Υπάρχει σ αυτή την ιστορία ένας πολύ πετυχημένος φωτογράφος που ονομάζεται Κόνορ Μιντ (Μάθιου Μακόναχι). Είναι ένας γοητευτικός τριαντάρης που αντιδρά σχεδόν αντανακλαστικά σε οποιαδήποτε προσπάθεια χειραγώγησης της μεγίστης προσωπικής του αξίας, που δεν είναι άλλη, από την ελευθερία του να διασκεδάζει με όσο το δυνατό περισσότερες γυναίκες.
Την παραμονή του γάμου του αδελφού του, Πολ, ενός ανθρώπου αρκετά ρομαντικού, και οπωσδήποτε διαφορετικού από τον Κόνορ, ο περί ου ο λόγος, θα περιχύσει την ατμόσφαιρα με σαρκαστικά αστεία για τη φύση του γάμου, τον έρωτα, τις συμβάσεις και τις σταθερές σχέσεις, απειλώντας να επιφέρει στους καλεσμένους έναν εκνευρισμό πέραν κάθε προβλέψεως.
Ακριβώς λοιπόν σ αυτό το σημείο της πλοκής που ο Κόνορ είναι έτοιμος να δώσει στον γάμο του αδελφού του το τελειωτικό κτύπημα, δίνοντάς του τα χαρακτηριστικά μιας αξέχαστης τελετής, από την αρνητική βέβαια σκοπιά, θα εμφανιστεί για να σώσει την κατάσταση το φάντασμα του νεκρού θείου Γουέιν, ενός γλεντζέ παλιάς κοπιάς και θρυλικού γυναικά, τάλε κουάλε του Κόνορ.
Αυτός, λοιπόν, θα επιχειρήσει να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα, μεταφέροντας του, μέσα από τα πνεύματα των φιλενάδων του, τέως, νυν και μελλουσών, ένα διφορούμενο μήνυμα που θα τον βοηθήσει να διαπιστώσει τους λόγους για τους οποίους παραμένει ένας τόσο ανώριμος και αδιάντροπος γυναικάς.
Μια συμπαθητική ταινία, η οποία πατάει στα χνάρια κάθε προηγούμενης απόπειρας διασκευής του χριστουγεννιάτικου αριστουργηματικού μύθου του Ντίκενς εκεί όπου όλα μοιάζουν εφικτά και επιτρεπτά. Πέρα από τις σκληρές προετοιμασίες του γάμου, τα νυφικά, και τα μικρά τελετουργικά που ενώνουν θεωρητικά για πάντα δύο ζωές, ο μύθος ασχολείται κυρίως με το φόβο της απόρριψης, της μοναξιάς και του θανάτου, πατώντας με το ένα πόδι στην κομεντί και με το άλλο στο ψευτο-φανταστικό, με προδιαγεγραμμένο, ωστόσο, και αρκετά προβλέψιμο δια ταύτα. Ιδιαίτερα φρέσκος και ορεξάτος στο ρόλο του φαντάσματος μέντορα θείου του ατακτούλη φωτογράφου, ο Μάικλ Ντάγκλας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου