Όταν χωρίζουν δύο άνθρωποι παρουσιάζεται συχνά στον ένα από τους δύο η ανάγκη της επανασύνδεσης. Είτε επειδή είναι ακόμα ερωτευμένος, είτε επειδή φοβάται την αγριίλα της μοναξιάς, είτε ακόμα επειδή ο χωρισμός έγινε με τρόπο που δεν τον άφησε ικανοποιημένο, ο ένας από τους δύο επιστρέφει πάντα στο σκηνικό του «εγκλήματος». Κι αν οι δύο πρώτοι λόγοι για να επιδιώξει κανείς την επανασύνδεση είναι γνώριμοι και αναγνωρίσιμοι ο τελευταίος μεταμορφώνει τον πρώην σύντροφο σ έναν εκδικητή που χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει επιστρέφει όχι για να δώσει μια ανάσα ζωής στη σχέση του αλλά ένα πιο ισορροπημένο τέλος.
Η αδυναμία του να δει την επόμενη ημέρα, ο φόβος της νέας αρχής, η έλλειψη ενδιαφέροντος για καθετί καινούργιο τον οδηγούν συχνά να κάνει όσα δεν θα έπρεπε, με τη λανθασμένη δικαιολογία ότι πάντοτε πρέπει να κυνηγούμε, μέχρι τελικής πτώσεως, αυτό που πραγματικά θέλουμε.
Άλλωστε, δύο άνθρωποι που χωρίζουν, εκτός από πολύ ειδικές, βέβαια, περιπτώσεις, είναι δύο άνθρωποι που υποθετικά θα μπορούσαν να είναι ακόμα μαζί. Αφήνοντας ο ένας, μεταφορικά, στην ψυχή του άλλου ένα μικρό μπουκαλάκι, με το υλικό που αγαπήθηκε, κρατούν και οι δύο για πάντα μαζί τους ότι αγάπησαν από τον άλλον.
Εκτός κι αν ο ένας επιμένει να ξοδεύεται στα μάτια του άλλου. Τότε, σταγόνα σταγόνα, αυτό το «μπουκαλάκι» αδειάζει και γρήγορα η στάθμη φτάνει στον πάτο, ακυρώνοντας κάθε ανάμνηση της κοινής ζωής τους.
Τελικά, ο ηθικός νικητής σ έναν χωρισμό δεν είναι αυτός που τον ζητάει, ακόμα κι αν αισθάνεται έτσι για κάποιο χρονικό διάστημα. Είναι αυτός που αποδέχεται περήφανα την απόφαση του άλλου, χωρίς μάλιστα να θελήσει να πάρει απαντήσεις.
Είναι αυτός που, στο βάθος της καρδιάς του δικαιολογεί τον άλλον, χωρίς να στρέφεται εναντίον του εαυτού του.
Γιατί γνωρίζει ότι, όσο κι αν πονέσει, όσο κι αν φθαρεί, όσο μεγάλη κι αν είναι η αγάπη του, υπερισχύει τελικά όλων ο σεβασμός στην επιλογή του άλλου και η εμπιστοσύνη στο χρόνο που κυλά.
Και κάποτε βλέπει να έρχεται μια μέρα που δικαιώνει μ ένα γλυκόπικρο τρόπο που όμως δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών την περήφανη στάση του και που αποδεικνύει ότι οι σκληρές νύχτες που ήθελε να τηλεφωνήσει μα δεν το έκανε, είτε από αγάπη, είτε από αληθινό ενδιαφέρον και διακριτικότητα είναι οι σταγόνες που εξακολουθούν να γεμίζουν με ύπαρξη το "μπουκαλάκι" που άφησε στον πρώην σύντροφό του.
Μ αυτά και μ αυτά, μια λάμψη που κανείς δεν είχε προσέξει πριν κάνει την εμφάνισή της στα μάτια του και δεν είναι άλλη από τη δύναμη εκείνου, που είναι κάθε στιγμή της ζωής του έτοιμος να απολέσει ότι αγαπάει αληθινά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου