Η μόνιμη επωδός των κυβερνήσεων στο διαρκές αίτημα των πολιτών της Ευρώπης για ενίσχυση του εισοδήματός τους ήταν ότι δεν υπάρχουν χρήματα.
Η κρίση λοιπόν σαν μαγικό χέρι κατάφερε, εκτός των άλλων, να βγάλει σε χρόνο «ντε τε» το λαγό από το καπέλο του κεντρικού τραπεζίτη που δεν είναι άλλος από τα εξωφρενικά ποσά της τάξεως των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ με τα οποία στοχεύουν οι εθνικές κυβερνήσεις να ενισχύσουν συνολικά την χρηματαγορά. Από αυτά κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια θα εκταμιευθούν προκειμένου να παράσχουν στήριξη στις ελληνικές τράπεζες που όχι μόνο δεν βγήκαν ζημιωμένες από την κρίση αλλά ένιωσαν και με τον πιο προκλητικό τρόπο για μια ακόμη φορά το τρυφερό χαΐδεμα της κεντρικής εξουσίας.
Το ερώτημα βέβαια είναι ποιος θα μπορέσει από δω και πέρα να ισχυριστεί ότι στα ταμεία της ΕΕ δεν υπάρχουν χρήματα για κοινωνικές δαπάνες, διασφάλιση ενός βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος και ενίσχυση των μισθών. Και φυσικά από τις πλευρά τους οι πολίτες θα πρέπει να σταματήσουν μια και καλή να καταπίνουν αμάσητο οποιοδήποτε παραμύθι τους σερβίρουν οι κεντρικές διοικήσεις όπως για παράδειγμα αυτό του κινδύνου απώλειας των καταθέσεων τους σε περίπτωση που δεν ενισχυθεί άμεσα και εμφατικά το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η άγνοια πλέον δεν μπορεί να είναι δικαιολογία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου