Εννοείται ότι το κοινό σχέδιο που εκπόνησε και θα αρχίσει να εφαρμόζει σύντομα η ΕΕ και η Ευρωπαϊκή τράπεζα και το οποίο προβλέπει ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των τραπεζών που βρίσκονται εν κινδύνω, δεν θα έχει δανειοδοτικό χαρακτήρα, όπως δηλαδή έχουν οι δανεισμοί των οι πολιτών σε σχέση με τα πολλαπλάσια που επιστρέφουν στις τράπεζες. Αυτά, με λίγα λόγια, που θα εκταμιεύσουν οι κεντρικές διοικήσεις της ΕΕ για να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα, δεν είναι χρήματα που δανείζονται οι τράπεζες από το κοινωνικό σύνολο για να τα επιστρέψουν αύριο μεθαύριο με κάποιο «κοινωνικό» τόκο, αλλά δανεικά και αγύριστα που θα εξοφλήσουν ζημιές, οι οποίες προήλθαν από την ασυδοσία αυτών που θεωρούσαν μέχρι χθες τους εαυτούς τους παντοδύναμους. Και που σήμερα το ζητούμενο από τις κυβερνήσεις είναι να επανέλθουν σύντομα στην γνώριμή τους κατάσταση και να βρουν ξανά τον παλιό εαυτό τους.
Άλλωστε, για τις κυβερνήσεις οι τράπεζες παίζουν ένα νευραλγικό ρόλο στην ανάπτυξη της οικονομικής ζωής, καθώς είναι περισσότερο προσοδοφόρο να δανείζεις σε κάποιον χρήματα από το να του τα παρέχεις. Αυτή η λογική έχει σαν συνέπεια της, τη δημιουργία ενός κοινωνικού κράτους που αντί να προσφέρει στους δικαιούχους αυτά που δικαιούνται να τους ωθεί στο να τα δανειστούν. Όσα μέτρα κι αν παρθούν έχουν σαν μοναδικό τους στόχο να ξαναβρει το χαμόγελο και την αισιοδοξία του ο απελπισμένος χρηματιστής των φωτογραφιών που έχουν γεμίσει το τελευταίο διάστημα τον έντυπο τύπο και το διαδίκτυο. Και δεν θα αποδειχτεί και ιδιαίτερα δύσκολο, αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουν καταφέρει να μας πείσουν ότι το δικό μας χαμόγελο εξαρτάται από το δικό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου