Τα θέλγητρα της Κρητικής παράδοσης, οι ομορφιές της παρθένας φύσης, η παιδική αθωότητα και σοφία αλλά και τα πολιτικά ήθη του τόπου μας, τόσο ξεχασμένα όσο και σημερινά, κλέβουν τις εντυπώσεις στην τρυφερή ταινία της Όλγας Μαλέα "Πρώτη φορά Νονός" με την οποία η σκηνοθέτιδα επέλεξε, και καλά έκανε, να οπτικοποιήσει ένα αυτοβιογραφικό διήγημα του Νίκου Παπανδρέου, από το πρώτο και ιδιαίτερα επιτυχημένο βιβλίο του "10 μύθοι και μια ιστορία".
Στις αρχές της δεκαετίας του 60, ο εντεκάχρονος Άλεξ έρχεται από την Αμερική στην Ελλάδα, όπου ο πατέρας του, πρόεδρος ενός κεντρώου δημοκρατικού κόμματος, επιδιώκει να οδηγήσει την παράταξή του στην εξουσία.
Το παιχνίδι, όμως, και η ξεγνοιασιά των πρώτων ημερών, γρήγορα θα διακοπούν μετά την απόφαση του πατέρα του να τον στείλει στην Κρήτη, προκειμένου να βαφτίσει το μωρό του κομματάρχη του νησιού και να συμβάλει στην άγρευση των απαραίτητων για την εκλογή των δημοκρατικών δυνάμεων στο νησί, ψήφων.
Ο προορισμός της Κρήτης θα αποδειχθεί τελικά για τον Άλεξ ιδιαίτερα αποκαλυπτικός, καθώς μέσα από την συναναστροφή του με τους εκρηκτικούς αλλά και καλόκαρδους ανθρώπους του νησιού, θα μάθει πολύτιμα πράγματα για τη φύση της πολιτικής, τον πατέρα του και ακόμα περισσότερα για τον ίδιο του τον εαυτό.
Εκεί λοιπόν, ο μικρός θα πρέπει να φοράει συνεχώς κοστούμι και γραβάτα, να συνεννοείται με τους παράγοντες του νησιού για καίρια τοπικά ζητήματα παρόλο που τα ελληνικά του δεν είναι και τόσο καλά, να δοκιμάζει ανόρεκτα τα παραδοσιακά τραταρίσματα των γυναικών, να κάνει χειραψίες με όλο τον κόσμο και να δίνει αφειδώς υποσχέσεις για έργα που θα πραγματοποιηθούν εφόσον εδραιωθούν οι δυνάμεις της δημοκρατίας στη νησί.
Συμπαθητική, ανεπιτήδευτη δροσερή ταινία με καλές ερμηνείες, χιούμορ και χαλαρή διάθεση, θυμοσοφία και όμορφες αυθόρμητες εικόνες για τη φύση της πολιτικής και την αθώα ωριμότητα της πρώτης παιδικής ματιάς.
Ταινία που βλέπεται ευχάριστα και αφήνει γενικά μια γεύση ικανοποίησης στο θεατή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου