Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Athens Photo Festival:Workshop Φωτορεπορτάζ με τον Γιάννη Μπεχράκη

Ημερομηνίες διεξαγωγής: 6-9/12/2013
Διάρκεια: 4 ημέρες
Σύνολο ωρών: 30
To Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας, διοργανώνει 4ήµερο workshop με τον καταξιωμένο φωτογράφο και διευθυντή του φωτογραφικού τμήματος του Reuters στην Ελλάδα, Γιάννη Μπεχράκη. Το workshop θα πραγματοποιηθεί από την Παρασκευή 6 έως τη ∆ευτέρα 9 Δεκεμβρίου στην Αθήνα, για περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων.
Γιάννης Μπεχράκης
O Γιάννης Μπεχράκης, είναι διεθνώς αναγνωρισμένος ως ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του φωτορεπορτάζ. Μέσα από τον φακό του έχει καλύψει τα τελευταία 25 χρόνια μερικά από τα σημαντικότερα πολεμικά, κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα. Έχει αποσπάσει επανειλημμένα σημαντικά διεθνή βραβεία, όπως το World Press Photo και έχει διακριθεί τρεις φορές με τον τίτλο «Ευρωπαίος Φωτορεπόρτερ της Χρονιάς» από τη Fuji. Επίσης, έχει βραβευθεί από το Overseas Press Club of New York, που αποτελεί το πιο σημαντικό βραβείο στην Αμερική για ξένους ανταποκριτές καθώς και από τους βετεράνους της απόβασης στη Νορμανδία (D-Day) για την κάλυψη του πολέμου στο Αφγανιστάν το 2001. Η δουλειά του έχει δημοσιευτεί στα μεγαλύτερα περιοδικά και εφημερίδες του παγκόσμιου Τύπου όπως, οι New York Times, Washington Post, London Times, Guardian, Newsweek, Time Magazine, Life Magazine κ.ά.
Περιγραφή:
Το workshop έχει ως βασικό στόχο, μέσα από ένα εντατικό πρόγραμμα την πρακτική και θεωρητική διερεύνηση του φωτορεπορτάζ. Η δομή του προγράμματος περιλαμβάνει την ανάθεση φωτογραφικής αποστολής σε περιορισμένα χρονικά πλαίσια με καθημερινές εξωτερικές λήψεις, υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Μπεχράκη, ενώ θα δοθεί έμφαση στη μεθοδολογία και τις τεχνικές του φωτορεπορτάζ. Παράλληλα, θα αναλυθούν οι ειδικές συνθήκες του επαγγέλματος και ο τεκμηριωτικός ρόλος του φωτορεπορτάζ στην καταγραφή ενός γεγονότος.
Πρόγραμμα:
Την πρώτη ημέρα οι συμμετέχοντες θα παρουσιάσουν δείγμα της δουλειάς τους, θα έρθουν σε επαφή με το έργο του Γιάννη Μπεχράκη και θα προετοιμαστούν για το θέμα της εργασίας και τις λήψεις των επόμενων ημερών. Τη δεύτερη και την τρίτη μέρα θα αναπτυχθεί το πρακτικό σκέλος με φωτογράφιση κατά τη διάρκεια της ημέρας και στη συνέχεια ανάλυση και κριτικό σχολιασμό των φωτογραφιών, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στη ανάπτυξη του προσωπικού ύφους κάθε συμμετέχοντα. Η τέταρτη ημέρα περιλαμβάνει κυρίως αξιολόγηση των εργασιών και το τελικό editing του φωτογραφικού υλικού που έχει παραχθεί τις δύο προηγούμενες ημέρες.
Μία σημαντική ιδιαιτερότητα του εργαστηρίου είναι ότι ο Γιάννης Μπεχράκης κατά την εξέλιξη της φωτογραφικής άσκησης, θα συνοδεύσει για περίπου 30 λεπτά προσωπικά κάθε συμμετέχοντα ξεχωριστά, δίνοντάς του την ευκαιρία να επωφεληθεί περισσότερο από την παρουσία και την εμπειρία του και σε πρακτικό επίπεδο.
1η μέρα: 16:00-21:00
2η μέρα: 10:00-20:00
3η μέρα: 10:00-20:00
4η μέρα: 16:00-21:00
Οι θέσεις είναι περιορισμένες και τηρείται σειρά προτεραιότητας.
Προετοιμασία συμμετεχόντων:
Οι συμμετέχοντες καλούνται να παρουσιάσουν μια σειρά δικών τους φωτογραφιών στην πρώτη συνάντηση. Ο απαραίτητος εξοπλισμός για την πρακτική των λήψεων περιλαμβάνει ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και προαιρετικά laptop. Για την καλύτερη προετοιμασία των συμμετεχόντων θα προηγηθεί ενημέρωση.
Πιστοποιητικό:
Με την ολοκλήρωση του σεμιναρίου θα χορηγηθεί στους συμμετέχοντες βεβαίωση συμμετοχής.
Πληοροφορίες & ∆ηλώσεις Συμμετοχής:
http://photofestival.gr
E: contact@hcp.gr
Τ: 210 9211 750

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο...άνεργος

Βρισκόμαστε στο σωτήριον έτος 2067 στην αυλή ενός σχολικού συγκροτήματος στην Καλλιθέα.

Ανάκρουση εθνικού ύμνου: Σε γνωρίζω από τα like,
                                             που μου κάνεις πρώτα εσύ
                                                 σε γνωρίζω από τα like
                                                που μου κάνεις μια ζωή
                                                απ τα κόκαλα βγαλμένη
                                                των Ελλήνων η «τρολιά»
                                                 και σαν πρώτα δικτυωμένη
                                                  χαίρε, ώ χαίρε αναδουλειά

Ανάγνωση τυπικού ημερησίου προγράμματος έκτης τάξεως δημοτικού σχολείου
Πρώτη ώρα: Γυμναστική δακτύλων, αυχένα
Δεύτερη ώρα: Αρχαία greeklish
Τρίτη ώρα: Νέα greeklish
Τέταρτη ώρα: Ιστορία διαδικτύου
Πέμπτη ώρα: δίκτυα και δικτύωση
Έκτη ώρα: μηχανές αναζήτησης
Έβδομη ώρα: έκθεση ιδεών: αναπτύξτε ένα θέμα χρησιμοποιώντας μάξιμουμ δεκατρείς λέξεις.
Όγδοη ώρα(επιλογής): on Line gaming (BALL SONG BIRDS)


Εδώ νομίζω ότι αξίζει πραγματικά να αναφέρουμε ότι για τα παιδιά του 2067 κάποια σημερινά παιχνίδια όπως για παράδειγμα τα Candy Crush Saga, Farmville kai Tetris Battle, θα σημαίνουν ότι για τα σύγχρονα παιδιά τα κότσια, το τζαμί και η τσανταλίνα μανταλίνα.

Οι Χρονοφυγάδες

Στο μέλλον, οι πολίτες κάθε χώρας θα υποχρεούνται να συμπληρώνουν εκτός από την φορολογική τους δήλωση και μια συμπληρωματική, τη χρονολογική. Σ αυτήν θα φαίνεται πόσος ήταν ο ελεύθερος χρόνος που υπήρξε στην κατοχή τους και με ποιον τρόπο τελικά τον αξιοποίησαν. Για να το κάνω σε απλά πενηνταράκια, μιλάμε επί της ουσίας για ένα πόθεν έσχες χρόνου. Η κυβέρνηση, λοιπόν, κάθε τόσο, θα δεσμεύεται ότι θα πατάξει τη χρονοδιαφυγή κι ότι θα περάσει χειροπέδες στους κατά σύστημα χρονοφυγάδες, οι οποίοι εκτός των άλλων θα κινδυνεύουν και με την επιβολή τσουχτερών προστίμων. Για την ιστορία και μόνο  να αναφέρουμε ότι στην κατηγορία των μεγαλο-χρονοφυγάδων θα ανήκουν όσοι ενώ δαπανούν υπερβολικά πολλές ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα δηλώνουν ότι παραμένουν σ αυτά μόλις δύο με τρία λεπτά την ημέρα.  

Φωτογράφηση διαζυγίου

Αναλαμβάνουμε τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής σας…


Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Πες μεγάλη κουβέντα, κράτα μεγάλο καλάθι…

Όλα τα βιβλία του διαδικτυακού μάρκετινγκ θα σου πουν το ίδιο πράγμα. Ότι  ως διαχειριστής ενός δυναμικού μπλογκ οφείλεις να παρακολουθείς σε καθημερινή βάση το τι είδους θέματα "ποστάρει" κάθε φορά ο «ανταγωνισμός». Γι αυτό κι εγώ το τελευταίο χρονικό διάστημα έχω κάνει φύλλο και φτερό sites όπως αυτά των ΝΥ.  Times, Bild, El Pais, Liberation κτλ.

Με την καλή έννοια

Όσο πιο μικρή είναι μια γυναίκα, λέει μια σύγχρονη επιστημονική έρευνα, τόσο πιο χαμηλά την κοιτάζει ένας άνδρας, όταν την πρωτο-συναντά.. Έτσι λοιπόν, στα είκοσι της  την κοιτάζει στην περιοχή της λεκάνης, ενώ στα τριάντα της την κοιτάζει στο στήθος. Στα σαράντα της την κοιτάζει στα μάτια, ενώ στα πενήντα την κοιτάζει στο twitter. Στα εξήντα την κοιτάζει στο Facebook, ενώ στα εβδομήντα της την κοιτάζει στο Instagram.

Να είναι αλήθεια ότι πετάω;

Να είναι αλήθεια ότι πετάω;
πιο ελαφρύς από ποτέ;
κι ότι μπορεί να με βαστάξει
κι ένα ποντίκι κι ένα φύλλο;
νερό λαμπύριζε τριγύρω
σκούροι λεκέδες στο παρκέ
να είναι αλήθεια ότι πετάω
μ άσπρες φτερούγες, ένα γύρο;

ναι, στον αέρα, εκεί πάνω
βλέπω τη γη το χάραμα,
το χάραμα που όταν σε φτάνω
από τα μάτια μου σε χάνω
για ένα τσουβάλι μάλαμα

σπόρια από φρέσκο καλαμπόκι
να είναι αλήθεια ότι πετώ;
απ τον αέρα όλα κόκκοι
κι άγριες ράτσες στον αφρό


Όξω straight απ την παράγκα (TEDx)

 Είναι αλήθεια ότι προσπαθώ ακόμα  να συνέλθω από το χθεσινοβραδινό μου όνειρο.
Θα ήμουν λέει ομιλητής σε μια από τις περίφημες διαλέξεις καινοτομίας TEDx στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μουσικής. Το αντικείμενο της διάλεξής μου; Μα φυσικά η εξιστόρηση του προσωπικού μου success story , όπως αυτό ξετυλίγεται μέσα από τη διαδρομή μου που ξεκινάει από τη διαχείριση ενός απλού blog, μέχρι την κορυφή της διαδικτυακής αγοράς.

Λίγο πριν ξεκινήσει, λοιπόν, η ομιλία μου, βγάζω το κεφάλι μου έξω από την κουρτίνα και ρίχνω ένα βλέφαρο στην κατάμεστη αίθουσα. Εκεί να επικρατεί το πατήσμε πατώς σε. Να μη πέφτει ούτε καρφίτσα. Χιλιάδες κόσμος στα καθίσματα, εκατοντάδες να συρρέουν και να μαθαίνω ότι έξω από το μέγαρο γίνονται επεισόδια μεταξύ των ματ και εκατοντάδων άλλων που προσπαθούν να μπουν μέσα στην αίθουσα χωρίς πρόσκληση. Να βλέπω στην πρώτη σειρά καθισμάτων όλους τους εκπροσώπους των δανειστών της χώρας και στην δεύτερη σύσσωμη την ελληνική κυβέρνηση.

Τον Καραμανλή να με μπιζάρει για να βγω και την Λαγκάρντ να τον αποκαρδιώνει, λέγοντάς του με ψυχρό τρόπο ότι θα έπρεπε επιτέλους να ωριμάσει. Τον Άδωνι να γεμίζει μια τεράστια σακούλα του ποπ κορν με γενόσημες ασπιρίνες από την Κίνα. Τη Μέρκελ να παρακαλεί ευγενικά το Θάνο Μικρούτσικο να σβήσει την πίπα του κι εκείνος να αρνείται. Τον Τόμσεν να τρώει άσπρα σπόρια και να φτύνει τα τσόφλια στην πλάτη του Στουρνάρα.

Ούτε ψύλλος στον κόρφο μου, λέω εγώ μέσα μου, έτσι όπως τους βλέπω, να συνομιλούν συναινετικά  μεταξύ τους, για τι άλλο βέβαια πέρα από την επερχόμενη ομιλία μου,  αλλά λίγο πριν βγω στη σκηνή  νιώθω το φορτίο από την τεράστια ευθύνη της περίστασης να βαραίνει υπερβολικά πάνω στους ώμους  μου.  Μπροστά σ ένα τέτοιο ακροατήριο, όμως, δεν είναι  φυσιολογικό , να κοντεύουν να κοπούν τα γόνατά σου; Τελικά, συνέρχομαι, πολύ γρήγορα, κι αρχίζω να μαζεύω τα κομμάτια μου, λέγοντας στον εαυτό μου:

-Χάρη, παλικάρι μου, αυτή είναι η στιγμή σου. Είσαι γεννημένος γι αυτήν την ομιλία, ρε. Γι αυτήν προετοιμαζόσουν όλα αυτά τα χρόνια.  Γι αυτό λοιπόν μη φοβάσαι  τίποτα. Είσαι μεγάλος ρε, τι να σου πουν όλοι αυτοί εκεί έξω; Βγες λοιπόν στη σκηνή, αγόρι μου,  και φάτους το λαρύγγι όπως μόνο εσύ ξέρεις. Πάρε στο λαιμό σου αυτόν τον άμαχο πληθυσμό που σε περιμένει εκεί έξω και γύρνα ξανά στο όμορφο σπιτάκι σου.

Εντελώς αναπάντεχα εγώ θα έλεγα πια πως ένιωθα υπερβολικά ανεβασμένος , την ώρα που ετοιμαζόμουν να βγω στη μεγάλη σκηνή, και είδα τον αλλαξοποτηράκια να με πλησιάζει με βήμα γοργό, κρατώντας στο χέρι του ένα ποτήρι νερό.

-Καλή επιτυχία κ. Καραγκουνίδη, μου λέει
Έχετε δέκα λεπτά στη διάθεσή σας
-Δέκα λεπτά; φωνάζω εγώ εξοργισμένος.
Μα τι να προλάβει να πει κανείς μέσα σε μόλις δέκα λεπτά. Κι όλος αυτός ο κόσμος που ήρθε μέχρι εδώ για να με δει; Για δέκα λεπτά τράβηξε τέτοια ταλαιπωρία;

-Ε, όχι δα, κάνει ο αλλαξοποτηράκιας και ξεσπάει σε γέλια
Όλος αυτός ο κόσμος ήρθε μέχρι εδώ για να παρακολουθήσει τη πρώτη δημόσια εμφάνιση του κ. Αρκά, που μιλάει μετά από εσάς.

Εσείς είστε απλώς το support group.

Νταλάρας ,φήμες

Τις προάλλες ζητάω από έναν εξπέρ του CEO και του διαδικτυακού μάρκετινγκ να μου δώσει μερικές χρήσιμες και εξατομικευμένες συμβουλές σχετικά με τον τρόπο που πρέπει κανείς να χρησιμοποιεί τις λέξεις-κλειδιά προκειμένου να αυξήσει την επισκεψιμότητα της σελίδας του. Και πραγματικά με αιφνιδίασε, με όλα αυτά που μου είπε. –Να τοποθετείς, μου προτείνει, δίπλα σε κάθε έννοια τη λέξη «φήμες». Για παράδειγμα, γράψε Νταλάρας «φήμες», Πάριος «φήμες», Σαμαράς «φήμες» κτλ Κάντο και θα με θυμηθείς, μου λέει. Δε θα τους προλαβαίνεις.

Δείτε τι κρύβει ο πάτος της…

….οδοντόβουρτσας.  Μυστικά για ένα επιτυχημένο keyword searching.


Took Took Taxi και στην Ελλάδα

Σκέφτεται πολύ σοβαρά να φέρει στην Ελλάδα, τα περίφημα τουκ τουκ ταxi της Ταϊλάνδης, αυτά που για να πεις στο οδηγό ότι θέλεις να κάνει στάση, χτυπάς ευγενικά την οροφή τους. Μόνο που προβληματίζεται λίγο σχετικά με  τον αν το όνομα «τουκ τουκ» θα έχει κάποια πέραση εδώ. Γι αυτό και σκέφτεται να το προσαρμόσει  σε κάτι άλλο του τύπου « σταμάτα ρε-σταμάτα ρε».

Dancing with the stars


 
-Το παρακολούθησες τις προάλλες το “Dancing with the stars” με τη Ζέτα Μακρυπούλια; λέει μια ηλικιωμένη κυρία στη φιλενάδα της.
-Με τη Δούκισα Νομικού, θέλεις να πει, λέει η άλλη. Ναι το παρακολούθησα.
-Αμάν μωρέ, όλο τις μπερδεύω αυτές τις δύο, λέει η κυρία.

Πως μέχρι πριν από τρία χρόνια οι ηλικιωμένοι ήθελαν να μπουν Γιώργος κι έλεγαν Ανδρέας; ένα τέτοιο πράμα συμβαίνει.


Εγώ για την αγάπη χώρισα...

και όχι …με την αγάπη, αγαπητέ κύριε Λιδάκη.


Ευτυχισμένη η Σοφία Καρβέλα

Η Σοφία Καρβέλα, κόρη της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα, διανύει την πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής της. Το ακούσατε όλοι ή μήπως να το επαναλάβω; Ακόμα κι εσύ εκεί μεταξύ Τσιμισκή και Αριστοτέλους, που παριστάνεις δήθεν τον αδιάφορο, το έχεις μάθει ή απλώς κάνεις τον ψόφιο κοριό;

Γάμος μεταξύ ομόφυλων στον τέμενος; (Λύση τύπου Αρβανιτόπουλου)

Κάθε άλλο παρά τυχαίο δεν μπορεί να θεωρείται το γεγονός της ανάδειξης των δύο αυτών θεμάτων κατά την ίδια περίοδο από σκοταδιστικούς κύκλους . Σε τι αποσκοπούν; Μα φυσικά στην σύγχυση και τη θολούρα,  που θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να φέρει άλλη μια  πρόταση συμβιβαστικού χαρακτήρα, από εκείνες που τελικά ακυρώνουν στην ουσία όλες τις εξελίξεις.


Ιδού η απορία

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Παναγιώταρος,  αποκάλεσε  τον Κολοκοτρώνη, Κωνσταντίνο εν τη ρύμη του λόγου ή «Κωνσταντίνο» ήθελε να πει  από την αρχή;


Τι ομοιότητα πάλι κι αυτή μεταξύ Τσαυτάρη και Leslie Nielsen

Το γάλα παραμένει φρέσκο μέχρι και για  πέντε ημέρες δηλώνει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων, Αθανάσιος Τσαυτάρης.

Το γάλα παραμένει πραγματικά φρέσκο μέχρι και για πέντε πρώτες ώρες, αντιτείνουν οι επιστήμονες.

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

What does it mean, Stournaras?

Κατά τι χαλαρότερος απ ότι συνήθως, μεταξύ τύρου και αχλαδίου, σε ένα διάλειμμα του eurogroup, υπουργός οικονομικών εύρωστης χώρας του Βορρά  ρωτάει εύθυμα τον Έλληνα  ομόλογό του, «τι ακριβώς σημαίνει το όνομά "Στουρνάρας" στα ελληνικά».
Παρά την αρχική του αμηχανία ο Έλληνας υπουργός οικονομικών ξεσπάει σ ένα θορυβώδες γέλιο και αμέσως δεσμεύεται απέναντι στον ομόλογό του, ότι θα του απαντήσει αμέσως μόλις εκταμιευθεί η επόμενη δόση του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ για την Ελλάδα.  


Να ξαναζεί κανείς ή να μη ξαναζεί;

...Ιδού η απορία...

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Η Μέγαιρα

-Τι έχεις πάθει ρε Στέφανε και έχεις κατεβάσει τέτοιες πλερέζες; Του λέει ο φίλος του ο Παύλος
-Τι να έχω πάθει ρε Παύλο. Η γυναίκα μου η μέγαιρα φταίει που με ταλαιπωρεί απ το πρωϊ μέχρι το βράδυ.
-Κύριε Στέφανε,  μήπως μπορείτε να μου εξηγήσετε τον λόγο για τον οποίο τον τελευταίο  καιρό η απόδοσή σας έχει πέσει κατακόρυφα; του λέει λίγο αργότερα ο προϊστάμενος του.
-Η γυναίκα μου φταίει κύριε διευθυντά. Όλη μέρα γκρίνια και παράπονα είναι. Δεν την αντέχω άλλο. Μού χει κάνει τη ζωή μαρτύριο, λέει ο Στέφανος.

-Δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι ρε Στέφανε του λέει λίγο αργότερα η συνάδελφός του, η Μαρία  που τον ψιλολιγουρευόταν. Τι έχεις, μου λες;
-Τι να έχω ρε Μαρία; Εκείνη η στρίγγλα , η αναίσθητη, η απάνθρωπη η γυναίκα μου φταίει για όλα. Ξέρεις, τι είναι να γυρίζω στο σπίτι στις έξι και μισή και να πρέπει να διαβάσω τα παιδιά και να πάω και για ψώνια; Δεν αντέχω άλλο μαζί της, θα σκάσω

Γυρίζοντας στο σπίτι του ο Στέφανος περνάει από το περίπτερο για να πάρει τα τσιγάρα του.
Όπως του δίνει το πακέτο ο περιπτεράς δε θα μπορούσε να μη παρατηρήσει ότι ο Στέφανος ήταν και πάλι κατσουφιασμένος. Παίρνει το θάρρος λοιπόν και τον ρωτάει.
-Τι έχεις Στέφανε, αγόρι μου, πρώτη φορά σε βλέπω τόσο άσχημα;
-Τι να έχω ρε Γιάννη; του λέει. Δεν τα ξέρεις; Η γυναίκα μου με έχει καταντήσει ένα ψυχικό ράκος. Ξέρεις πόσο καιρό έχω να κάνω σεξ; Ξέρεις πόσα χρόνια έχω να ακούσω από το στόμα της μια γλυκιά κουβέντα;

Κατά τις έξη και μισή πήρε να νυχτώνει, όταν ο Στέφανος γύριζε το κλειδί της εξώπορτας και έμπαινε στο σπίτι του. Στο σαλόνι η γυναίκα του αμίλητη να βλέπει τηλεόραση. Στο δωμάτιο τα παιδιά του να τρέχουν και να τσιρίζουν με τα ποδαράκια τους να χαρχαλιάζουν πάνω στο καλολουστραρισμένο δάπεδο.
Τότε, ο Στέφανος της δίνει ένα φιλάκι στο μάγουλο και της λέει: Γεια σου αγάπη μου. Μάντεψε για πια μιλούσα όλη τη μέρα.


Ινδιάνοι Εσωτερικού, Ινδιάνοι σκέτοι, Ινδιάνοι Μ.Λ και Μ.Λ Ινδιάνοι

 Κατά το τελευταίο 24ωρο το blog μου έχει δεχτεί, ,  τρεις πολύ τιμητικές επισκέψεις από τη σχεδόν άγνωστη νήσο Αρούμπα. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής ούτε κι εγώ γνώριζα  που ακριβώς βρίσκεται η περίφημη νήσος, προτού ψάξω και διαπιστώσω  ότι τοποθετείται στην Καραϊβική, βόρεια της Βενεζουέλας, και είναι μια χώρα πετρελαιοπαραγωγός  που κατοικείται στην πλειοψηφία της από τους Αρουάκους, που είναι αυτόχθονες, ινδιάνικης καταγωγής. Και φυσικά το μυαλό μου δε θα μπορούσε να μην πάει πίσω στα σχολικά μας χρόνια εκεί όπου παραδοσιακά στις  απόκριες,  εμείς, τα παιδιά των Αριστερών, ντυνόμασταν  ινδιάνοι, σε αντίθεση με τους άλλους, τα παιδιά των Δεξιών, που ντυνόντουσαν καουμπόηδες. 

You talkin to me ? you talkin to me?

Ναι φαίνεσαι άνθρωπος με αυτοπεποίθηση. Να δείχνεις μια σιγουριά για τον εαυτό σου. Να αποπνέεις μια σταθερή βεβαιότητα, ξέροντας ότι είσαι καλός σ αυτό που κάνεις. Γιατί όπως είχε πει κάποτε ο καλός συνάδελφος Ουίλιαμ Σαίξπηρ: «Η καλύτερη αμοιβή είναι η αναγνώριση. 

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Παντρέψου, ρε…τι σου ζητάνε;



…δηλαδή εμείς κορόιδα είμαστε ;  Τις προάλλες, δυο καλά φιλαράκια μου, ο ένας χωρισμένος, ο άλλος στα πρόθυρα του διαζυγίου, με έπιασαν κυριολεκτικά από το σβέρκο. Και παντρέψου ο ένας και τι περιμένεις ο άλλος, και περνάν τα χρόνια και θα μείνεις μόνος και οι δυο μαζί…Εγώ σκέφτομαι  πάντως από τη δική μου πλευρά, ότι δεν είναι να δει ο κόσμος έναν ήρεμο και χαμογελαστό άνθρωπο στις μέρες μας. Θα πέσει αμέσως πάνω του να τον φάει..



Όσο χρωστώ ελπίζω



Υπάρχει ένα καλό παλικάρι σαν τα κρύα τα νερά μέσα στον ευρύτερο κύκλο μου, που ερωτεύεται αποκλειστικά και μόνο γυναίκες που χρωστούν πολλά. Παρακαλώ για εκδήλωση ενδιαφέροντος απευθυνθείτε στο προσωπικό μου e mail και εγώ θα σας καθοδηγήσω αναλόγως. Προσοχή μόνο γιατί θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας.

Βουλωμένο “site” διαβάζεις!



Βρε; Επισκέφθηκε κανείς σας μέχρι στιγμής το λογοτεχνικό μου μπλογκ; Όχι; Πως το κατάλαβα, ε;

Στο έλεος του Βούδα

Χαθήκαν απ του ορίζοντα τα μάτια οι Δευτέρες
και σαν φωτιά που σβήνει, δες, αχνίζουνε οι φτέρες
σε γκάστρωσα και γέννησες με μιας δύο φεγγάρια
σαν καταιγίδα ξέσπασες και φούσκωσες ποτάμια

σαν καλαμιά που βλάστησε ψήλωσες ένα σώμα
γλυκό χαρχάλεμα ποδιών πάνω στο μαύρο χώμα
δέκα μυρμήγκια στη σειρά τραβάνε ένα στάχυ
μπαμπάκι θηλυκό ακουμπά αρσενικό στη ράχη

δεν είχα πια δυνάμεις, ούτε σθένος να παλέψω
κουφάρια εντόμων και πουλιά και υγρασία απ έξω
τόσο σκληρή τόσο τραχιά του κυδωνιού η φλούδα
πλέαμε μ άγρια θηλυκά στο έλεος του Βούδα

Λίστα Λαγκάρντ

Κι αν με ρωτάς τα ίδια πάλι:
 «αν σε  σ αγάπησα αλά καρτ»
μες στης καρδιάς σε έχω βάλει
τη μακριά λίστα Λαγκάρντ

με πρόσωπα που δε θα αγγίξω
τα υπεράνω κριτικής
που πιο βαθιά μου, θα τα κρύψω
με εντολή παραγραφής

 κι αν κάποιος ψάξει από αγάπη
φοροφυγάδες της καρδιάς
εγώ θα χάσω το στικάκι
κι εσύ για πάντα θα το σκας



Επισκέπτης, επισκέπτης!!!!!



Δεν νομίζω  να υπάρχει άλλη τέτοια φωτογραφία που να καταδεικνύει με τόση μεγάλη σαφήνεια το τι ακριβώς σημαίνει το να διαχειρίζεται κάποιος ένα μπλογκ στη σημερινή εποχή.


Σε αναζήτηση «οικουμενικής» εντός μου

Μέσα μου στριμώχνω δύο εαυτούς. Έναν που μοιάζει με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη κι έναν που μοιάζει με τον Γιάννη Στουρνάρα. Ω ρε που πάω ρε που πάω;

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Συζητήσεις με τον Federico Fellini

Προτού διαπρέψει στο χώρο της σκηνοθεσίας ο Federico Fellini είχε ήδη ξεδιπλώσει αρκετές από τις πτυχές ενός αναγεννησιακού καλλιτέχνη. Ο μεγαλοφυής δημιουργός υπήρξε στο μακρινό παρελθόν από υπάλληλος σε τσίρκο, μέχρι μέλος περιοδεύοντα θιάσου, δημοσιογράφος, σκιτσογράφος και κομφερανσιέ για άλλους καλλιτέχνες του music hall. Κατά τη διάρκεια της τεράστιας καριέρας του πήρε τέσσερις φορές το Όσκαρ καλύτερης ταινίας για το «Λα Στράντα», το 1956 για το «Οι νύχτες της Καμπίρια» ένα χρόνο αργότερα, για το «Οκτώμισι» το 1963 και για το «Θυμάμαι» το 1974. Μάλιστα η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απένειμε τιμητικό όσκαρ για το σύνολο του έργου του το 1993, λίγους μήνες πριν πεθάνει.
Στο βιβλίο "συζητήσεις με τον Φεντερίκο Φελίνι" του Κοστάντσο Κονσταντίνι ξεδιπλώνεται ο πληθωρικός χαρακτήρας του μεγάλου δημιουργού μέσα από συνεντεύξεις που του έπαιρνε ο δημοσιογράφος σχετικά με το έργο του για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Πρόκειται για μια μοναδική μαρτυρία που ξεδιπλώνεται ταινία ταινία για τη ζωή και το έργου του μεγάλου Ιταλού σκηνοθέτη.
Μεταξύ άλλων ο Φελίνι μιλάει για τα όνειρα και τα σχέδιά του, αλλά και για τις γυναίκες της ζωής του με προεξάρχουσα την ηθοποιό και μούσα του Τζουλιέτα Μασίνα. Τέλος, αναφέρεται στους κινηματογραφιστές που θαυμάζει περισσότερο εκθειάζοντας το έργο των Ροσελίνι, Μπέργκμαν, Κουροσάβα και Ουέλς, σκηνοθέτες που όπως παραδέχεται άσκησαν μεγάλη επιρροή επάνω του.

Ένα βιβλίο αρκετά παλιό, ίσως και ξεχασμένο, από τις εκδόσεις «Εξάντας».

Athens Photo Festival:Προετοιμασία και παρουσίαση Portfolio

Εισηγητής: Κωστής Αντωνιάδης
Ημερομηνίες διεξαγωγής: Τετάρτη 4 & Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου, 17:00-21:00
Το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας ανακοινώνει τη διοργάνωση του ειδικού workshop “Προετοιμασία και παρουσίαση portfolio” με τον Κωστή Αντωνιάδη. Κύριος στόχος του προγράμματος είναι να προσφέρει τη δυνατότητα σε περιορισμένο αριθμό φωτογράφων να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους και να λάβουν κατευθυντήριες και εξατομικευμένες συμβουλές για τη διάρθρωση των φωτογραφικών έργων (editing) σε θεματικές ενότητες (portfolio) και την παρουσίασή τους σε ψηφιακή ή αναλογική μορφή.
Το πρόγραμμα:
Το πρόγραμμα αναπτύσσεται σε δύο κύρια μέρη, συνολικής διάρκειας 8 ωρών. Στο πρώτο μέρος οι συμμετέχοντες θα διδαχθούν τις βασικές αρχές προετοιμασίας και σύγχρονους τρόπους παρουσίασης ενός φωτογραφικού portfolio. Στο δεύτερο μέρος καλούνται αρχικά (εφόσον το επιθυμούν) να αναπτύξουν και να υποστηρίξουν την πρότασή τους για την παρουσίαση μιας φωτογραφικής ενότητας που έχει ολοκληρωθεί ή βρίσκεται σε εξέλιξη.
Στη συνέχεια θα γίνει editing των φωτογραφιών και θα λάβουν μέσα από μια κριτική προσέγγιση, στοχευμένη καθοδήγηση για το πως θα αναδείξουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της εργασίας τους.
Θεματικές ενότητες:
Το πρόγραµµα καλύπτει ένα εύρος θεµάτων όπως:
- Ανασκόπηση, αξιολόγηση και editing εργασιών που έχουν ολοκληρωθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη.
- Συμβουλές για το πως συγκροτείται ένα portfolio φωτογραφιών, ένα βιογραφικό και μία συστηματική παρουσίαση της δουλειάς τους.
- Τρόποι προώθησης της δουλειάς τους, τόσο σε έντυπη όσο και ψηφιακή μορφή.
- Συμβουλές για τις επαγγελματικές προεκτάσεις της δουλειάς τους όπως: επαφές με γκαλερί, φεστιβάλ και επιμελητές.
Εισηγητής:
Ο Κωστής Αντωνιάδης είναι καθηγητής φωτογραφίας, επιμελητής εκθέσεων και φωτογράφος. Tο 1984 ανέλαβε την οργάνωση του Τμήματος Φωτογραφίας του ΤΕΙ Αθήνας και διετέλεσε προϊστάμενος του τμήματος για περισσότερα από 15 χρόνια. Από το 2002 έως το 2005 διετέλεσε διευθυντής του Μουσείου Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη. Έχει επιμεληθεί πολυάριθμες εκθέσεις φωτογραφίας Ελλήνων και ξένων φωτογράφων.
Πιστοποιητικό:
Με την ολοκλήρωση του εργαστηρίου θα χορηγηθεί στους συμμετέχοντες βεβαίωση συμμετοχής.
Πληοροφορίες & ∆ηλώσεις Συμμετοχής:
http://photofestival.gr
E: contact@hcp.gr
Τ: 210 9211 750

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Pinnocchio by Winshluss (GRAPHIC NOVEL)

Ο "Πινόκιο" του φημισμένου Γάλλου σχεδιαστή Winshluss , ουδεμία σχέση έχει με τον πρωτότυπο χαρακτήρα του Carlo Collodi. Είναι μεν επηρεασμένος θεματικά από τον διάσημο παιδικό ήρωα , αλλά αποτελεί μια ξεχωριστή διασκευή του που ξαφνιάζει, συνεπαίρνει  και σοκάρει.  Είναι μια ρομποτική μηχανή, μια κούκλα χωρίς συναισθήματα,  ένα παιδί από σίδερο που περιδιαβαίνει παθητικά μέσα   σ ένα δυστοπικό περιβάλλον, σκορπώντας με τυχαίο τρόπο δυστυχία και θάνατο. Στυλιζαρισμένη με αψεγάδιαστη γραφή, γεμάτη ένταση και υπέροχους γκροτέσκους χαρακτήρες η συναρπαστική νουβέλα σκίτσου του Winshluss ισορροπεί μεταξύ της τραγωδίας και του χιούμορ, συνδυάζοντας με εξαιρετικά  μαεστρικό τρόπο ετερόκλητες τεχνικές εικονογράφησης και αφήγησης.

The Best Offer (Ελ. Τίτλος: Το τέλειο χτύπημα)

Ένας άνδρας περιχαρακωμένος στον εαυτό του είναι ο νέος ήρωας του Τζουζέπε Τορνατόρε. Ο Βέρτζιλ Όλντμαν είναι ένας από τους κορυφαίους συλλέκτες έργων τέχνης, άριστος εκτιμητής και δημοπράτης αξιώσεων, αλλά και ταυτόχρονα αρκετά απομονωμένος από τον κοινωνικό του περίγυρο. Συνολικά η ζωή του Όλντμαν, όμως, θα αλλάξει από την εμφάνιση μιας μυστηριώδους γυναίκας.

Η γνωστή σκηνοθετική δεινότητα του Τζουζέπε Τορνατόρε για μια ακόμη φορά σε καθηλώνει στην ταινία. Ο σημαντικός Ιταλός σκηνοθέτης στήνει ένα υπέροχο σκηνικό με στοιχεία νουάρ και χιτσκοκική πλοκή με άρτια πλάνα και όμορφες ερμηνείες. Υπέροχος και ο Τζέφρι Ρας μέσα στο κουστούμι του νέου του ρόλου ενός ρομαντικού και μοναχικού άνδρα που ζει και αναπνέει για την τέχνη, αλλά και η γοητευτική Σύλβια Χόεκς που ενσαρκώνει έναν ιδιαίτερα ανορθόδοξο και δαιδαλώδη  χαρακτήρα.

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Η γη μας πλησιάζει

Βαλθήκανε οι θάμνοι να λαμπυρίζουνε
πυγολαμπίδες και άλμη ξανά γεμίζουνε
τον Κένταυρο φωνάζεις κι όπως τον καβαλάς
Ιαγουάρος μοιάζεις που τον χτυπά ο νοτιάς

Λιάνες, κισσοί και φύλλα, κλαδάκια χαμηλά
και φλούδες από μήλα, κυδώνια και γλυκά
η γη μας πλησιάζει και φεύγει ο καιρός
αγάπη μου χαράζει, ξυπνάει ο ουρανός

ο χαμηλός ο κόσμος για μια βροχή διψά
φρέσκο νερό και δυόσμος, λασπόνερα, κεριά
την προσοχή της σαύρας τα μάτια σου τραβούν
ξύλα μιας στέγης σάπιας καιν για να ζεσταθούν

Η απίστευτη και θλιβερή ιστορία του αθώου Μπράβου και του άσπλαχνου αφεντικού του

Πηγαίνει λοιπόν μια μέρα ο πελάτης να αγοράσει απ το λιανέμπορα μια άλφα ποσότητα ενός αγαθού και παίρνει μαζί του και έναν Μπράβο.

 -Τον βλέπεις αυτόν δίπλα μου;   λέει με νόημα στο λιανέμπορο ,όταν φτάνει μπροστά στο ταμείο,   και αμέσως φεύγει χωρίς να πληρώσει μία.
Καθώς εκείνος φεύγει ο λιανέμπορος του λέει: τουλάχιστον μπορείς να μου δανείσεις για λίγο τον μπράβο σου; Τον παίρνει λοιπόν  από το χέρι και επισκέπτονται μαζί τον χονδρέμπορο. Όταν έρχεται η ώρα να πληρώσει για τα υλικά που αγόρασε ο λιανέμπορος λέει με νόημα στον χονδρέμπορο: Τον βλέπεις αυτόν δίπλα μου; και φεύγει χωρίς να πληρώσει μία.

  Όμως ο χονδρέμπορος του φωνάζει: στάσου στάσου: τουλάχιστον μπορείς να μου δανείσεις για λίγο τον μπράβο σου; Τότε ο χονδρέμπορος παίρνει τον μπράβο από το χέρι και πηγαίνει στον παραγωγό. Παραγγέλνει ότι είναι να παραγγείλει κι όταν έρχεται η ώρα της πληρωμής του λέει: τον βλέπεις αυτόν δίπλα μου; και φεύγει χωρίς να πληρώσει μία.

 Καθώς εκείνος φεύγει ο παραγωγός του φωνάζει:- Στάσου στάσου. Τουλάχιστον μπορείς να μου δανείσεις για λίγο τον μπράβο σου; Τότε ο παραγωγός παίρνει τον μπράβο από το χέρι και πηγαίνει προς του εργαζόμενους του. Όταν φτάνει η ώρα της πληρωμής εκείνος τους λέει: Τον βλέπετε αυτόν δίπλα μου; και φεύγει. Στάσου στάσου του λένε οι εργαζόμενοι. Τουλάχιστον μπορείς να μας δανείσεις για λίγο τον μπράβο σου; -Α όχι, λέει ο παραγωγός, αυτό δε γίνεται επειδή αφενός ο μπράβος δεν μου ανήκει και αφετέρου διότι εγώ τέτοιες πρωτοβουλίες  δεν παίρνω.

  Ο μπράβος όμως ο καημένος στο τέλος της ημέρας  του ζητάει το μεροκάματό του, αλλά ο παραγωγός κάνει την πάπια: -Α εγώ δεν ξέρω τίποτα, του λέει. Ο χονδρέμπορος να σε πληρώσει, από αυτόν σε πήρα. Τότε ο μπράβος πηγαίνει στον χονδρέμπορο, ο οποίος του λέει: -Α, ούτε κι εγώ ξέρω τίποτα. Εγώ σ πήρα από τον λιανέμπορο. Σ αυτόν να πας  να σε πληρώσει.

Τότε ο μπράβος πηγαίνει στο λιανέμπορο για να του δώσει τα λεφτά που του χρωστάει, μα εκείνος του λέει: -Τι σχέση έχω εγώ με αυτά. Εγώ σε δανείστηκα από τον πελάτη μου. Σ αυτόν πρέπει να πας.

Αυτό ακριβώς έκανε ο μπράβος και πήγε απευθείας στον πελάτη

 -Εγώ ρε φίλε  έχω να σε δω από το πρωϊ, του λέει ο πελάτης και έχεις και  το μέγα θράσος να μου ζητάς και μεροκάματο; Πες μου, δηλαδή, αν έχεις το θεό σου: άνοιξες κανένα κεφάλι σήμερα; Μάτωσες  καμιά μύτη; Πείραξες έστω μια τρίχα απ το κεφάλι ενός ανθρώπου;

- Όχι, λέει, ο καημένος ο μπράβος, συνοφρυωμένος.
-Ε τότε πως θέλεις να πληρωθείς, από τη στιγμή μάλιστα που ξέρεις ότι δεν έχεις δουλέψει καθόλου. Δεν έχεις λίγο φιλότιμο; Δε βλέπεις ότι ο κόσμος υποφέρει;


Νους ασθενής εν αφεντικό υγιεί

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι ήταν μόνο η Χρυσή Αυγή  αυτή που πλήρωνε πολλές από τις συνδρομές των μελών της στα γυμναστήρια, προκειμένου να εξυπηρετήσει τους δικούς της σκοπούς. Σήμερα μαθαίνουμε ότι είναι και αρκετοί εργοδότες αυτοί που έχουν αναλάβει αυτή την υποχρέωση προς κάποιους από τους εργαζόμενούς τους. Και μάλιστα οι ευεργετημένοι αθλούμενοι είναι τόσο ενθουσιασμένοι με την προοπτική να μην πληρώνουν από την τσέπη τους τα του γυμναστηρίου τους, που ούτε βάζουν το μυαλό τους να σκεφτεί σχετικά με το πια μελλοντική χρήση θα κληθεί να εξυπηρετήσει ή όποια μυϊκή τους εξέλιξή.

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Στον αστερισμό των μπράβων

Χιλιάδες άνθρωποι συνωστίζονται στα γυμναστήρια της χώρας για να ακολουθήσουν κάποια ταχύρυθμα προγράμματα ανάπτυξης μυών. Άνθρωποι με συνηθισμένα ονόματα, οικείοι και καθημερινοί. Η πτήση προς το όνειρο μιας σταθερής απασχόλησης έχει μόλις ξεκινήσει, τα προγράμματα ενδυνάμωσης διαδέχονται το ένα το άλλο, τα αποτελέσματα γίνονται αμέσως ορατά. Κάθε ένας από αυτούς δαπανά κατά ΜΟ  τρεις με τέσσερις ώρες την ημέρα, προτού περάσει την πόρτα της εξόδου.
Η Ελλάδα είναι άλλωστε αυτή τη στιγμή μια από τις πρώτες χώρες στην αναζήτηση φθηνού προσωπικού για την ασφάλεια ανθρώπων και κτηρίων.

Σε μια χώρα που υποδέχεται κάθε χρόνο εκατομμύρια τουρίστες, και που η εσωτερική μετακίνηση ανθρώπων και προϊόντων ισορροπεί πάνω σε τεντωμένο σχοινί  η ασφάλεια των δοσοληψιών φαντάζει ως το απόλυτο ζητούμενο.
Γι αυτό και διανοίγεται πεδίον δόξης λαμπρό για τα επαγγέλματα που εξασφαλίζουν την ομαλή διεξαγωγή κάθε εμπορικής διαδικασίας.

Την ώρα, μάλιστα, που τόσες χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα μας προετοιμάζονται πυρετωδώς για να εξασφαλίσουν την επίσημη άδεια του σωματοφύλακα το πνεύμα του τραμπουκισμού τείνει να κυριαρχήσει ως κοινωνική αναγκαιότητα από άκρου εις άκρον στη χώρα. Πάντα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι που θα συμμαζέψουν αυτούς που δε συμμορφώνονται, ή αυτούς που αντιδρούν, και γυρεύουν τα δεδουλευμένα τους. Έτσι, υπό το πρίσμα του μεγάλου και καταλυτικού φόβου, μεγαλώνει συνεχώς η απόσταση ανάμεσα στη σιωπή και την ελεύθερη έκφραση ενός αιτήματος

Είναι σκληρό να μην βλέπεις αυτό που συμβαίνει γύρω σου. Να κοιτάζεις παλιούς  γνωστούς σου και να μην τους αναγνωρίζεις πια μέσα στα καινούργια τους κορμιά. Να τους ακούς να σου μιλούν για τις προοπτικές που διανοίγονται μέσα στο χώρο της νύχτας, για τα κρυφά τους όνειρα να περάσουν κάποια στιγμή στην προσοδοφόρα παρανομία. Για τους μύχιους φόβους τους να εξεταστούν από κάποιον μη διεφθαρμένο ψυχίατρο και να κοπούν επειδή θα τους έχει ξεφύγει κάποια παραπάνω κουβέντα. Να σου μιλούν για τις απεριόριστες δυνατότητες επέκτασης των δραστηριοτήτων τους σε μια χώρα που αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι σχεδόν τίποτα δεν γίνεται στην ώρα του χωρίς τη μεσολάβηση μιας "άκρης" ή ενός μπράβου. Από την επίτευξη μιας ευνοϊκής μετάθεσης, μέχρι την ολοκλήρωση μιας αδειοδότησης ή την εξασφάλιση για το παιδί σου μιας θέσης σε κάποιο βρεφονηπιακό σταθμό, ένας σωματώδης άνθρωπος στο πλευρό σου δεν περνάει ποτέ απαρατήρητος.


Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Πορνό πορνό με την αυγή

Αν έχουν βάση τα γραφόμενα του γνωστού δημοσιογράφου των New York Times, όπως αυτά περιγράφουν, σε μια πολύ εμπεριστατωμένη έρευνα της εφημερίδας του, τους εκπληκτικούς ρυθμούς ανάπτυξης των κερδών της επίσημης πορνογραφίας παγκοσμίως τα τελευταία μόλις τρία χρόνια, τότε φυσιολογικά ο μέσος θεατής θα πρέπει να σπαταλάει περίπου 2 ώρες την ημέρα για το σύνολο των επισκέψεών του σε ιστοσελίδες πορνογραφικού περιεχομένου. Ανοίξτε εδώ και τώρα τα πανεπιστήμια.

Τι κάνει ο άνθρωπος πάνω στη χαρά του


Η γυναίκα του τον έπιασε στα πράσα με μια άλλη. Ήταν η κοπέλα που του έφερε τα χαμπέρια ότι μπαίνει για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινοβούλιο και μάλιστα με χιλιάδες ψήφους περισσότερους από αυτούς που ανέμενε.. Εκείνος δικαιολογήθηκε στη γυναίκα του λέγοντας ότι  απλώς ήταν μια τρέλα της στιγμής αφού  με την κοπέλα αυτή δεν τον συνέδεε τίποτα, αλλά όταν του έφερε τα ευχάριστα νέα εκείνος μη μπορώντας να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό του «πήδηξε» από τη χαρά του.

Antes Portas

Στο λεξιλόγιο των ηλικιωμένων υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ της έννοιας της «κλειστής» πόρτας με εκείνη της «κλειδωμένης». Γι αυτό και οι ηλικιωμένοι θεωρούν ανοιχτή την πόρτα που είναι μεν κλειστή, αλλά όχι κλειδωμένη.

Ο ταχυδρόμος χτυπάει πια και δυο και τρεις φορές

  Όλοι οι ταχυδρόμοι που γνώρισα ανεξαιρέτως τα προηγούμενα χρόνια χτυπούσαν μια άντε δυο φορές βαριά βαριά προτού πετάξουν ανενδοίαστα τους όποιους φακέλους κουβαλούσαν κάτω από την εξώπόρτα. Σήμερα όμως παρατηρώ  ότι επιμένουν ακόμα περισσότερο και δεν φεύγουν παρά μόνο αν  πετύχουν κάποιον  εύκαιρο να τους ανοίξει ώστε να βάλουν τις επιστολές στις αντίστοιχες θυρίδες. Τι έχει αλλάξει στο μεταξύ σχετικά με τον τρόπο ασκήσεως του επαγγέλματός τους.; Μα προφανώς  το γεγονός ότι το ερωτευμένο με τους πολίτες του κράτος προσπαθεί πάση θυσία να διαφυλάξει την σωστή εκτέλεση της αλληλογραφίας του μαζί τους.

Μια πόρτα έχει η ζωή. Δυστυχώς

Όχι, μου λέει, δεν πρόκειται να το κάνουμε αυτό! Θέλω να με σέβεσαι!

Η καρδιά δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά

Μόλις την περασμένη Πέμπτη τη συνάντησα ξανά μετά από πολλά χρόνια σε έναν πολυσύχναστο δρόμο της Θεσσαλονίκης. Χρόνο πολύ δεν είχαμε στη διάθεσή μας για να θυμηθούμε τα παλιά, αλλά ανταλλάξαμε τηλέφωνα και υποσχεθήκαμε να βγούμε για ένα καφέ έχοντας μια σχετική άνεση χρόνου. Τι σχέση είχα με αυτήν την κοπέλα; Αρκετά στενή, αν αναλογιστεί κανείς ότι πριν από είκοσι και βάλε χρόνια.ήμασταν τόσο ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλο και ταιριάζαμε τόσο πολύ μεταξύ μας που μόνο ένας πολύ σοβαρός και σημαντικός λόγος θα  μπορούσε να μας αναγκάσει να τα σπάσουμε τόσο οριστικά και αμετάκλητα.  Κι αυτός δεν ήτανε κανένας άλλος από τη διαφωνία μας σχετικά με τη σκοπιμότητα της κίνησης του να οδηγηθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο. Αχ, σκέφτομαι καμιά φορά σήμερα! πόσο λογικά, πόσο σοβαρά και ουσιαστικά  ήταν  εκείνα τα χρόνια.

Selfie: η νέα διάσταση της αυτοϊκανοποίησης

Και σε διεγείρει και δεν τυφλώνει.

Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους δραπέτες

Δεν συναντάς κάθε μέρα κάποιον που εξέτισε τόσα πολλά χρόνια στη φυλακή και που μάλιστα έχει στο ενεργητικό του και μερικές μικρο-αποδράσεις. Γι αυτό έδραξα την ευκαιρία και τον ρώτησα κάποια πράγματα σχετικά με το πως οργανώνεται μια απόδραση στις ελληνικές φυλακές κι αν τελικά είναι εύκολο ή δύσκολο πράγμα να αποδράσει κανείς από αυτές. Η απάντησή του συνοψίζεται στον τίτλο του εν λόγω θέματος. 

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Ο κουρέας της Ξηροκρήνης

Έχει περάσει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που πήγα στο κουρείο τους. Γι αυτό, όταν πέρασα τις προάλλες έξω από αυτό και τους είδα να το ανακαινίζουν τους χαιρέτισα με θέρμη. Αυτοί όμως όχι μόνο δε μου έδειξαν ενδιαφέρον αλλά αμέσως γύρισαν ο ένας προς τον άλλον, κάτι ψιθύρισαν μεταξύ τους και έσκασαν στα γέλια.

 Αναφέρομαι σε δύο κουρείς που δουλεύουνε στην ευρύτερη γειτονιά μου. Ο ένας, αυτός με το μεγάλο μουστάκι είναι το αφεντικό, ο άλλος με το μικρότερο είναι ο παλιός και πιστός υπάλληλος. Εκτός από τα τροφαντά μουστάκια τους αυτό που τους ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους συνάδελφους τους είναι το γεγονός ότι δεν μιλάνε ποτέ απευθείας σε πελάτες. Αντίθετα μεταξύ τους δεν βάζουνε γλώσσα μέσα.. Συνεχώς κάτι ψιθυρίζουν , που δεν το καταλαβαίνει ποτέ κανένας και αμέσως σκάνε σε γέλια. Όσες φορές κι αν προσπάθησα να καταλάβω τι λένε ούτε κι εγώ, μα ούτε και κανείς άλλος  τα κατάφερε.

Μοιάζει σα να συνεννοούνται άψογα σε μία διάλεχτο των ψιθύρων και όσα λένε καταλήγουν πάντα σε τρανταχτά γέλια. Πρέπει να τους ακούσει κάποιος για να αντιληφθεί τι ακριβώς προσπαθώ να περιγράψω, αλλά και το πως καταφέρνουν κάτω από τα συναρπαστικά  μουστάκια τους να κρύψουν τόσα πολλά λόγια.

-Ψι ψι ψι λέει ο ένας. Ψου ψου ψου απαντάει ο άλλος. Και σκάνε σε τρανταχτά γέλια: χα χα χα χα.

Καμιά φορά καταλαβαίνεις ότι αυτός με το μικρότερο μουστάκι, λέει καμιά κουβέντα παραπάνω ή καμιά ανοησία γιατί βλέπεις τον άλλο να σμίγει τα φρύδια του απότομα και να γυρίζει προς το μέρος του και να λέει με αυστηρότητα ένα : εεε.
Φαίνεται ότι οι δυο τους έχουνε κατανείμει τους ρόλους τους εδώ και πολλά χρόνια κι αν δεν κάνω λάθος-ίσως να είναι αποκύημα της φαντασίας μου-ο ένας πρέπει να έχει παντρευτεί την αδελφή του άλλου. Στη δουλειά, αυτός με το μικρό μουστάκι πάντα λούζει και χτενίζει στο τέλος τους πελάτες, ενώ ο άλλος με το μεγάλο μουστάκι τους κουρεύει.
Μια φορά λοιπόν που βρέθηκα τόσο νωρίς στο κουρείο που ακόμη δεν είχε φτάσει καν αυτός με το μεγάλο μουστάκι, ζήτησα από τον ψιθυριστή με το μικρό μουστάκι να με κουρέψει ο ίδιος. Εκείνος αρχικά δίσταζε, αλλά τελικά το αποφάσισε και το έκανε για να μη χάσει τον πελάτη. Μάλιστα τελειώσαμε ακριβώς την ώρα που έμπαινε ο άλλος με το μεγάλο μουστάκι, που μας κοίταξε λίγο περίεργα
Εγώ γνωστός προβοκάτορας από τότε θυμάμαι ότι είχα πει πόσο πολύ ευχαριστημένος είχα μείνει από το κούρεμα του, το οποίο μου είχε φανεί ίσως και ως το καλύτερο κούρεμα που είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου.
Τότε ο άλλος με το μεγάλο μουστάκι μέσα από το δωματιάκι από το οποίο ξεντυνόταν είπε κάτι που το κατάλαβε μόνο αυτός με το μικρό μουστάκι, ο οποίος και του απάντησε συνοφρυωμένα.

-Ψι ψι ψι ψι, αν θυμάμαι είπε ο ένας
-Ψου ψου ψού απάντησε ο άλλος σα βρεγμένη γάτα.

Θυμάμαι πολύ καλά αυτή τη συνομιλία τους  επειδή ήταν η πρώτη φορά από τότε που τους γνώρισα που δεν κατέληξαν σε τρανταχτά γέλια.  
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία των δύο κομμωτών της γειτονιάς μου.  Του κυνικού δον Κιχώτη και του ρεαλιστή Σάντσο Πάντσα.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα

Ξέμπαρκος και μόνος, νιώθει το τελευταίο διάστημα μέσα στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ ο βουλευτής και συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος . Αλλά και που αλλού  να πάει τώρα πια ο έρημος , την ώρα που οι γυναίκες ψηφοφόροι, το κατ εξοχήν κοινό του δηλαδή, κατά κύματα τώρα προσεγγίζουν την Κουμουνδούρου; Μήπως στο ΠΑΣΟΚ, που δεν έχει μείνει γυναίκα ούτε για δείγμα; Ή μήπως στη ΔΗΜΑΡ, που για να σε εκτιμήσει γυναίκα πρέπει πρώτα να της δηλώσεις ρητά και απερίφραστα ότι δεν πρόκειται ποτέ να την κοιτάξεις  ερωτικά;

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Δημοκρατία a la carte

Παρακολουθώντας πριν από λίγες ημέρες στο κανάλι της Βουλής ένα ντοκιμαντέρ της δεκαετίας του 1980 σχετικά με τα έργα και τις ημέρες της χούντας των συνταγματαρχών, είδα τον Στυλιανό Πατακό, μεγαλόσχημο στέλεχος της δικτατορίας, να δηλώνει απερίφραστα αμέσως μετά τη σύλληψη Παναγούλη για την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του δικτάτορα Παπαδόπουλου, ότι «η Δημοκρατία δεν εκδικείται».

 Ακολούθησαν εκτεταμένα στιγμιότυπα από τις δίκες των Απριλιανών όπου και εκεί η χρήση της λέξης δημοκρατία έδινε και έπαιρνε μαζί με τις υπεκφυγές και την άρνηση ανάληψης ευθύνης για τα γεγονότα του πολυτεχνείου.  Γρήγορα καταλάβαινες ότι αυτοί οι άνθρωποι πίστευαν πραγματικά ότι ασχέτως με το γεγονός ότι  είχαν καταλύσει το σύνταγμα και το ελληνικό κοινοβούλιο,  υπηρετούσαν το ύψιστο των πολιτευμάτων. Δημοκράτες λοιπόν κι οι Απριλιανοί, δημοκράτες και οι σημερινοί. Μόνο που σήμερα γνωρίζουμε ότι τότε δεν λειτουργούσε καθόλου η δημοκρατία. Μετά από μερικά χρόνια θα λέμε άραγε το ίδιο για τη σημερινή κατάσταση; Στρατιωτική δημοκρατία τότε, λοιπόν,  αστική δημοκρατία σήμερα, λαϊκή δημοκρατία κάπου αλλού, δημοκρατία του όχλου ή  των ολιγαρχών παραπέρα. Τα δεκάδες πρόσωπα της δημοκρατίας φανερώνουν τον κάθε άλλο παρά εύγλυπτο και σαφή χαρακτήρα της.

 Ένας ορισμός της απαιτεί: εκεί που αρχίζουν οι ελευθερίες του άλλου να περιορίζονται οι δικές σου. Τότε, η νομοθετική εξουσία αναλαμβάνει να προσδιορίσει πια είναι αυτά τα δυσδιάκριτα όρια, η δικαστική εξουσία να τα ερμηνεύσει και η εκτελεστική εξουσία να τα επιβάλλει. Όμως το πνεύμα με βάση το οποίο κινητοποιούνται και συνεργάζονται οι τρεις βασικές και θεωρητικά ανεξάρτητες εξουσίες ετεροκαθορίζεται.


  Η επίδραση της εκάστοτε συγκυρίας πάνω στην άσκηση των εξουσιών δεν μπορεί να τις αφήσει ανεπηρέαστες. Και αναγκαστικά οι πολίτες αναγκαζόμαστε κάθε τόσο να οδηγούμαστε σ έναν επανακαθορισμό της έννοιας της δημοκρατίας, ενσωματώνοντας στον διογκούμενο κορμό της όλο και περισσότερους αστερίσκους, όλο και πιο ύποπτες υποσημειώσεις. Κι αυτό που βγαίνει πάντα τελικά στην επιφάνεια αυτής της κοινωνικής κινούμενης άμμου πάνω στην οποία κινούμαστε είναι ένα πολίτευμα θολό, ασαφές και γενικόλογο , που συχνά αφήνει παραπονούμενους όσους σέβονται τους κανόνες, ενώ οιστρηλατεί και καθησυχάζει όσους τελικά βρίσκουν τις άκρες. 

Καθείς εφ' ω ετάχθη

-Εγώ στα χρόνια της κρίσης, μου λέει, δεν έχασα ούτε μια κινητοποίηση, ούτε μια διαδήλωση. -Εσύ;

-Εγώ εμψύχωνα ανθρώπους κατ ιδίαν , του απαντώ

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Τουρκικός εθνικισμός: ο φερετζές της ισλαμοποίησης

Οι τελευταίες, πυκνές αναφορές αρκετών υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης Ερντογάν, σχετικά με την αλλαγή του καθεστώτος λειτουργίας της Αγίας Σοφίας και τη μετατροπή της χρήσης της από μουσείο σε τζαμί αποτελούν βασικό κρίκο σε μια μακριά αλυσίδα γεγονότων, η οποία έχει στο επίκεντρό της τον εξοβελισμό του κοσμικού χαρακτήρα του τουρκικού κράτους. Μάλιστα, οι τελευταίες ομιλίες του Τούρκου πρωθυπουργού διανθισμένες με κηρυγματικού τύπου νουθεσίες προς τη νεολαία της χώρας του προδίδουν τις προσδοκίες που από καιρό καλλιεργεί σχετικά με την επόμενη φάση της διακυβέρνησης της Τουρκίας και την κατεύθυνση προς την οποία θα πρέπει να πορευτεί. Και ως άνθρωπος των πρωτοβουλιών ο Τούρκος πρωθυπουργός για να το πετύχει αυτό δε θα διστάσει ακόμα και να χρησιμοποιήσει ξανά  το χαρτί του εθνικισμού ως προπέτασμα καπνού στο εσωτερικό της χώρας του, αλλά  και ως μέσο συσπείρωσης των δυνάμεων εκείνων που ανθίστανται σθεναρά στην προσπάθεια ισλαμοποίησης της πατρίδας τους. 

Το φακελάκι

Είναι ο χρόνος γιατρός μού χες πει
και του ζήτησα να σε ξεχάσω
μα δεν παίρνει λεφτά απ τον Ε.Ο.ΠΥ.Υ
και δωράκι μου είπε να «σκάσω»

του την έφερα όμως καλά
κι έβαλα μέσα στο φακελάκι
της Ασφάλειας σκάρτα λεφτά
κι έτσι πιάσαν οι μπάτσοι λαυράκι

μα από τότε η νύχτα αργεί
και η μέρα για χρόνια κρατάει
της Μαρίας η κόρη η μικρή
πρώτη τάξη για πάντα θα πάει

και ο Μάρκος πριν απολυθεί
μία μέρα του είπαν τριάντα
πως θα κάνει σκοπιά μια ζωή
μα θα ζήσει, έστω κι έτσι, για πάντα

κι η κυβέρνηση ετούτη η διπλή
χάρη στο διεφθαρμένο το χρόνο
που μου σύστησες πρώτη εσύ
θα ορίζει τη χώρα αυτή
κι εγώ θα σε θυμάμαι με πόνο