Νέες ταινίες. Η Λόρεν (Jenifer Lopez) είναι μια φιλόδοξη Αμερικανίδα ρεπόρτερ που εργάζεται στην εφημερίδα Chikago Sentinel. Μετά από επίμονες διαπραγματεύσεις με τον προϊστάμενό της πείθεται να ταξιδέψει σε μια μεξικανική κωμόπολη στην παραμεθόριο προκειμένου να ερευνήσει μια σειρά ανεξιχνίαστων φόνων νεαρών γυναικών που εργάζονται στο εργοστάσιο της πόλης.
Εκεί, η Λορέν θα συναντηθεί ξανά με έναν πρώην εραστή της και ιδιοκτήτη της τοπικής εφημερίδας, τον οποίο ενσαρκώνει ο Αντόνιο Μπαντέρας, τη συνδρομή του οποίου θα ζητήσει στο όνομα της παλιάς τους σχέσης, όταν αρχίσει να διαπιστώνει πόσο μυστήρια είναι η κατάσταση που προσπαθεί να διαλευκάνει.
Βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία, η κοινωνική περιπέτεια του Γκρέγκορι Νάβα, ικανοποιεί με την φωτογραφία και το χρώμα της, αλλά κάθε άλλο παρά συναρπάζει με την προβλέψιμη αφήγηση και την αδύναμη δομή της, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι ασχολείται με ένα θέμα συγκλονιστικό ακόμα και πέραν της κινηματογραφικής του εκδοχής.
Η ιστορία του βίαιου θανάτου μερικών εκατοντάδων γυναικών και η απαξίωση της ζωής των απροστάτευτων ανθρώπων, που γίνονται λεία στις σεξουαλικές και επιχειρηματικές ορέξεις, οποιουδήποτε μπορεί να αποδειχτεί περισσότερο ισχυρός από εκείνους, στην εγκαταλελειμμένη μεξικανική παραμεθόριο, θα μπορούσε, κατά την άποψή μου, να τύχει προσεκτικότερης διανομής ρόλων και σεναριακής απόδοσης
Οι νευρικές κινήσεις της κάμερας του Νάβα γεννούν από τα πρώτα κιόλας καρέ κάποιες προσδοκίες μιας διαφορετικής αντιμετώπισης του θέματος που προδίδονται όμως σχετικά πολύ σύντομα.
Τελικά, η Λορέν καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη μιας κοπέλας που είχε πέσει θύμα της παράλογης αυτής βίας και κατόρθωσε να αναρριχηθεί από τον τάφο στον οποίο θάφτηκε ζωντανή, για να μπορέσει μια μέρα να αφηγηθεί την ιστορία της και να βοηθήσει ουσιαστικά τη ρεπόρτερ να οδηγήσει την πιο "καλά δεμένη" από αυτές τις υποθέσεις στο ακροατήριο. Τα συμφέροντα όμως που κρύβονται πίσω από μια τέτοια επιχείρηση αποδόμησης του κοινωνικού ιστού δεν πρόκειται να την αφήσουν ανεξέλεγκτη. Γιατί, δεν αφορούν μόνο εγχώριους παράγοντες, αλλά και το ίδιο το σύστημα του ελεύθερου εμπορίου με τις διακρατικές οικονομικές συμφωνίες που το ορίζουν, και οι οποίες δεν λογαριάζουν στον σχεδιασμό τους, ούτε παράπλευρες απώλειες, αλλά ούτε φυσικά και φωνές κοινωνικής κριτικής και αντίδρασης.
Εκεί, η Λορέν θα συναντηθεί ξανά με έναν πρώην εραστή της και ιδιοκτήτη της τοπικής εφημερίδας, τον οποίο ενσαρκώνει ο Αντόνιο Μπαντέρας, τη συνδρομή του οποίου θα ζητήσει στο όνομα της παλιάς τους σχέσης, όταν αρχίσει να διαπιστώνει πόσο μυστήρια είναι η κατάσταση που προσπαθεί να διαλευκάνει.
Βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία, η κοινωνική περιπέτεια του Γκρέγκορι Νάβα, ικανοποιεί με την φωτογραφία και το χρώμα της, αλλά κάθε άλλο παρά συναρπάζει με την προβλέψιμη αφήγηση και την αδύναμη δομή της, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι ασχολείται με ένα θέμα συγκλονιστικό ακόμα και πέραν της κινηματογραφικής του εκδοχής.
Η ιστορία του βίαιου θανάτου μερικών εκατοντάδων γυναικών και η απαξίωση της ζωής των απροστάτευτων ανθρώπων, που γίνονται λεία στις σεξουαλικές και επιχειρηματικές ορέξεις, οποιουδήποτε μπορεί να αποδειχτεί περισσότερο ισχυρός από εκείνους, στην εγκαταλελειμμένη μεξικανική παραμεθόριο, θα μπορούσε, κατά την άποψή μου, να τύχει προσεκτικότερης διανομής ρόλων και σεναριακής απόδοσης
Οι νευρικές κινήσεις της κάμερας του Νάβα γεννούν από τα πρώτα κιόλας καρέ κάποιες προσδοκίες μιας διαφορετικής αντιμετώπισης του θέματος που προδίδονται όμως σχετικά πολύ σύντομα.
Τελικά, η Λορέν καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη μιας κοπέλας που είχε πέσει θύμα της παράλογης αυτής βίας και κατόρθωσε να αναρριχηθεί από τον τάφο στον οποίο θάφτηκε ζωντανή, για να μπορέσει μια μέρα να αφηγηθεί την ιστορία της και να βοηθήσει ουσιαστικά τη ρεπόρτερ να οδηγήσει την πιο "καλά δεμένη" από αυτές τις υποθέσεις στο ακροατήριο. Τα συμφέροντα όμως που κρύβονται πίσω από μια τέτοια επιχείρηση αποδόμησης του κοινωνικού ιστού δεν πρόκειται να την αφήσουν ανεξέλεγκτη. Γιατί, δεν αφορούν μόνο εγχώριους παράγοντες, αλλά και το ίδιο το σύστημα του ελεύθερου εμπορίου με τις διακρατικές οικονομικές συμφωνίες που το ορίζουν, και οι οποίες δεν λογαριάζουν στον σχεδιασμό τους, ούτε παράπλευρες απώλειες, αλλά ούτε φυσικά και φωνές κοινωνικής κριτικής και αντίδρασης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου