Η απονενοημένη προσπάθεια του κυνηγημένου πρώην πράκτορα Bourne, να μάθει για το άγνωστο παρελθόν του, θα τον οδηγήσει πίσω στις ΗΠΑ, εκεί όπου, ανάμεσα σ αυτόν και την "βρώμικη" αλήθεια που του κρύβουν οι παράγοντες των μυστικών υπηρεσιών, που κάποτε τον δημιούργησαν, παρεισφρέουν εκπαιδευμένοι δολοφόνοι, που θέλουν να τον βγάλουν από τη μέση.
Από τις περιπέτειες που χαίρεσαι να βλέπεις, με σεναριακό βάθος, ολοκληρωμένους χαρακτήρες και μια σκηνοθεσία πυρετώδη που επιβάλει με εξαιρετική επιδεξιότητα τους φρενιτιώδεις ρυθμούς της, το τρίτο μέρος της Οδύσσειας του Bourne ξεπερνάει σαφώς τα δύο προηγούμενα, καθώς το αβίαστο μοντάζ και η πρωτοποριακή αρχιτεκτονική της δεν επιδέχονται αντιρρήσεων.
Ο χαρακτήρας αυτός λοιπόν μπροστά στην απώλεια της μνήμης του δεν στέκεται, ούτε αμέτοχος αλλά ούτε και παθητικός.
Πρόκειται να ψάξει και να μάθει ποιος υπήρξε, να ταυτοποιήσει τα ελάχιστα ευρήματα της ερευνάς του και να εξορύξει τελικά τη χαμένη του ταυτότητα, όσο βαθειά κι αν ήταν κρυμμένη μέσα στο μυαλό του ή μέρος της, σε κάποιο επιστημονικό εργαστήριο επίορκων ερευνητών.
Και στην προσπάθειά του αυτή ο Bourne, έχει να αντιμετωπίσει πανίσχυρους "θεσμικούς" αντίπαλους που θεωρούν απειλητική, τόσο την επαναφορά της μνήμης του, όσο και την προσπάθειά του να αποκαταστήσει την χαμένη αξιοπρέπεια του ίδιου του συστήματος.
Για μια ακόμη φορά ο Ματ Ντέιμον καταφέρνει να βγει από μια περιπέτεια, όχι μόνο αλώβητος αλλά και αναβαθμισμένος, στα μάτια κυρίως εκείνων των θεατών που πιθανότατα έχουν κορεστεί από το συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος.
Και εκτός αυτού να αναβαπτίζει παράλληλα και το ίδιο το είδος.
Καλό είναι να έχετε δει προηγουμένως τις δύο πρώτες ταινίες της τριλογίας που χαρακτηρίζεται συνολικά από μια ουσιαστική ομοιογένεια και ένα ιδιαίτερο σκηνοθετικό στυλ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου