Το κοινωνικό δράμα του πρωτοεμφανιζόμενου τότε στο κινηματογραφικό σύμπαν ντοκιμαντερίστα Βιντσέντσο Μάρα θύμισε πολύ Ροσελίνι με φροντισμένα πλάνα γεμάτα λεπτομέρεια, ιδιαίτερη αίσθηση του χώρου μέσα στον οποίο ξετυλίγεται η πλοκή κι ένα πολύ γοητευτικό σμίλεμα πολύπλοκων χαρακτήρων με κοινό χαρακτηριστικό τους ανεξιχνίαστους συναισθηματικούς τους κόσμους.
Η ταινία έκανε αισθητή την παρουσία της σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων και στο διαγωνιστικό της Θεσσαλονίκης το 2004 και απέσπασε μεταξύ άλλων στην Βνετία το Βραβείο Κριτικών και Παζινέτι.
Αφηγείται με ξεκάθαρες, λιτές γραμμές, την ιστορία μιας οικογένειας που βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσής της όταν ο πατέρας πεθαίνει και η ράφτρα μητέρα καταρρέει ψυχολογικά υπό το βάρος των δυσβάστακτων οικονομικών προβλημάτων και της απειλής του σπιτονοικοκύρη να τους κάνει έξωση.
Ο 18χρονος γιος Βιντσέντσο που εργάζεται σ ένα σιδηρουργείο αποφασίζει προκειμένου να εξασφαλίσει ένα σταθερό μισθό να καταταχθεί στο στρατό και παίρνει μετάθεση για το μουντό Μιλάνο.
Στη συνέχεια θα μετατεθεί στο Κόσοβο, απ όπου επιστρέφει σημαδεμένος από την εμπειρία του πολέμου για να ακολουθήσει μια πορεία φυσική, ηθικής και συναισθηματικής κατάπτωσης και να καταλήξει ένα «κιμαδάκι» στην κρεατομηχανή του σύγχρονου κόσμου.
Σκηνοθεσία λιτή και απέριττη προσανατολισμένη στην εύθραυστη ψυχολογία των χαρακτήρων, χωρίς μεγάλες κορυφώσεις και εύκολους συναισθηματισμούς, αλλά με τους χυμούς ενός ρεαλισμού που μας εμπλέκει στο δράμα των ηρώων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου