Τα θαύματα δεν είναι τίποτε άλλο από την απειροελάχιστη εξαίρεση ενός επιβλητικά τραγικού κανόνα, ο οποίος στην περίπτωση της πληγείσας, από ένα τρομερής ισχύος φυσικό φαινόμενο, Κίνας, αφορά την αποδεδειγμένη, πλέον, μη τήρηση των στοιχειωδών κανόνων αντισεισμικής προστασίας, που θα έπρεπε λογικά να διέπουν την κατασκευή των κτηρίων της, πολλά από τα οποία χρονολογούνται ήδη από την περίοδο του "μεγάλου άλματος".
Άρα, τα θαύματα, και σ αυτή την περίπτωση, της αποδεδειγμένης δηλαδή ανοργανωσιάς και της πρόχειρης αντιμετώπισης ενός τόσο νευραλγικού ζητήματος όπως είναι η ασφαλής στέγαση των μαθητών και των μαθητριών μιας χώρας, έρχονται να επιβεβαιώσουν τον κανόνα που λέει πως η επίδραση της μοίρας και της τύχης αυξάνεται σημαντικά κάθε φορά που αφηνόμαστε μοιρολατρικά στα χέρια τους.
Περισσότερα από 6. 898 σχολικά κτήρια κατέρρευσαν, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ειδησεογραφικού πρακτορείου Νέα Κίνα και το πρώτο ερώτημα που έρχεται εντελώς αυθόρμητα στα χείλη μας, την ώρα ακριβώς που πληροφορούμαστε ότι 80 και πλέον ώρες μετά τον μεγάλο σεισμό, εξακολουθούν να ακούγονται ξεψυχισμένες φωνούλες μέσα από τα ερείπια, είναι το αυτονόητο: γιατί τόσα πολλά συντρίμμια;
Η απάντηση σ αυτό το επίμονο ερώτημα βρίσκεται μονάχα στη μαζικότητα της παραγωγής, μιας χώρας, η οποία ελέω του τεράστιου πληθυσμού της, έχει μάθει να παράγει, αψηφώντας τα κριτήρια ποιότητας και τις προδιαγραφές που θέτουν οι προηγμένες κοινωνίες, προκειμένου να καλύψει άμεσα και γρήγορα τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες της. Φθηνά μεροκάματα, φθηνά προϊόντα, φθηνές κατασκευές, των οποίων, όμως, το τελικό αντίτιμο αγοράς τους, αν και αρχικά φαίνεται ταπεινό και ιδιαίτερα ελκυστικό στον καταναλωτή, στην πραγματικότητα αποδεικνύεται διαρκείας και ηθικά απροσδόκητα υψηλό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου