Ποιος να το πίστευε πριν από λίγα χρόνια πως η Ισλανδία, μια από τις πιο καλά οργανωμένες οικονομίες της Βόρειας Ευρώπης θα έφτανε σήμερα στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Λαός με έμφυτο το αίσθημα της αυτοπεποίθησης και λογικό είναι αν αναλογιστεί κανείς το επίπεδο διαβίωσης που έχει επιτύχει, οι Ισλανδοί σήμερα βλέπουν τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια τους, αναλογιζόμενοι γιατί ήταν η δική τους χώρα αυτή που χτυπήθηκε τόσο καθοριστικά από την οικονομική κρίση.
Μπλεγμένοι σε μια κατάσταση, κατά την οποίο δεν μπορούν να πάνε ούτε πίσω ούτε μπρος, οι Ισλανδοί αναμένουν να λάβουν από ομάδα χωρών σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πακέτο δανειακής οικονομικής βοήθειας ύψους 5 δις ευρώ ως «ένεση» σωτηρίας, μετά την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της χώρας εξαιτίας της «παράλυσης» της αγοράς ξένου συναλλάγματος.
Η εύθραυστη ανάπτυξη της δομής της παγκόσμιας οικονομίας βρίσκει στο πρόσωπο της Ισλανδίας ένα ξεκάθαρο σημείο αναφοράς σχετικά με τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την πλήρη φιλελευθεροποίηση της αγοράς και την ανάγκη εξορθολισμού και αναθεώρησης των κανόνων της σύγχρονης οικονομίας.
Η πρώτη και ας ευχηθούμε και η τελευταία φούσκα της εικονικής ανάπτυξης έσκασε στη Φινλανδία που δεν προνόησε να βάλει χειρόφρενο στις τράπεζές της, με αποτέλεσμα σήμερα να χρωστούν συνολικά 61 δισεκατομμύρια δολάρια.
Κάτι ανάλογο, σε μικρότερο ίσως βαθμό, αλλά εξίσου επικίνδυνο συντελείται στη χώρα μας με τις πιστωτικές κάρτες και την προσφορά μιας άνετης ζωής, η οποία εθίζει τους πολίτες στις αξίες της κατανάλωσης χωρίς να εξασφαλίζει την σίγουρη κάλυψη των ανοιγμάτων που επιχειρούνται εξαιτίας αυτής της λογικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου