστική υδρόγειο πάνω στο γραφείο του δικτάτορα και την συγκλονιστική καταληκτική ομιλία του Χίνγκελ να αποτελούν μέχρι και σήμερα δύο από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία ανθολογίας του παγκόσμιου κινηματογράφου. 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Προϊστορικές δεσμεύσεις



Το παιχνίδι που κυριαρχεί αυτές τις ημέρες στις διάφορες ελληνικές παρέες λέγεται: «βρες τι πραγματικά θα ψηφίσουν οι φίλοι σου». Είναι ένα παιχνίδι προβοκατόρικων ερωτήσεων με τις οποίες προσπαθεί κανείς να καταλάβει τι πραγματικά θα ψηφίσουν οι φίλοι του, άσχετα με το τι  θα ισχυριστούν εκείνοι ότι ψήφισαν.
Όταν έρχεται λοιπόν κι η σειρά μου να απευθύνω κάποιες ερωτήσεις, ζητώντας να μάθω από κάποιον το σκεπτικό με το οποίο θα ψηφίσει σε αυτές τις εκλογές, μου λέει:
-Εγώ θα ψηφίσω για την επανίδρυση του κράτους δικαίου και για να γίνω πιο συγκεκριμένος για την καταπολέμηση του κομματικού κράτους, την αξιοκρατία στις προσλήψεις, την εξάπλωση κανόνων διαφάνειας στο δημόσιο βίο, την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, τη μείωση των φόρων, την αξιοποίηση των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου, την παραμονή στην Ευρώπη, την πάταξη της φοροδιαφυγής και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς.
-Το βρήκα, φωνάζω εγώ θριαμβευτικά. Άρα, θα ψηφίσεις, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ!
-Όχι, μου λέει εκείνος, κάθετα. ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΞΑΝΑ!

Δούρειος σκύλος!


-Αν θέλεις να ακούσεις και μια πιο έμπειρη γνώμη σχετικά με το θέμα που σε απασχολεί είναι καλύτερα να μιλήσεις  με τον Οδυσσέα, μού λέει ο Αντώνης.
-Ποιον Οδυσσέα, τον λογιστή;
-Ναι, αυτόν.
-Μα το θέμα μου είναι καθαρά αισθηματικής φύσεως, ρε Αντώνη, αντιδρώ.
-Βρε άκου με τι σου λέω. Μίλα μαζί του και δεν θα το μετανιώσεις. Τέτοιες υποθέσεις ο Οδυσσέας τις έχει φάει με το κουτάλι, επιμένει.

  Ο Οδυσσέας είναι γύρω στα εξήντα και μπαρουτοκαπνισμένος από τέτοιες ιστορίες, όπως διαπιστώνω και ο ίδιος όταν τον συναντώ.
-Λοιπόν, Χάρη, μου λέει ο Οδυσσέας, ας ανακεφαλαιώσουμε. Εσύ αν κατάλαβα καλά, που κατάλαβα, θέλεις να βρεις έναν τρόπο για να πλησιάσεις μια κοπέλα που σε ενδιαφέρει, έτσι; έτσι απαντάει μόνος του. Αυτή η κοπέλα λοιπόν είναι ζωόφιλη και μέλος σ ένα περιβαλλοντικό σύλλογο, σωστά; σωστά απαντάει πάλι ο ίδιος.
-Άκου τι θα κάνεις, λοιπόν. Πρώτον θα αγοράσεις κι εσύ ένα σκυλάκι και δεύτερον θα γραφτείς στον σύλλογο που εκείνη είναι μέλος. Αυτοί απ ότι μου είπες πηγαίνουν κάθε εβδομάδα εκδρομή , ναι;. ναι λέει ο ίδιος. Λοιπόν, που θα πάει, μια, δυο, τρεις,  θα σου δοθεί κι εσένα μια ευκαιρία της προκοπής να την πλησιάσεις.
Εγώ για να πω την αμαρτία μου δεν ενθουσιάζομαι και πολύ με τη συμβουλή του Οδυσσέα, αλλά δεν θέλω  και να τον πληγώσω γι αυτό και λέω:

-Πω πω!!! πως δεν το σκέφτηκα κι εγώ ρε πούστη μου. Μπράβο ρε φίλε. Γκάζωσες απότομα και τερμάτισες με μία φράση. Τι να πω. Είσαι πραγματικά πολυμήχανος και δικαιολογείς απόλυτα τη φήμη που σε περιβάλλει.  



Πρόωρη πολιτική εκσπερμάτωση!


Πάλι καλά που, o Αλέξης, σ αυτή τη σύντομη περιοδεία του στην Ευρώπη, δεν πρόλαβε να συσχετίσει το βαρύ και δυσκίνητο πολιτικό σύστημα της Γαλλίας με τον... Internet Explorer!

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Η ευαίσθητη χορδή της ασυδοσίας


Εντοπίζω με τα μάτια μου τι ακριβώς θέλω να παραγγείλω:
-Παρακαλώ θέλω δύο τυροπιτάκια, δύο σπανακοπιτάκια , ένα κρύο σάντουιτς, ένα μικρό κρουασάν και ένα μαύρο ψωμί, λέω,
Μάλιστα, μου λέει ο ιδιοκτήτης του αρτοπωλείου, και αφού  βάζει τα πράγματα στις σακούλες  τα κτυπάει στην ταμειακή. Επτά ευρώ μου λέει και ξανακοιτάζει την απόδειξη.
Την ώρα που εγώ βγάζω εικοσάρικο για να τον πληρώσω αυτός κάνει φωναχτά ξανά τον υπολογισμό με το μυαλό του αυτή τη φορά.- Ένα τριάντα συν δύο συν 2,20, συν 60 λεπτά κτλ, κτλ, ναι είναι  σωστά,  λέει, επτά ευρώ.
-Τι κοιτάξατε εκεί; Λέω εγώ
-Τίποτα, μου λέει ο ιδιοκτήτης. Είδα μήπως έχω κάνει κανένα λάθος γιατί μου φάνηκαν πολλά.   

Ήρθε το πίσω μπρος


Σύμφωνα με τα ευρήματα μιας νέας επιστημονικής έρευνας, το πρώτο πράγμα που κοιτάζει μια γυναίκα σ έναν άνδρα είναι ο πισινός του. Άλλωστε, ο «κώλος είναι ο καθρέφτης της ψυχής».

Νέα τάξη προγραμμάτων



Αν υπάρχει έστω και η παραμικρή πολιτική βούληση για να αντιμετωπιστεί η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα κι όχι νά χαμε να λέγαμε , θα πρέπει ευθύς αμέσως να επανέλθουν στα γυμναστήρια  τα παραδοσιακά προγράμματα γυμναστικής , που απαιτούσαν υποχρεωτικά διαλείμματα μεταξύ των διαφόρων σετ ασκήσεων.
Άντε για να μην πω καμιά βαριά κουβέντα, γαμώ το αεροβικό μου πνεύμα στην προπόνηση, γαμώ.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Pasokous of Nazareth (Ο πασοκτζής από τη Ναζαρέτ)


ΓΥΝΑΙΚΑ 1: - Έι, εσύ εκεί. Ναι σε σένα μιλάω, τον σκυφτό. Εσύ δεν είσαι που ψήφιζες ΠΑΣΟΚ από τα γεννοφάσκια σου;

SIMON PETER: -Ποιος εγώ; Όχι φυσικά, προφανώς με περνάτε για κάποιον άλλον

ΑΝΤΡΑΣ 1: -Ναι εσύ είσαι. Ορκίζομαι στα μάτια μου ότι σε έχω δει να βγαίνεις από το πολιτικό γραφείο του Σκανδαλίδη.

SIMON PETER: Ποιον, εμένα; Μα δεν μπορείτε να λέτε τέτοια πράγματα, κύριε. Εγώ δεν έχω καμιά σχέση με το ΠΑΣΟΚ…

ΓΥΝΑΙΚΑ 2: Ναι, ναι, τώρα σε θυμήθηκα. Εσύ δεν είσαι που μου είχες ζητήσει 10.000 ευρώ για να διορίσεις παράνομα το παιδί μου στο δημόσιο; Είσαι παλιός γραμματέας τοπικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ, σε θυμάμαι.

SIMON PETER: Όχι, όχι, όχι, όχι. Αφήστε με ήσυχο. Δεν έχω καμιά σχέση με το ΠΑΣΟΚ, σας λέω. Εγώ ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζω. Δεν έχω συναντηθεί ποτέ με υπουργούς του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχω ψηφίσει ποτέ ΠΑΣΟΚ...

Κικιρίκουουουου, Κικιρίκουουου…..

Διαφάνεια παντού!


Ο Σπύρος διάβασε το άρθρο: «Και οι Gay έχουνε ψυχή»
Η Μαρία διάβασε το άρθρο: « Πως να αντιμετωπίσετε τη γυναικεία ψυχρότητα»
Ο Αλέκος διάβασε το άρθρο: «Τριάντα τρόποι να πείτε ψέματα στη γυναίκα σας»
Η Στέλλα διάβασε το άρθρο: «Πώς να τυλίξετε τον πλούσιο της καρδιάς σας»
Ο Γιώργος διάβασε το άρθρο: «Τσιτσιολίνα: η πραγματική ερωτική ζωή αρχίζει στα 70»
Ο Περικλής διάβασε το άρθρο: «Πως μπορείτε να μεγεθύνετε το ανδρικό σας μόριο»
Και όλοι οι φίλοι τους το πληροφορήθηκαν αυτό στη ροή ειδήσεων του Facebook» 

Οι Χωριάτες (Γουίλιαμ Φώκνερ)


Ο Γουίλιαμ Φώκνερ γεννήθηκε στο Νιου Όλμπανι του Μισισιπή το 1897 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους πεζογράφους του 20ου αιώνα. Ανήκει στη γενιά των «καταραμένων» Αμερικανών συγγραφέων, που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το ευρωπαϊκό κοινό και υπήρξε ως άνθρωπος ιδιαίτερα διακριτικός, πνευματώδης και αφοσιωμένος στο δημιουργικό του έργο, ενώ υπήρξε και ιδιαίτερα περιπετειώδης και ταξιδιάρικη φύση στα νεανικά του χρόνια. Το 1949 βραβεύθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ είχαν προηγηθεί και ακολούθησαν μερικά ακόμα πολύ σημαντικά βραβεία και λογοτεχνικές τιμές.

Στο έργο του «Οι χωριάτες», ο Φώκνερ καταπιάνεται με τους ανθρώπους της Αμερικανικής επαρχίας, σκιαγραφώντας την δύσκολη και μονότονη καθημερινότητα των ανθρώπων του μόχθου μέσα από μια ανεπιτήδευτη ιστορία με κοινωνικές, λαογραφικές και δικαστικές προεκτάσεις. Μέσα από την γλαφυρή και λαγαρή αφήγησή του ξεπροβάλλει το ανάγλυφο του ανθρώπου της νεανικής του καθημερινότητας, που προσπαθεί να τιθασεύσει τη ανεπεξέργαστη υφή του όπως έρχεται αντιμέτωπος με πρωτογενή ζητήματα της ανθρώπινης φύσης, τις ταξικές και φυλετικές διακρίσεις, τον κομπογιαννιτισμό, την βίαιη χειραγώγηση της βούλησης, την μοιρολατρία του αδύναμο απέναντι σ αυτόν που μοιράζει τα χαρτιά. 

Η κόχη της ντροπής (Ισμαήλ Κανταρέ)


Ο πλέον διάσημος και πολυδιαβασμένος σύγχρονος Αλβανός συγγραφέας και ποιητής υπήρξε από τους πρώτους που με το έργο του αλληγόρησε κατά του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα και απαγορεύτηκε στη πατρίδα του.
Η σύγχρονη Αλβανική κοινωνία και άλλα ευρύτερης ιστορικής σημασίας θέματα που άπτονται της ιστορικής διαδρομής της πατρίδας δεσπόζουν στο έργο τού πολυγραφότατου συγγραφέα που δεν διστάζει να έρθει σε ρήξη με τις αυταρχικές δομές και τους απαράβατους κανόνες των εξουσιών είτε αυτές προέρχονται από ένα ολοκληρωτικό καθεστώς είτε από ένα άκαμπτο εθιμικό δίκαιο που ταλαιπωρεί τους ανθρώπους.

Η γραφή του είναι πλούσια και πηγαία, εμπλουτισμένη πάντα με ατράνταχτα ιστορικά επιχειρήματα, ενώ συχνά στο λογοτεχνικό του ύφος συνδιαλέγονται με αρμονικό τρόπο το πραγματικό με το φανταστικό.

«Η κόχη της ντροπής» είναι ένα μυθιστόρημα δρόμου, με ιστορικό φόντο την χειμαζόμενη από έριδες και φίλιες αντιπαραθέσεις οθωμανική αυτοκρατορία, μέσα από το οποίο ξεδιπλώνονται η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, η ηδονή της εξουσίας απέναντι σε οτιδήποτε ζωντανό ή νεκρό και ταυτόχρονα η ματαιότητα που την περιβάλλει.

Προσωπική μαρτυρία ( Μπόρις Παστερνάκ)


Όταν ο φουτουρισμός ήταν ακόμη ένα ζωντανό κίνημα στη Ρωσία, ο Μπόρις Παστερνάκ έκανε τα πρώτα του βήματα ως ποιητής, που έριχνε κλεφτές ματιές στο μέλλον της ανθρώπινης διανόησης και λογοτεχνίας. Κατόπιν καταπιάστηκε με μεταφράσεις ξένων ποιητών, ενώ η εκτίμησή του για τον Σαίξπηρ τον μετέτρεψε σ έναν από τους πιο επιφανείς μεταφραστές του.

Ο Μπορίς Παστερνάκ, που έγινε παγκοσμίως γνωστός με το μυθιστόρημά του, «Δρ Ζιβάγκο» που εκδόθηκε το 1957 στην Ιταλία, βραβεύθηκε με το Νόμπελ λογοτεχνίας το 1958, το οποίο αρνήθηκε για πολιτικούς λόγους.

Η «προσωπική μαρτυρία» είναι ένα έργο το οποίο παρότι απαγορεύθηκε από το σοβιετικό καθεστώς άντεξε στο χρόνο και έφτασε ως τις ημέρες μας για να μας μεταφέρει τις απόψεις του συγγραφέα για ζητήματα φιλοσοφικά, κοινωνικά και αισθητικά. Γραφή απαράμιλλη, πυκνή, φιλοσοφική, πλήρους νοημάτων που ανατέμνει καθεστώσες αντιλήψεις περί τέχνης, επιστήμης και σκέψης, αντιπαραβάλλοντας ακλόνητα επιχειρήματα ποιητικής και αισθητικής καλλιέπειας.

Τρεις παλιές ιστορίες ( Πάτρικ Ζισκίντ)


Περίπου την ίδια εποχή που είχε εκδώσει τα πασίγνωστο «Άρωμα», το βιβλίο που έκανε θραύση σε όλη την Ευρώπη ο Πάτρικ Ζισκίντ είχε δημοσιεύσει τέσσερα αφηγήματά του  σε κάποιες λογοτεχνικές και πολιτικές επιθεωρήσεις της Γερμανίας. Είναι μερικά μόνο από τα σύντομα κείμενά  που είχε γράψει κατά την προηγούμενη δεκαετία και που αποκαλύπτουν το απολαυστικό ύφος ενός από τους πιο μαγικούς ρομαντικούς μυθοπλάστες της εποχής μας.

Το βιβλίο απαρτίζεται από τέσσερις ευσύνοπτες νουβέλες που ξεδιπλώνουν μερικές σκοτεινές και παράξενες πτυχές της καθημερινότητας μέσα  στις οποίες κυριαρχούν η απροβλεψία της επιλογής, η επώδυνη περισυλλογή, η μάταιη σοφία της φθοράς, και η κλίση κάποιων ανθρώπων προς την αυτοκαταστροφή.

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Παιδί του Κρόνου


Σα νά χε κάτι αρχαϊκό αυτή η μορφή
σα να μην ήταν του παρόντος
χωρίς ελπίδα σα να μπόραγε να ζει
χωρίς βιασύνες κι επειγόντως

σα να ζωγράφιζε, στα κάτεργα, πουλιά
με χρώματα καλοσυνάτα
κι όταν δεν έψαχνε να βρει κάποια δουλειά
του τέλους το όραμα ατένιζε κεφάτα

η μνήμη αλέθει στο σαρκίο του στιγμές
της νεκρικής του ακαμψίας
παιδί του Κρόνου, μετανάστης, πάει στο χθες
στο συλημένο μνήμα της αθανασίας

Χωρίς σελιδοδείκτες


Το μόνο που απομένει απ όλα αυτά
που μου εξιστόρησε η ζωή
μέσα από το παραμύθι της εμπειρίας
είναι μια απέραντη, βασιλική λησμονιά

μια ξεχασμένη δυνατότητα να ανασύρω από μνήμης
που διαρκώς βελτιώνεται και εναντιώνεται στη λογική
αποτινάσσοντας, όταν ανοιγοκλείνω τα βιβλία,
όσα αξεδιάλειπτα είχαν χαραχτεί στη φύση μου

και όσα από στήθους ήμουν σε θέση να απαγγείλω
μ ένα χτύπημα ακριβώς στην άκρη της καρδιάς, τα ξέχασα
γι αυτό και λέω πως έρχομαι απ το καλό και πάω στο χειρότερο
και τριγυρνώ τα δειλινά στις καμπουριασμένες ράχες των βιβλίων
απορροφημένος από μια ζωή χωρίς σελιδοδείκτες

Τι να ψηφίσω, τι να ψηφίσω...


-Χάρη, τί έμαθα; μου λέει . Ότι θα ψηφίσεις Τζήμερο;
-Ναι, απαντώ
-Κι εγώ τον συμπαθώ πολύ τον τύπο, αλλά είναι πολύ χαμηλών τόνων, ρε συ, μου λέει πάλι αυτός, σαν να περιγράφει κάποιο ελάττωμα.
-Κάνεις λάθος, του λέω εγώ. Ο άνθρωπος δεν είναι ήμερος, αλλά ήρεμος. Και αν θέλεις να μάθεις, θα του ταίριαζε πιο πολύ το Τζήρεμος, παρά το Τζήμερος, συνεχίζω.

Ο συνομιλητής μου, που εξακολουθεί να με κοιτάει με σκεπτικισμό, είναι δημόσιος υπάλληλος, διορισμένος από το παράθυρο και βύσμα του κερατά, που περνάει την καθημερινότητά του, με λίγη δουλειά, καλά λεφτά και υψηλή προστασία στην υπηρεσία του. Εξειδικευμένος πάντα στην ανειδίκευτη εργασία.

-Ρε συ, σκέφτομαι να ψηφίσω κι εγώ Τζήμερο, μου λέει τελικά, αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρος. Λες να δοκιμάσω;

Εγώ του λέω:

-Κοίταξε να σου πω, θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Νομίζω ότι εσένα θα σε συνέφερε πιο πολύ να ψηφίσεις τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί το να ψήφιζες εσύ Τζήμερο, θα ήταν  σα να έδιναν δικαίωμα ψήφου στα αγριογούρουνα και αυτά να ψήφιζαν το κόμμα των Κυνηγών. 

Ο Τζήμερος και οι άλλοι


Αυτόν τον τίτλο θα έδινα, πρόχειρα, σε πολιτική συζήτηση που παρακολούθησα πρόσφατα.
Οι άλλοι, είναι οι τυπικοί εκπρόσωποι των παλιών κομμάτων, των παρωχημένων δομών, των αντιλήψεων που έχουν απολιθωθεί. Ο Τζήμερος είναι ένας άνθρωπος των επιχειρήσεων, της πραγματικής οικονομίας, που δούλεψε και πέτυχε, ένας πολίτης με κουλτούρα και απόψεις, που δεν χωράει σε ταμπέλες και πρόχειρους προσδιορισμούς, που ενδιαφέρεται για μια πιο διευρυμένη συλλογικότητα, περιλαμβάνοντας σ αυτήν τους παραγκωνισμένους, ανήσυχους ανθρώπους της εποχής μας και όχι απλώς έναν λαό που διεκδικεί μόνο συλλογικά τους όρους βελτίωσης της ζωής του και βολεύεται πίσω από τους συντεχνιακούς του προστάτες. 

 Το κόμμα του, η «Δημιουργία Ξανά» είναι μια μεταρρυθμιστική κίνηση πολιτών, που στέκεται κριτικά και αξιολογητικά απέναντι στη δανειακή σύμβαση, προκρίνοντας την συνειδητή εξέταση της, κατά άρθρο, ώστε να βρούμε τι μας εξυπηρετεί πραγματικά ως χώρα και τι όχι, και να αποκρυσταλλώσουμε  τι πρέπει να  επαναδιαπραγματευτούμε και τι να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Ο ιδρυτής του «Δημιουργία Ξανά» απευθύνει κάλεσμα σε ανθρώπους που δεν εκπροσωπήθηκαν ποτέ επαρκώς από το πελατειακό σύστημα, σε ανθρώπους που εμφορούνται από δημιουργικές αξίες, και ταλαιπωρούνται από ειλικρινείς αγωνίες, σε μη κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, σε ανέργους που βασίζονται στις εμπειρίες, τις σπουδές ή τις ικανότητές τους, σε ιδιωτικούς υπαλλήλους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα, σε δημοσίους υπαλλήλους, που διορίστηκαν με αξιοκρατικά κριτήρια και δεν φοβούνται κανενός είδους αξιολόγηση γιατί πιστεύουνε στις δυνατότητες και τη δουλειά τους. Θεωρώ ότι αυτό είναι το μοντέλο πάνω στο οποίο  θα πρέπει εφεξής να αναπτυχθεί το πολιτικό σύστημα, ώστε  να αρχίσουν να αλλάζουν ουσιαστικά τα πράγματα.

 Αναφέρομαι στην ανάγκη δημιουργίας, από ανθρώπους που δοκιμάστηκαν στον εργασιακό στίβο, και άλλων κινήσεων τύπου «Δημιουργίας Ξανά», που να καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα απόψεων, απαλλαγμένες από τις ιδεοληψίες, τις αγκυλώσεις και τους δεξιόστροφους ή αριστερόστροφους δογματισμούς του παρελθόντος, βγαλμένες από τα σπλάχνα μιας κοινωνίας που διψάει για δημιουργία και πρόοδο, που μάχεται την μοιρολατρία και πιστεύει ότι τα πράγματα αλλάζουν όταν υπάρχει ισχυρή βούληση,  ώστε να αντικαταστήσουν μια και καλή το παλιό πολιτικό σύστημα, που προήγαγε την παρασιτική οικονομία και έσπειρε τον εφησυχασμό και την νωχέλεια  στις συνειδήσεις των πελατών του. 

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Απ το κρυφό σχολειό στο κρυφό ΠΑΣΟΚ


Όταν η Σαλώμη τελείωσε τον αισθαντικό χορό της και πλησίασε με ανάλαφρα βήματα την μητέρα της Ηρωδιάδα, εκείνη της ψιθύρισε κάτι στο αυτί και κατόπιν η πανέμορφη νεαρή γύρισε προς την πλευρά του θείου της και του είπε:

-Εγώ σου έκανα τη χάρη που μου ζήτησες και χόρεψα για σένα, τώρα ήρθε η δική σου σειρά να μου ανταποδώσεις τη χάρη.
-Ζήτα μου ότι θέλεις κι εγώ θα το κάνω, είπε ο Ηρώδης στη Σαλώμη
Εκείνη ρίχνει μια τελευταία ματιά στη μητέρα της και του λέει:
-Θέλω να ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ
-Πως; λέει εκείνος. Όχι αυτό σε εκλιπαρώ, οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό.
-Μου υποσχέθηκες ότι θα μου κάνεις όποια χάρη σου ζητήσω, είπε η Σαλώμη και έσμιξε τα φρύδια της με θυμό.
-Εντάξει, αφού το θέλεις τόσο πολύ θα το κάνω, είπε ο Ηρώδης. Αλλά θέλω να μου υποσχεθείς ότι θα μείνει μεταξύ μας, γιατί αν το πεις πουθενά, εγώ θα το αρνηθώ.

Ποιος είμαι, από πού έρχομαι, πού πηγαίνω;


«Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για πολιτική», αναφώνησε, εν μέσω κοκορομαχιών, σε πολιτικό τηλεοπτικό πάνελ, το στέλεχος της ΔΗΜΑΡ (Δημοκρατικής Αριστεράς) και εμπνευστής του δελτίου ειδήσεων του ΣΤΑΡ, Σταμάτης Μαλέλης. 

Πονάει το πόδι μου, αλλάζει ο καιρός







Την άμεση πρόσληψη 500 ηλικιωμένων μικροσυνταξιούχων στην ΕΜΥ προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έχουν προκληθεί από την υποστελέχωση της υπηρεσίας, θα ανακοινώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, στις πρώτες 100 ημέρες της διακυβέρνησής του, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να διαθέτουν προϋπηρεσία στην εμπειρική πρόβλεψη του καιρού, ενώ ως απαραίτητη προϋπόθεση θεωρείται το να υποφέρουν από αρθριτικά ή ρευματοπάθειες. Παλιά τραύματα στα οστά θα εκτιμηθούν θετικά. Για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους το μέτρο αναμένεται να ανακοινώσει ο κ. Μανώλης Γλέζος.

Δημαγωγία Ξανά


Κάτι μου λέει πως η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν θα ψηφίσει στις επερχόμενες εκλογές υπό τον φόβο της ακυβερνησίας, αλλά υπό τον φόβο της κυβερνησιμότητας. 

Μεταρρυθμίσεις adieu!


O ΣΥΡΙΖΑ είναι πιθανότατα το μόνο κόμμα στην ιστορία που οι οπαδοί του θα το ψηφίσουν με την ελπίδα να έχει κάποια κρυφή ατζέντα.  

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Στις επερχόμενες εκλογές στηρίζουμε τα μικρά κόμματα. Ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ


-Άκουσαν καλά τ αφτιά μου; λέω στη θεία μου. Είπες στη γειτόνισσά σου καλημέρα μετά από 30 χρόνια;
-Και όχι μόνο, λέει αυτή. Κανονίσαμε να πιούμε και καφέ.
-Με ποια; Με τη δεξιά, τη χουντική, τη φασίστρια; Εσύ; που ρέει στις φλέβες σου μόνο πράσινο αίμα;
-Ε όχι και φασίστρια, μου λέει. Άλλοι είναι αι φασίσται.
-Ώπα και το καθαρευουσιάνικο, λέω εγώ!!!
-Μάλιστα ευχήθηκε στο ΠΑΣΟΚ να έχει  καλή επιτυχία στις εκλογές, συνεχίζει.
-Ποια ρε θεία; Η δεξιά; Θα με τρελάνεις;
-Βεβαίως. Που το βρίσκεις δηλαδή το παράξενο! Κι εγώ από την πλευρά μου της ευχήθηκα να δει σύντομα τον Αντωνάκη πρωθυπουργό.

Κοίτα να δεις, σκέφτηκα εγώ. Ό,τι δεν κατάφεραν να κάνουν σε 30 χρόνια, 5 πρωθυπουργοί, 260 υπουργοί και 670 υφυπουργοί το κατάφερε ο Τσίπρας σε μία μόνο εβδομάδα!

Μάταιος και ο θάνατος!


Αν και νεκρός, ο πλανήτης Άρης, υπάρχει ακόμα
με ατελείωτες ώρες στη διάθεσή του, σε μια λιθοποιητική σιωπή
κουλουριασμένος σαν θεόρατο, άψυχο, κοχύλι
που το έγλυψαν οι ωκεανοί μιας αδυσώπητης υπαγόρευσης

να εκπέμπει τους ήχους μιας αφρισμένης θάλασσας
αν κολλήσεις το αυτί σου στις ράχες των εύηχων βουνών του
χωρίς ίχνος μνησικακίας ή ζηλοτυπίας προς τους γείτονές του
όπως αποδεικνύουν τα αδιάκριτα τηλεσκόπια

κι ούτε η σταδιακή απονέκρωση, που λέμε θάνατο,
μπόρεσε να τον σκοτώσει, όπως γνωρίζουν πολλοί
ένα διάλειμμα ματαιότητας είναι το πιο φρικτό μυστικό του
μια διαταραχή της κινητήριας δύναμης του κόσμου

στο πονεμένο και αλύγιστο κορμί του
στα ανακουφισμένα κόκαλα  των βουνών του
στην ατελείωτη ύπαιθρο των εξαφανίσεων
στην εξασθενημένη αυγή του νεκρού κόσμου

στην αδυναμία που δαμάζει κάθε μορφή θανάτου
στην ασθένεια της ζωής, της φυσικής υγείας
στις φτερούγες της αθανασίας
και στη σκοτεινή ομορφιά της απεραντοσύνης  

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Ωρέ που πάμε ρε, που πάμε!!!




Αυτό το μνημόνιο δεν εφαρμόζεται με τίποτα, μού λέει ένας γνωστός μου στο γυμναστήριο.
-Γιατί το λες αυτό του λέω!. Αφού έχει και μερικά σωστά μέτρα που θα έπρεπε να  τα πάρουμε έτσι κι αλλιώς.
-Είναι πολύ δύσκολο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, μου λέει, δεν βγαίνει με τίποτα.
-Τουλάχιστον, ας προσπαθήσουμε να υλοποιήσουμε κάποια σκέλη αυτού του ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, αντιτείνω εγώ.

Αυτός επειδή δεν με βρίσκει αρκούντως αντιμνημονιακό αλλάζει ακαριαία το θέμα.
-Πω πω!! μου λέει, λίγο πριν ανέβει στον διάδρομο. –Σήμερα, βαριέμαι τρομερά!!.

-Τι έχεις να κάνεις ; τον ρωτάω
-30 λεπτά τρέξιμο στο διάδρομο, 500 κοιλιακούς, 450 ραχιαίους, 470 κάμψεις. 120 έλξεις στο μονόζυγο, 200 βυθίσεις, 15 λεπτά σκοινάκι,  8 σετ στήθος, 8 σετ πλάτη, 4 σετ πόδια, 45 λεπτά αερόμπικ και στο τέλος, άλλα 30 λεπτά τρέξιμο.
-Ε, ωραία του λέω εγώ. Αν βαριέσαι, μην το κάνεις. Πάνε σπίτι σου να ξεκουραστείς
-Τι;;;μου λέει. Και να μην βγάλω το ΠΡΟ ΓΡΑΜΜΑ;

Το αμάρτημα της μητρός του


Είναι ένας τύπος στο γυμναστήριο που μου εκμυστηρεύεται:
-Χάρη, εμένα πριν με γεννήσει η μητέρα μου είχε τεράστιο δίλημμα: Να φέρει έναν άνθρωπο στον κόσμο, ή να κάνει έκτρωση!
-Τελικά τι διάλεξε; του λέω για να τον πειράξω.
Μετά από λίγα δευτερόλεπτα επεξεργασμένης σιωπής αυτός συνεχίζει την κουβέντα του με κάτι θεωρητικά άσχετο.
-Όπως ερχόμουν , Χάρη,  μου λέει, είδα έναν μαύρο να δέρνει μία μαύρη.
-Σώπα ρε , του λέω. Και τι έκανες.;
-Δεν ήξερα τι να κάνω, φίλε, μου λέει. Να φωνάξω την αστυνομία  ή την Χρυσή Αυγή…

Δι ευχών των αγίων κλισέ!



Αυτές τις ημέρες έρχεται στο γυμναστήριο ένας μεσήλικας κύριος, συμπαθητικότατος αλλά και υπερβολικά βαρύς, καθώς πλησιάζει τα 130 κιλά με σχετικά μικρό ανάστημα. Τις προάλλες λοιπόν μου λέει ότι η γυμναστική είναι δύσκολο πράγμα κι εγώ προσπαθώ να τον κάνω να νιώσει βολικά γιατί καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος βλέπει εμάς τις κορμάρες και αισθάνεται κάποια αμηχανία.
Εχθές με ρωτάει: Χάρη, τι πρέπει να κάνω για να χάσω «αυτό εδώ»;
Ποιο; του λέω εγώ, δεν καταλαβαίνω.
-Να αυτό εδώ, λέει και μου δείχνει μια ενοποιημένη επιφάνεια μυών, τετραγωνικής κλίμακας.
-Αυτό, σκέφτομαι εγώ, μόνο «δια της φορολογήσεως».
Αλλά τελικά του λέω: Περπάτημα, θέλει πολύ περπάτημα.

Κωλοτούμπα Κιντ

Σύνοψη

Ένας δάσκαλος της κωλοτούμπας, ο βετεράνος Καρατζαφέρ Μιγιάγκι αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει το φέρελπι κωλοτούμπερ Ντάνιελ Καμμέν-Σαν στην  πανάρχαια τέχνη της κωλοτούμπας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις δημοσκοπικές απειλές που δέχεται και να πείσει τους περίπου 600.000 Έλληνες που τον ψήφισαν ότι όλο το πολιτικό σύστημα έχει συνωμοτήσει εναντίον του. Ο Καρατζαφέρ Μιγιάγκι στο πρώτο μάθημα τού λέει: Κανόνας πρώτος: Όταν ξεκινάς να κάνεις μια κωλοτούμπα την ολοκληρώνεις πάντα, διαφορετικά μην την ξεκινάς καθόλου. Γιατί όταν αλλάζεις γνώμη ενώ είσαι ακόμα στον αέρα, συνήθως πέφτεις με το κεφάλι. Θα καταφέρει τελικά  ο νεαρός κωλοτούμπερ να μας πείσει ότι η προεδρία της Δημοκρατίας πλαστογράφησε ένα έγγραφο που αναφέρεται στους όρους που θέτει και τα υπουργεία που ζητά προκειμένου να στηρίξει μια κυβέρνηση έκτακτου σκοπού;

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Ό,τι δεν αλλάζει πεθαίνει…δυστυχώς κι ό,τι αλλάζει



Η απροσχεδίαστη συνάντησή μας τα τελευταία χρόνια, πάνω κάτω την ίδια ώρα και μέρα, στο ίδιο ακριβώς σημείο, πρέπει να θεωρείται αυτονόητη. Είναι η ώρα που εκείνος επιστρέφει από κάπου, ενώ εγώ πηγαίνω. Η κουβέντα μας δεν απλώνεται ιδιαίτερα, είναι σχετικά συμπυκνωμένη και σύντομη, σέβεται τον χρόνο και των δυο μας και συνήθως περιστρέφεται και εξαντλείται γύρω από την προσπάθεια που καταβάλλει εκείνος να φύγει στην Ολλανδία για να δουλέψει.

 Υπολογίζω ότι έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από την ημέρα που μου πρωτοείπε ότι είχε βρει κάποια άκρη για Ολλανδία, αλλά πως τον εμπόδιζε το θέμα της γλώσσας. Σήμερα, όπως μου λέει, η «άκρη» του υφίσταται ακόμα, ενώ παραμένει αναλλοίωτη  και η άγνοιά του για την Ολλανδική γλώσσα. –Αχ, αν ήξερα Ολλανδικά, επαναλαμβάνει κάθε τόσο, σχεδόν μηχανικά. Προσπαθώ να μάθω για ποιο λόγο, ενώ είχε τρία χρόνια στη διάθεσή του, ίσως και περισσότερα αν συνυπολογίσουμε ότι η εμμονή του με την Ολλανδία φαίνεται να έλκει την καταγωγή της από πιο παλιά, δεν τα αξιοποίησε για να μάθει τη γλώσσα, αλλά δεν μου απαντάει. Προτιμάει να μου εκμυστηρευτεί ότι σ αυτήν την προεκλογική περίοδο πέρασε ο ίδιος από πολιτικά γραφεία πέντε κομμάτων για δουλειά, παρά να μου εξηγήσει για ποιο λόγο από τη στιγμή που αποφάσισε να παίξει ένα διαφορετικό χαρτί από αυτό που του έδωσε η ζωή δεν κάνει απολύτως τίποτα για να το επιτύχει. Πάντως, κι από τα λεγόμενά του σχετικά με το είδος των δουλειών που του υπόσχονταν οι πολιτευτές των κομμάτων διαπιστώνω ,ότι ενώ μπορεί να άνοιξε η αγορά του ρουσφετιού, μάλλον τελικά πνέει τα λοίσθια.

«Μοίρασμα φυλλαδίων και φύλαξη κτηρίων», μου λέει, όταν τον ρωτάω για τι είδους θέσεις εργασίας διαπραγματεύθηκε την ψήφο του και ευθύς αμέσως μου ζητάει να του δώσω κάποια συμβουλή.
Σπρωγμένος από ένα δυσοίωνο συναίσθημα που ούτε στον εαυτό μου δεν τολμούσα να ομολογήσω και το οποίο άθελά μου είχε ήδη πετάξει ρίζες καχυποψίας μέσα του, παραδέχομαι ότι δεν είμαι σε θέση να δίνω συμβουλές σε κανένα, αν και μπαίνω στον πειρασμό να του πω ότι αν ήμουν στη θέση του, θα άρχιζα από σήμερα κιόλας να μελετώ Ολλανδικά, ώστε να μην χάσω ακόμα τρία χρόνια.

 Παράλληλα, προσπαθώ να του ξεδιπλώσω κάποιες από τις σκέψεις μου, αλλά συγκρατούμε όταν συνειδητοποιώ ότι δεσπόζουν μέσα στους γκρινιάρικους τόνους των συμβολισμών  που πλημμυρίζουν το μυαλό μου,  οι προηγούμενοι της σκυταλοδρομίας των παροπλισμένων που αρνούνται πεισματικά να εμπιστευθούν την σκυτάλη στους επόμενους, προσπαθώντας να φτάσουν σχεδόν σερνάμενοι ως το τέρμα, την αρτιμελή, αναπόφευκτη και ένδοξη κατάρρευση, την ώρα που οι νεότεροι μεγαλώνουν αναλώνοντας τη ζωή τους σ ένα άσκοπο και ανασφαλές τζόκινγκ στο χωμάτινο μονοπάτι που περιβάλλει το ταρτάν.

Επιπλέον ήθελα  να του πω ότι ακόμα και αν η βουλή ανανεώθηκε κατά 50% σε πρόσωπα στα πολιτικά πάνελς των καναλιών εξακολουθούμε να βλέπουμε περισσότερο τους υποψηφίους που απέτυχαν να εισέλθουν στην τωρινή βουλή, επιδιώκοντας με κάθε ακλόνητο μέσο την επανεκλογή τους και την «διόρθωση» της λαϊκής ετυμηγορίας εις βάρος της ανανέωσης.
Κι ότι ακόμα και ο Μίκης Θεοδωράκης δηλώνει έτοιμος να κατέλθει στις επόμενες εκλογές, την ώρα που ο Μανώλης Γλέζος αναπτύσσει τον οικονομικό οδικό χάρτη του κόμματός του για έξοδο από την κρίση και ο Τηλέμαχος Χυτήρης καταβάλλει δραματικές προσπάθειες για να μην τον πάρει ο ύπνος στον τηλεοπτικό αέρα.

Αντί όλων αυτών όμως του λέω κάτι που μοιάζει με ζωντανό κλισέ: Πως ό,τι δεν αλλάζει πεθαίνει.
Για να εισπράξω πληρωμένη την πιο πρωτότυπη ίσως απάντηση  που θα μπορούσα να δεχτώ.
«Ναι, αλλά, κι ό,τι αλλάζει πεθαίνει» Η μοιρολατρία που γίνεται ρομαντισμός.
Και μήπως έχει άδικο;