Το λογοτεχνικό γεγονός της χρονιάς στην Ιταλία μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη δια χειρός Matteo Garrone, αγγίζοντας ένα θέμα ιδιαίτερα καυτό στη γειτονική χώρα.
Δύο έφηβοι Ιταλοί προσποιούνται τους μαφιόζους, σ ένα παιχνίδι υποκριτικής και εφηβικών εμμονών που δεν αργεί να ενδυθεί με το φόρεμα της πραγματικότητας.
Ένας ιδιαίτερα κυνικός μεσήλικας καθοδηγεί το «τσιράκι» του στα μυστικά ενός αδυσώπητου κόσμου, όπου το κέρδος και η εξουσία αποτελούν αυτοσκοπό που πρέπει να εκπληρωθεί όποιο κι αν είναι το αντίτιμο.
Μια μητέρα βλέπει τις συμμορίες της γειτονιάς της να προσπαθούν να στρατολογήσουν τον 13χρονο γιο της και αναρωτιέται αν το πραγματικό του συμφέρον ικανοποιείται με τον να προσπαθήσει να τον μεταπείσει.
Ένας εργοστασιάρχης, στον τομέα της ένδυσης, βλέπει τον καλύτερό του υπάλληλο να συνεργάζεται μυστικά με μια κινέζικη βιοτεχνία που παράγει φθηνά ρούχα και συναινεί στην παραδειγματική τιμωρία του.
Η ταινία του Matteo Garrone, διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που την κατατάσσουν στη λίστα με τα καλύτερα νατουραλιστικά δράματα των τελευταίων ετών.
Δημιουργώντας ένα φόντο παγωμένο, σχεδόν κλινικό, με φωτισμούς που πλησιάζουν τους φυσικούς και σκηνικά που τονίζουν την εγκατάλειψη που βιώνει η παραδομένη στην αυτοκρατορία των συμμοριών Νάπολη, ο Ιταλός σκηνοθέτης επιλέγει να κινηματογραφήσει την ιστορία του στην λιγότερο γραφική γωνιά της πανέμορφης πόλης του ιταλικού νότου.
Ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται τη μοναδική κάμερα, εξαντλώντας δηλαδή όλες τις δυνατότητές της με την κάλυψη κάθε πιθανής οπτικής γωνίας λήψεως εν κινήσει, τα εσκεμμένα φλου των ηθοποιών που βρίσκονται σε δεύτερο και τρίτο πλάνο και οι παγωμένες ερμηνείες, δίνουν σκηνοθετικό στίγμα και μας καθιστούν συμμέτοχους μιας φρικτής πραγματικότητας που διαδραματίζεται σε μια γειτονική χώρα.
Η Καμμόρα στην ταινία του Matteo Garrone μοιάζει περισσότερο με μια αντίληψη που εξαπλώνεται σαν σκοτεινό, διαβρωτικό πνεύμα σε μια πόλη παραδομένη στους φόβους της, παρά με μια κλίκα ανθρώπων που χαρακτηρίζεται από μια σφιχτή οργανωτική δομή.
Η καθημερινότητα στους δρόμους της τραυματισμένης πόλης είναι ζοφερή και η ένταξη σε μια εγκληματική οργάνωση φαντάζει σαν μια ιδιαίτερα προσοδοφόρα διέξοδος.
Σ αυτές τις κάπως πιο οργανωμένες και πλούσιες «Φαβέλες» ο πόλεμος αποτελεί μια δραστηριότητα της ειρήνης και η ανηθικότητα απαιτεί την απόλυτη συστράτευση υπό την σκέπη, ηγετών που ταλαντεύονται μεταξύ της παρακμής και της γελοιότητας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου