Ο Mike Enslin (John Cusack) είναι ένας συγγραφέας που γράφει βιβλία με ιστορίες για φαντάσματα και στοιχειωμένα σπίτια.
Στην προσωπική αναζήτησή του, καταλήγει ότι μάλλον δεν υπάρχουν πνεύματα, ωστόσο αυτό δεν τον εμποδίζει να αναζητάει με προσήλωση και πάθος συλλέκτη, έστω και μία αληθινή, απόκοσμη, εξωπραγματική εμπειρία.
Καθημερινά φυλλομετρά τις εφημερίδες, αρχειοθετεί μεθοδικά τα δεδομένα και επισκέπτεται διάφορους χώρους για τους οποίους υπάρχουν αναφορές για ύπαρξη φαντασμάτων, αλλά όλες οι αποστολές του καταλήγουν σε φιάσκο.
Ένα πρωϊ, o Mike θα γίνει αποδέκτης ενός σημειώματος που τον ενθαρρύνει να επισκεφτεί το δωμάτιο 1408 ενός πολυτελούς ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη.
Εκεί, θα τον υποδεχτεί ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου (Samuel Jackson), ο οποίος θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να τον πείσει να μην διανυκτερεύσει στο "διαβολικό" αυτό δωμάτιο.
Πρόκειται για την οπτικοποίηση του τελευταίου πονήματος του βασιλιά των βιβλίων τρόμου Stephen King από το σκηνοθέτη Mikael Hafstroem και τη συγγραφική του ομάδα.
Το πρώτο μέρος της ταινίας χαρακτηρίζεται από την ελλειπτική αφήγηση της ιστορίας που ξεδιπλώνεται με κοφτά κάθετα πλάνα και γρήγορο, επιθετικό μοντάζ, στοιχεία που κεντούν προοδευτικά μια ατμόσφαιρα ανησυχίας, αγωνίας και περιέργειας.
Το δεύτερο μέρος τοποθετείται στο απύθμενο χάος ενός δωματίου, που χάνει τις διαστάσεις του αλλά και τον χρονικό του προσδιορισμό.
Αν και, πρώτον, από την πλευρά του σκηνοθέτη, δεν σημειώνεται κάποια ξεκάθαρη πρόθεση να χειραγωγήσει τα συναισθήματά μας, και δεύτερον, η ταινία έχει κάποια επιμέρους θετικά χαρακτηριστικά, που οφείλουμε να της αναγνωρίσουμε, τα οποία αφορούν κυρίως τον τρόπο που μας εισάγει στο μυστήριο της, αλλά και κάποιες "ανακουφιστικές" ανατροπές στο τέλος, συνολικά, το εγχείρημα πάσχει από έλλειψη πρωτοτυπίας.
Μια έλλειψη που κυρίως αποχρωματίζει τις καταστάσεις εκείνες που θα έπρεπε βάσει του σχεδίου φυσιολογικά να μας τρομάξουν αντί να μας βάλουν να αναρωτιόμαστε που αλλού τις έχουμε ξανασυναντήσει κινηματογραφικά.
Γενικά, η ταινία δεν είναι άσχημη, καθότι έχει βάθος αλλά και ενδιαφέρουσες ψυχολογικές και διακλαδώσεις καλά μελετημένο ρυθμό αλλά και μια δομική αστάθεια που αναμένεται να διχάσει το κοινό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου