Ο 66χρονος σήμερα Αργύρης Σφουντούρης είναι ένας ξεχωριστός Έλληνας με μια πολύ ιδιαίτερη ιστορική διαδρομή, η οποία ξεκινάει από τα δύσκολα χρόνια της Γερμανικής κατοχής και φτάνει με την ορμή ενός υπόγειου κύματος έως τις μέρες μας.
Στο εξαιρετικό αυτό ντοκιμαντέρ του Στέφαν Χάουπτ, που τιμήθηκε με το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης-Εικόνες του 21 αιώνα το 2007, αλλά απέσπασε και το πρώτο βραβείο κοινού στο 1ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Λος Άντζελες καθώς και μια υποψηφιότητα καλύτερου Ντοκιμαντέρ στα Ελβετικά Βραβεία Κινηματογράφου παρακολουθούμε το οδοιπορικό ενός ανθρώπου, επιζώντα της κτηνώδους σφαγής δεκάδων Ελλήνων από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής κατοχής στις 10 Ιουνίου 1944 στο Δίστομο, που προσπαθεί κατά την ενηλικίωσή του να συμβιβαστεί με τα τραύματα που του άφησε ο αφανισμός 30 περίπου συγγενών του μέσα στις λίγες μόνο ώρες που διήρκησε η ανελέητη σφαγή.
Από το ορφανοτροφείο που κατέληξε ο μικρούλης Αργύρης, θα προκύψει γι αυτόν μια εξαιρετική ευκαιρία για να κάνει μια νέα αρχή, όταν μια αποστολή του Ερυθρού Σταυρού επιλέγει κάποια παιδιά για να ζήσουν στην Ελβετία.
Η ουδέτερη, ασημάδευτη και ήσυχη χώρα θα προσφέρει στον Αργύρη μια νέα πατρίδα, στο έδαφος της οποίας θα καταφέρει να διαμορφώσει την προσωπικότητά του, να σπουδάσει, να κάνει καριέρα καθηγητή, να διδάξει, να μεταφράσει Έλληνες ποιητές και να αφιερώσει τη ζωή του στην παγκόσμια προσπάθεια των φιλειρηνικών δυνάμεων για ειρήνη και αφοπλισμό.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά, που αφήγειται με γλώσσα ήπια και συγκαταβική μια τις μεγαλύτερες φρικαλεότητες της ναζιστικής θηριωδίας στον τόπο μας, ερευνώντας τα ψυχολογικά ελατήρια που καθοδηγούν τους ανθρώπους στην τέλεση τέτοιων στυγνών εγκλημάτων, γυρισμένη με αριστουργηματική απλότητα, οδηγώντας σταδιακά την τραυματισμένη βιογραφία του ήρωα σε ένα φινάλε εκπληκτικής ψυχικής ωριμότητας και άγριας ομορφιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου