Ο άμεσος και ευθύς τρόπος με τον οποίο ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν συνέδεσε την προώθηση της κινηματογραφικής παραγωγής της χώρας του στο εξωτερικό με την οικονομική και πολιτική ισχύ που επιδιώκει να αποκτήσει στη διεθνή σκηνή είναι ενδεικτικός του πόσο σοβαρά βλέπουν στο εξωτερικό τη δύναμη του μέσου.
Άλλωστε το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών που θεμελίωσαν ολόκληρη την οικονομική και πολιτικο-στρατιωτική τους ισχύ πάνω στην 7η τέχνη, χάρη στην οποία μάλιστα αντιμετωπίστηκαν κατά καιρούς με σχετική ηπιότητα από τον υπόλοιπο κόσμο και για τις πιο δριμείς ακόμα ιστορικά επιλογές τους, είναι χαρακτηριστικό. Κακά τα ψέματα, όμως: Οι ταινίες επηρεάζουν ολόκληρο τον κόσμο και διαμορφώνουν απόψεις, συνειδήσεις και πεποιθήσεις , αλλά κυρίως βαθαίνουν στερεότυπα και προκαταλήψεις.
Σήμερα, ο Πούτιν γνωρίζει πολύ καλά τι είναι αυτό που χρειάζεταιη χώρα του για να σπάσει το «ταβάνι» της και να ξεφύγει σ ένα άλλο επίπεδο επιρροής και πολιτιστικής πειθούς και γι αυτό ζητάει από τους Ρώσους κινηματογραφιστές να ανατρέξουν στο ένδοξο κινηματογραφικό παρελθόν της χώρας τους προκειμένου να εμπνευστούν από αυτό και ακολούθως να εφορμήσουν καλλιτεχνικά και εμπορικά στις αίθουσες όλου του κόσμου, πιθανότατα με την ουσιαστική οικονομική συνδρομή της συντεταγμένης πολιτείας και φυσικά τα ένδοξα "ξεπλύματα" του ρωσικού ιδιωτικού κεφαλαίου που μέχρι σήμερα κατευθυνονται κυρίως στο χώρο του αθλητισμού.
Ωστόσο, οι ανησυχίες του Ρώσου πρωθυπουργού κάθε άλλο παρά καλλιτεχνικές είναι. Στην πραγματικότητα γνωρίζει ότι ένας καλός και πειστικός έμπορος πρέπει πρώτα απ όλα να γίνει οικείος, κατανοητός και συμπαθής. Και στην υπηρεσία αυτού του σκεπτικού κανένα μέσο πέραν του κινηματογράφου δεν διαθέτει την δυναμική να «ανακατασκευάζει» την εικόνα ενός λαού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου