Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Παράτα τα



Θα σώσουμε στ αλήθεια ό,τι μπορούμε
ακόμα και την ύστατη στιγμή
αρκεί κι οι δυο να το παραδεχτούμε
πως κάτι πήγαινε στραβά απ την αρχή

εσύ πια δε μιλάς, μιλάει το χάπι
τις νύχτες με φαρμάκια τις περνάς
φιλία δεν υπάρχει ούτε αγάπη
ακόλουθους και θαυμαστές ζητάς

δεν ήξερα τι έκανα λυπάμαι
δεν αντιστάθηκα στην πίκρα αυτή
και έριξα τα άψυχα φοβάμαι
και τα γραπτά στον αποτεφρωτή

γιατί κανένας πια δε θέλει να μιλήσει για αυτό
για να προστατευθεί του κόσμου η ευτυχία;
χτύπησα βράδυ εξοργισμένος έναν παλιό συναγερμό
μην είσαι ηλίθιος, παράτα τα και κόψε τα αστεία

λες πως πεθαίνουνε οι άλλοι, αλλά εσύ ακόμα ζεις
χάρη σε κάτι αφορισμούς από την Κίνα
κι η εκκαθάριση η μεγάλη θα έρθει πριν ατιμαστείς
θα σαι η κυρίαρχη της πλάσης για ένα μήνα

ψάχνεις στο google το όνομά σου, να δεις αν έχει επιστροφή
κι εγώ δειλός στασιαστής στο ιερατείο
καις τις ιδέες από φόβο μη τις βρούνε οι εχθροί
και μες στο δίκτυο μελαγχολώ το κρύο

Η ερωτική θεωρία των δύο άκρων



Εκείνη του είπε επί λέξει: Θέλω να σου πω κάτι Μ. Μπορεί να μη μου αρέσεις σχεδόν καθόλου ως εμφάνιση, ή να σε βρίσκω πνευματικά εντελώς ανεπαρκή  για τα γούστα μου και να μην με έλκεις καθόλου και ως χαρακτήρας και προσωπικότητα, ωστόσο παραδέχομαι ότι μου αρέσεις πολύ ερωτικά. Γι αυτό νομίζω ότι τελικά κάτι θα γίνει μεταξύ μας.
Ακριβώς εκείνη τη στιγμή σχηματίστηκε στο πρόσωπο του Μ. ένα τεράστιο χαμόγελο ικανοποίησης.  Εγώ ακούγοντας κατόπιν αυτή τη σύντομη ιστορία σκέφτηκα  ότι στην πραγματικότητα μόνο ένας Έλληνας θα μπορούσε να νιώθει τόσο πολύ κολακευμένος  από μια τέτοια γυναικεία τοποθέτηση. 

Καμιά συμβουλή;



-Βρε συ, βρε συ, πάλι τα ίδια έχουμε; Μα πόσες φορές επιτέλους θα τα πούμε και θα  τα ξανάπούμε αυτά τα πράγματα.. Μα δεν καταλήξαμε ότι δεν πλησιάζουμε ποτέ Ελληνίδα ούτε καν στο ένα μέτρο, τουλάχιστον μέχρι την ώρα που θα φύγει και η τελευταία ξένη από τη χώρα μας; Εδώ κοτζάμ Χρυσή Αυγή κλείσαμε στη φυλακή για να μπορούμε να ελπίζουμε στον έρωτα κι εσύ κάνεις πάλι τα ίδια;

-Τι να κάνω ρε Χάρη, μου λέει. Είπα να δοκιμάσω άλλη μια φορά μήπως και….αλλά που.
-Φίλε σου το ξαναλέω για να το βάλεις μια και καλή στο μυαλό σου: το «άλλη μια φορά» σ αυτές τις καταστάσεις, είναι σαν το «άλλα πέντε λεπτά ύπνο». Δεν τελειώνει ποτέ.

-Ε να ρε Χάρη, μου λέει, κοίτα τι έγινε: -Είδα εκείνη την καρικατούρα, ξέρεις για ποιον σου μιλάω, να την πλησιάζει την κοπέλα και να την περιλαμβάνει με την ακατάσχετη φλυαρία του και είπα μέσα μου γιατί να μη δοκιμάσω κι εγώ δηλαδή. Τι ανέκδοτα για πόντιους της έλεγε, τι αστεία με κυράδες, πεθερές και τσομπάνους που πηδάνε κατσίκες της έλεγε δεν μπορείς να φανταστείς. Αστεία που λένε στον Γουολτ Ντίσνεϊ για να τον κρατάνε κατεψυγμένο στην κρυογονική κλινική που τον έχουν. Αλλά εκείνη ρε σε γελούσε, και γελούσε ειλικρινά, όχι προσποιητά για τους τύπους. Και πάνω που ήμουν βέβαιος ότι ο τύπος αυτός, που τυχαίνει να είναι και παντρεμένος, θα διαολοσταλθεί από την κοπέλα επειδή θα της είχε φανεί αφόρητα βαρετός μαθαίνω  προχθές ότι όχι μόνο βγήκαν μαζί αλλά πέρασαν και πολύ καλά.
Γι αυτό αποφάσισα κι εγώ να την πλησιάσω, λέγοντάς της αστεία τύπου Αρκά, Γούντι Άλεν, Τομ Ρόμπινς κτλ αλλά τελικά κατάλαβα ότι η κοπέλα είχε ξενερώσει από την πρώτη ατάκα, γι αυτό και σύντομα και κάποια στιγμή  τα παράτησα. Καμιά συμβουλή;

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Δε λειτουργεί αυτός ο κόσμος



Δε λειτουργεί αυτός ο κόσμος
το σύστημα αυτό είναι κόμπος
κι αν λειτουργήσει πιο σωστά
θ αφανιστούμε οριστικά

τ αγριογούρουνα ψηφίζουν
τους κυνηγούς να τα φροντίζουν
και ονειρεύονται οι φτωχοί
μια αγορά πιο στοργική

σου δίνουν μια γουλιά
και την κρατούν απ το ποτό σου
σου δίνουν μια καρδιά
και την κρατούν απ τον σφυγμό σου
σου δίνουν μια χαρά
και την κρατούν απ τ όνειρό σου
σου δίνουν μια δουλειά
και την κρατούν απ τον μισθό σου


σου λέω: ο άλλος δεν αλλάζει
φτωχός πεθαίνει και αλαλάζει
ζήτω ο καπιταλισμός
κι οι εξουσίες του ενός

δε λειτουργεί αυτό σου λέω
και δεν αρνούμαι ότι φταίω
παίρνει παυσίπονα ο μικρός
για να αισθάνεται αρχηγός

σου δίνουν μια γουλιά
και την κρατούν απ το ποτό σου
σου δίνουν μια καρδιά
και την κρατούν απ τον σφυγμό σου
σου δίνουν μια χαρά
και την κρατούν απ τ όνειρό σου
σου δίνουν μια δουλειά
και την κρατούν απ τον μισθό σου

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Πέρασε από δίπλα σου

πέρασε από δίπλα σου, τον πρόσεξες;
γύρισες λιγάκι το κεφάλι;
ή πως κάποιος πέρασε υπόθεσες
και ματιά δεν έριξες και πάλι

πέρασε από δίπλα σου, τον άκουσες;
γύρισες να τον παρατηρήσεις;
ή θα λες μετά ότι παράκουσες
όταν δεν θα βρίσκεις ν ακουμπήσεις

πέρασε από δίπλα σου, τον άγγιξες
για να λες δεν ήταν για εσένα;
την καρδιά σου έστω για λίγο άνοιξες
ή τα παραθύρια είχες κλεισμένα;

       πέρασε από δίπλα σου ο έρωτας
και συ κοίταζες τυφλά το μέλλον;
πέρασε από δίπλα σου το όνειρο
και συ πρόβαρες φτερά  αγγέλων;

Haircut



-Αχ, βρε Χάρη, γιατί κουρεύτηκες; μου λέει η Τασούλα τις προάλλες. Και σου πήγαινε τόσο πολύ το μακρύ μαλλί.
-Ναι, αλλά όσο τα είχα μακριά, Τασούλα μου, ποτέ δε μου το είπες αυτό, της απαντώ εγώ.
-Αχ κρίμα βρε, μου λέει αυτή, κάνοντας ότι δεν άκουσε. Γιατί κουρεύτηκες, όμως, θα μου πεις;
-Κοίταξε της λέω, τα πράγματα είναι απλά. Προ ημερών ο κομμωτής μου διέκρινε  μια μικρή αραίωση στο μπροστινό τμήμα του κεφαλιού μου, το οποίο σύμφωνα με την εμπειρία του θα μπορούσε να οδηγήσει δυνητικά και σε σύντομο χρονικό διάστημα μάλιστα σε ραγδαία τριχόπτωση και φαλάκρα. Άρα, όπως καταλαβαίνεις, ο λόγος που το έκανα είναι επειδή θέλω κάποτε  να μπορώ να λέω ακόμα: «Μαλλιά υπάρχουν»

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Αν θέλει να πιστέψει κάτι ο άνθρωπος



Αχ βρε έρημε Σωτηράκη, τι άλλο θα μας πεις πια. Άραγε έχεις καταλάβει τι αποδεικνύει, αυτό το πάθημά σου; Αν όχι, θα σου πω εγώ: Ότι ο νους του ανθρώπου, όταν θέλει να πιστέψει κάτι πολύ, οδηγείται συνήθως σε λανθασμένα μονοπάτια. Εσένα, λοιπόν, που σου έλειψε στη ζωή σου πολύ η αγάπη, όπως λες,  σού έλαχε να πιστέψεις υπερβολικά στο κλείσιμο του ματιού μιας γειτόνισσας σου.

 «Χάρη», μου είπες, «κάθε απόγευμα την έβλεπα στο απέναντι μπαλκόνι να μου κλείνει συνεχώς το μάτι. Μου πήρε όμως αρκετό καιρό μέχρι  να καταλάβω πως αυτό ήταν απλώς ένα τικ του ματιού της. Μέχρι τότε, εμένα ο νους μου πήγαινε σε μια παθιασμένη ερωτική σχέση μαζί της που θα οδηγούσε σε γάμο, οικογένεια, παιδιά, εγγόνια, μέχρι και δισέγγονα μαζί της σκέφτηκα. Από ένα τικ του ματιού. Για φαντάσου.

Μετά από αυτό εγώ τι να πω. Με τη γνωστή κατανόηση που με διακρίνει, περιορίσθηκα μόνο στο εξής: « Πάλι καλά δε λες που η κοπέλα δεν είχε κανένα τικ στη γλώσσα;»

Σκοτείνιασε δια της παρουσίας του



(Αντίθετο του έλαμψε δια της απουσίας του)


-Συγχαρητήρια κύριε, προσλαμβάνεστε, του λέει ο μελλοντικός εργοδότης του.
-Αλήθεια; ω, είμαι πολύ ενθουσιασμένος. Και πότε πιάνω δουλειά; λέει εκείνος
-Τη Δευτέρα στις επτάμιση  ακριβώς. Συγχαρητήρια και πάλι, του λέει ο εργοδότης του
-Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Και δηλαδή θα πληρώνομαι κιόλας; ρωτά εκείνος
-Α, ειλικρινά δεν γνωρίζω, του λέει ο εργοδότης του.  Γι  αυτά τα θέματα είναι προτιμότερο να μιλάτε με τον συνέταιρό μου. Εγώ ασχολούμαι μόνο με τα σημαντικά.

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Τι κι αν δηλώνεις δεσμευμένη



Τι κι αν σε λένε όλοι κουκλάρα
αφού είσαι τόσο ντροπαλιάρα
κι αν σε φαντασιώνονται όλοι
όσοι έχουν άδειο πορτοφόλι

είναι γιατί ενώ υπερέχεις
αυτοεκτίμηση δεν έχεις
κι αν νιώσεις μέσα σου αξία
δε θα τους δίνει σημασία

τι κι αν για σε ξεροσταλιάζουν
και με λαγνεία σε κοιτάζουν
αφού εσύ αγαπάς γυναίκα
που σε φιλά σαν άνδρες δέκα

τι κι αν δηλώνεις δεσμευμένη
και λες πως είσαι ερωτευμένη
οι άνδρες δε θα καταλάβουν
κι όλο θα σκέφτονται τι χάνουν

Ο Τζακ Κέρουακ των φτωχών



-Την έφαγες την σοκολατίτσα που σου έδωσα τη Δευτέρα; με ρωτάει τις προάλλες η θεία μου,  μπροστά στις φίλες της μάλιστα. Τα έπλυνες τα ρουχαλάκια σου έτσι ακριβώς όπως σου έδειξα; Τα μαλλάκια σου μην τα αφήνεις άλλο να μακρύνουν , σε παρακαλώ.
-Βρε θεία, σε παρακαλώ πολύ μη μου μιλάς έτσι μπροστά σε κόσμο λες και είμαι κανένα παιδάκι, της λέω αργότερα στο τηλέφωνο. Θα ρωτούσε ποτέ η θεία του τον Τζακ Κέρουακ, αν έφαγε τη σοκολατίτσα του; Σε παρακαλώ πολύ λοιπόν. Μην μου το ξανακάνεις αυτό. Μη μου μιλήσεις ξανά έτσι λες και πηγαίνω ακόμα στο δημοτικό. Εντάξει;
-Εντάξει, μου λέει στεγνά.
Μετά από λίγες ημέρες όταν πηγαίνω ξανά στο σπίτι της  βλέπω ότι έχει παρέα.
-Ααα ήρθε ο Χάρης μας, λέει μια από τις φίλες της. Το παιδί μας, λέει μια άλλη.
-Ε όχι και παιδί, λέει με σοβαρότητα η θεία μου.
-39 χρονών έγινε και ακόμα με ζωγραφική ασχολείται.

Τη μοναξιά μάθε ν αντέχεις



Τη μοναξιά μάθε ν αντέχεις
για να μη πέφτεις χαμηλά
αξιοπρέπεια να έχεις
και να σηκώνεσαι ξανά

μη την ξοδεύεις τη συγγνώμη
άμα δεν είναι αληθινή
το μεγαλείο της ακόμη
σωστά δεν έχει εκτιμηθεί

κι αν έχει η πουτανιά δυο όψεις
η μία είναι αποδεκτή
η άλλη υπόκειται σε διώξεις
γιατί δεν είναι αυθεντική

κι αν έχει η πουτανιά δυο όψεις
μια στο κορμί, μια στην ψυχή
η πρώτη υπόκειται σε διώξεις
η δεύτερη μεγαλουργεί

εσύ να λες: «ψάχνω γι αγάπη
μα έγινε τόσο ακριβή
και είναι πάντοτε φευγάτη»
όταν σε λένε σεξιστή

κι άμα δε θέλει λέγε: «εντάξει»
και μη παρακαλάς πολύ
καινούρια μέρα θα χαράξει
κάτι καινούργιο θα φανεί

κι αν έχει η πουτανιά δυο όψεις
η μία είναι αποδεκτή
η άλλη υπόκειται σε διώξεις
γιατί δεν είναι αυθεντική

κι αν έχει η πουτανιά δυο όψεις
μια στο κορμί, μια στην ψυχή
η πρώτη υπόκειται σε διώξεις
η δεύτερη μεγαλουργεί


Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Με αγάπη, όταν γεράσεις, να φερθείς στον εαυτό σου



Τα πράγματα- μού λες- πως έχουν νόημα δικό τους
και το καθένα χωριστά έχουν τον ουρανό τους
και οι αλήθειες τους πολλές, μονάχα μια η δική μας
γνωρίζοντας τες όλες, λες, βαθαίνει η ζωή μας


τα χρόνια λες που έζησες πολλά σου έχουνε μάθει
πως ίδια δόξα κρύβεται στις νίκες και στα λάθη
και το μυαλό τσακίζεται και δύσκολα αντέχει
κολλάει  σ όσα δεν έκανε και σ ό,τι πια δεν έχει


προσωρινά τα πράγματα, μα αιώνια η ψυχή μας
ποιος ξέρει που γυρνάει όταν φεύγει το κορμί μας
καλά, όταν γεράσεις, να φερθείς στον εαυτό σου
μ αγάπη και συμπόνια στο έσχατο φευγιό σου

με αγάπη, όταν γεράσεις, να φερθείς στον εαυτό σου
στο νήμα να τον φτάσεις να τον κάνεις πιο δικό σου
να μην τον κρίνεις αυστηρά για όσα δε τολμούσε
για όσα δεν κατάφερε, για όσα δεν μπορούσε


γι αυτό από τώρα άρχισε τη μνήμη του να στρώνεις
να του κεντάς τη φήμη του και να τον δικαιώνεις
γιατί πήρες απόφαση να γίνεις το όνειρό σου
με αγάπη, όταν γεράσεις, να φερθείς στον εαυτό σου

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Drawings-σχέδια


Drawings-σχέδια


Drawings-σχέδια


Drawings-σχέδια


Drawings-σχέδια


Drawings-σχέδια


Drawings-σχέδια


Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

Στον κόσμο πάω



Σε μία γέφυρα επάνω,
που όλοι τη θεωρούν ωραία
μες στους καπνούς των τρένων χάνω,
του έρωτά μου τη ρομφαία

στον κόσμο πάω, μη μ εμποδίσεις
και αν με βλέπεις να γυρνάω
την πλάτη σου να μου γυρίσεις
να μου αρνηθείς ό,τι ζητάω

χρήμα δεν έμαθα να βγάζω
γιατί ξεπούλησα την πλάνη
πια από στόχους δε σκαμπάζω
φιλάς τα χείλη μου και φτάνει

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Μη μ εμποδίζεις να πιστεύω στην ψευτιά



Σε μια προσπάθεια να μοιάζω αληθινός
φορώ τραγιάσκα και ανάβω ένα κεράκι
μες τα ποτάμια και τα δάκρυα του φωτός
ανοίγω πάντα ένα μικρό τετραδιάκι

είναι η αλήθεια κόκκοι άρρωστου φωτός
και μεις που μάθαμε σε πόρτες ανοιγμένες
ψάχνουμε έντασης εστίες συνεχώς
για να αιωρούνται οι ζωές μας κρεμασμένες

κι αν έχει μείνει μία μάχη μοναχά
που ό,τι χάθηκε μπορεί να φέρει πίσω
μη μ εμποδίσεις να πιστεύω στην ψευτιά
με λογαριάζανε νεκρό, μα θα επιζήσω

είπα πως θα μαι ο εραστής σου μια φορά
μα καταγής με μια ματιά με είχες ρίξει
και τώρα η αντανάκλασή μου σε ζητά
σαν κρίνο μες τα δάχτυλά της να σε σφίξει

για ό,τι ασήμαντο ποτέ δεν είναι αργά
φαρμακερό κρασί μου φέρνεις στα όνειρά μου
μην υποκύψεις στις σαΐτες μου ξανά
γιατί έχει μείνει δίχως πρόσωπο η ματιά μου

Το ξέφωτο



Τι περιμένει η ψυχή
όταν το σώμα θέλει
μια αφορμή να ερωτευθεί
αυτό που καταγγέλλει

δύο καράβια στην αυλή
πίσω απ το λιμάνι
αλλάζει ρότα η ψυχή
κι ιδέες μάνι μάνι

κι αν ο φασίστας κρύβεται
βαθιά στον κάθε ένα
και με την άγνοια τρίβεται
να φτιάξει σπίθες κι αίμα

υπάρχει ένα ξέφωτο
που λίγοι το αντέχουν
μες την ψυχή του καθενός
για όσους μνήμη έχουν

Ψιλά υπάρχουν



Παίρνω μια τυρόπιτα
κι όλο χαμογελώ
κοίτα η ανθρωπότητα
κινήθηκε θαρρώ

για τα παιδιά των φαναριών
δέκα λεπτά έχω πάντα
και στην γκαρσόνα την Σαπφώ
για μπουρμπουάρ σαράντα

ψιλά υπάρχουν, ψιλά υπάρχουν
ζωή τα λόγια σου ρε Παπανδρέου, νά χουν


πληρώνω τα κοινόχρηστα
μία ζωή ακριβώς
δεν σκέφτομαι αλόγιστα
μα κι ούτε είμαι φθηνός
την βρώμη ανακάλυψα
ένα ευρώ και κάτι
και τρώω πλούσιο πρωϊνό
με γάλα στο κρεβάτι

ψιλά υπάρχουν, ψιλά υπάρχουν
ζωή τα λόγια σου ρε Παπανδρέου, νά χουν

περνώ απ τα διόδια και λεν ο χουβαρντάς
γιατί δεν γκρίνιαξα ποτέ, δεν έγινα μπελάς
ποτέ μου δεν εντάχθηκα εγώ στο «δεν πληρώνω»
για τα ψιλά στην τσέπη μου ακόμα καμαρώνω

ψιλά υπάρχουν, ψιλά υπάρχουν
ζωή τα λόγια σου ρε Παπανδρέου, νά χουν

για σώμα βάζω ηλεκτρικό
που τα λεφτά του αξίζει
και το χειμώνα το σκληρό
ρομαντικά φωτίζει

δυο μπλούζες ενεργειακές
βάζω στα πρώτα κρύα
και άμα σφίξουν οι βροχές

Διαγωνισμοί



Σε διαγωνισμούς δε στέλνω
γιατί άσχημα απαγγέλνω
κι έχω θεματολογία
που ξαφνιάζει, όχι αστεία

οι διαγωνισμοί δεν μ έλκουν
σοβαρά αν το δεις δεν στέκουν
τι θα πει πως λείπει πάθος
οι διαγωνισμοί είναι λάθος

τις συγκρίσεις λέει φοβάμαι
κάποια φίλη που κοιμάμαι
και η παλιά τελειομανία
είναι πρόσχημα όχι αιτία

τι να πω δίκιο αν έχει
κι αν ψυχολογία κατέχει
κάποιο ποίημα ίσως στείλω
μήπως τελικά ανατείλω