Ως όρος, η περιβόητη γενιά των 700 ευρώ υφίσταται μόλις εδώ και μερικά χρόνια. Ένας άλλος, όμως, καινούργιος όρος, που επιχειρεί να παρουσιάσει σήμερα μια τάση της κοινωνίας ως μια συνδήλωση της G700, οι λεγόμενοι «χλιδάνεργοι», είναι ένας νεολογισμός , ο οποίος δεν αφορά ούτε τους νέους που αδυνατούν να βρουν μια θέση εργασίας, που να ανταποκρίνεται στις σπουδές, τις δεξιότητες και τις απαιτήσεις τους, ούτε φυσικά και την αγωνία κάποιων σαραντάρηδων που δεν έχουν ακόμα καταφέρει να στήσουν μια ζωή με τους στοιχειώδεις όρους επιβίωσης και ασφάλειας.
Δεν αποτελούν, όμως, οι «χλιδάνεργοι», ούτε καν υποκατηγορία της G700, όπως συχνά αναφέρεται, καθώς συνιστούν κάτι εντελώς διαφορετικό. Αυτοί, με λίγα λόγια, είναι νέοι άνθρωποι που εξακολουθούν να αποζητούν, στις δύσκολες εποχές που διανύουμε, το ίδιο ακριβό παπούτσι, το παντελόνι μάρκας και το λονδρέζικο μπουφανάκι, που συνήθισαν να τους αγοράζει η οικογένειά τους κάθε φορά που άλλαζε η εποχή και το επίτασσε η μόδα . Και όχι μόνο: Εθισμένοι στην καλοπέραση, στις συνεχείς αλλαγές και το life style, καλοαναθρεμμένοι και βολεμένοι από τα μικράτα τους, αντιμετωπίζουν αυτή τη μεταβατική περίοδο στη ζωή του κάθε ανθρώπου, όπου όλοι μας αναζητούμε στο βάθος του ορίζοντα την επαγγελματική μας προοπτική και το μέλλον μας στην αγορά εργασίας, με διάθεση ελιτίστικη, άγνοια κινδύνου και έλλειψη ουσιαστικού προβληματισμού. Η δουλειά που συνήθως ψάχνουν να βρουν, θα πρέπει να παρακάμπτει τα δύσκολα πρώτα βήματα κάθε επαγγελματικής σταδιοδρομίας, καλύπτοντας από την πρώτη κιόλας ημέρα τις υπερμεγέθεις ανάγκες τους, το υποτιθέμενο στάτους που αισθάνονται ότι αντανακλούν και δικαιολογεί, κατά μία έννοια, τα προαπαιτούμενά που θέτουν, ενώ ο απαιτητικός τρόπος τους δε δείχνει να συμμερίζεται και πολύ το κλίμα επώδυνου συμβιβασμού που διαπνέει την εποχής μας. Και φυσικά, αναζητούν να αποκτήσουν, μια και καλή μάλιστα, την αίσθηση ασφάλειας και μονιμότητας, που δυσαρμονικά, σε σχέση με την πραγματικότητα, τους «καλλιέργησαν», ως δεδομένες, από μικρή ηλικία. Πάλι, όμως, μιλάμε για μια διαφορετική ασφάλεια, ένα είδος συναισθήματος που αφορά κυρίως τη δυνατότητα κάλυψης των πλατιών επιθυμιών τους και όχι των βασικών αναγκών που διατρέχουν κάθε ανθρώπινη ψυχή. Συνέπεια αυτής της λογικής, είναι η δημιουργία μιας ιδιαίτερης κατηγορίας ανέργων, μέρος της οποίας μόνο καταγράφεται στα κατάστιχα του ΟΑΕΔ, καθώς ελάχιστοι εξ αυτών, θα έμπαιναν στην ψυχική δοκιμασία να σταθούν ποτέ σε μια σειρά αναμονής προκειμένου να ανανεώσουν την κάρτα ανεργίας τους ή να εισπράξουν κάποιο επίδομα.
Εννοείται, ότι δεν καταδικάζουμε, σε καμία περίπτωση, το θεμελιώδες δικαίωμα ενός νέου ανθρώπου να ασκήσει ένα επάγγελμα, το οποίο να ανταποκρίνεται στις σπουδές, τις δεξιότητες, τις φιλοδοξίες και τις πραγματικές του κλίσεις. Ακριβώς, όμως, επειδή, ο επαγγελματικός χάρτης της χώρας μας, ελέω οικογενειοκρατίας και ευνοιοκρατίας, έχει καλυφθεί σε μεγάλο βαθμό από τα λάθος άτομα, οι θέσεις που συνήθως προσβλέπουν μορφωμένοι, εκπαιδευμένοι και ταλαντούχοι άνθρωποι είναι είτε περιορισμένες είτε καπαρωμένες και δυσεύρετες, κάτι που καθιστά και το σύνολο της ελληνικής οικονομίας υποθηκευμένο έναντι ενός δανείου ασήμαντης αξίας. Ως συνέπεια αυτού, η πραγματιστική ανάγκη, του να ασχοληθεί κάποιος, τουλάχιστον προσωρινά, με κάτι παραπλήσιο μ εκείνο που θα επιθυμούσε, ή στη χειρότερη των περιπτώσεων με ένα αντικείμενο άσχετο προς τις δεξιότητές του, το οποίο, όμως, θα του προσέφερε κατά κάποιο τρόπο τη δυνατότητα να εξακολουθεί να ονειρεύεται και να ελπίζει, είναι πολλές φορές επιτακτική. Κι αυτήν ακριβώς την ανάγκη, οι περίφημοι «χλιδάνεργοι» έχουν την δυνατότητα να την αντιπαρέρχονται με τη βοήθεια φυσικά της οικογενειακής στήριξης και των υψηλών τους γνωριμιών.
Σε μια χώρα, εν κατακλείδι, όπου τα μεγάλα προβλήματα παραμένουν ανεπίλυτα, ένεκα της ελλιπούς εφαρμογής πολιτικών αρχών, αξιών και κανόνων κι όπου η κάθε πολιτική παράταξη διερμηνεύει κατά το δοκούν τα τεκταινόμενα, κι από την οπτική γωνία, αυστηρά , της εκλογικής της καταγραφής, και της θέσης που της επιφυλάσσει στη βουλή κάθε φορά ο λαός , η μοίρα των Ελλήνων είναι σαφέστατα κοινή και μοναδική. Μια παραδοχή, ωστόσο, που γίνεται τρομακτική, όταν αναλογιζόμαστε πόσες διαφορετικές απόψεις, στάσεις και επιθυμίες προσπαθούν να την ποδηγετήσουν.
128. Στο προσκήνιο οι καλλιέργειες γενετικά τροποποιημένων ειδών
Η ανάγκη για περισσότερες καλλιέργειες γενετικά τροποποιημένων ειδών διαπιστώνεται στην έκθεση «Agricultural Outlook 2008-2017», που συνέταξε σε συνεργασία με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, ο ΟΑΣΑ.
Κι όταν επισημαίνουμε ότι, αυτή η αρνητική για την παγκόσμια οικονομία συγκυρία, κάποιους τους κάνει πλουσιότερους, εννοώντας κυρίως τις πετρελαιοπαραγωγούς επιχειρήσεις, δεν εννοούμε φυσικά ότι αυτό συμβαίνει κατά τρόπο φυσιολογικό και εναρμονισμένο με τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς.
Οι ενδείξεις απομύζησης της παγκόσμιας αγοράς, μέσω της χειραγώγησης της τιμής του πετρελαίου, στην πιο βίαιη αναδιανομή εισοδήματος προς όφελος των λίγων που θυμόμαστε και ως συνέπεια αυτής οι αυξήσεις στα είδη διατροφής και του κόστους παραγωγής που πλήττουν τον παγκόσμιο επισιτισμό, έχουν μία κοινή σταθερά, η οποία δεν είναι άλλη από τα συμφέροντα που παραδοσιακά ταυτίστηκαν με την κυβέρνηση Μπους, από την αρχή της απογοητευτικής οκταετούς θητείας της.
Με αφετηρία λοιπόν το πετρέλαιο και προορισμό τον έλεγχο της διατροφής, η κρίση που ταλανίζει την παγκόσμια οικονομία ανασύρει ερωτήματα σχετικά με την δυνατότητα αντίστασης των κρατών απέναντι σε υποτιθέμενα σχέδια κερδοσκόπων και άπληστων επιχειρηματιών.
Για να επιστρέψουμε ξανά στην Έκθεση του ΟΑΣΑ, η οποία δόθηκε προσφάτως στη δημοσιότητα, εκτιμάται πως οι τιμές θα παραμείνουν την επόμενη δεκαετία σε επίπεδα πολύ πιο υψηλά από αυτά που γνωρίσαμε στο τέλος του προηγούμενου αιώνα, ενώ παράλληλα θα πληγεί η αγοραστική δύναμη εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη.
Το σίγουρο είναι ότι όλο αυτό που μπορεί να ξεκίνησε ως ένα επικερδές παιχνίδι στρατηγικής και απληστίας, και το οποίο με τη συνδρομή των αντικειμενικών παραγόντων που επιβαρύνουν την οικονομική συγκυρία μοιάζει να έχει χαθεί ακόμα και από τον έλεγχο των εμπνευστών του, αποκτά σταδιακά χαρακτηριστικά μιας χαοτικής κατάστασης που δεν μπορούν να κάνουν ζάφτι ούτε κυβερνήσεις, ούτε επιχειρηματικά συμφέροντα, ούτε φυσικά οι πολίτες και οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς που δέχονται ένα ισχυρότατο πλήγμα από τους ίδιους τους εκφραστές τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου