Στο ποδόσφαιρο και δη στα εύρωστα σωματεία περισσεύει ο κυνισμός και η έλλειψη ευαισθησίας. Με λίγα λόγια, έχει εκλείψει η ανθρωποκεντρική διάσταση μιας επιχείρησης που δεν είναι δυνατόν να εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο που εντάσσονται οι συμβατικές επιχειρήσεις που συνθέτουν την οικονομική ζωή. Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει είναι ότι από τον πρόεδρο μιας ομάδας έως και τον τελευταίο οπαδό, όλοι αποζητούν την ικανοποίηση κάποιου προσωπικού συμφέροντος, οικονομικού, καριέρας, γοήτρου κτλ., πουλώντας αγάπη για ένα ιδεώδες που έπαψε από καιρό να υπάρχει. Όμως δύσκολα πλέον κανείς στο χώρο του ποδοσφαίρου μπορεί να ξεγελάσει οποιονδήποτε για τις προθέσεις του και όλοι όσοι εξακολουθούν να ασχολούνται με το βασιλιά των σπορ λίγο ως πολύ αποδέχονται την ιδιοτελή φύση του αντικειμένου. Υπό το πρίσμα αυτό, η πρόσφατη αποχώρηση ενός νέου και ανερχόμενου προπονητή, όπως ο Τιμούρ Κετσπάγια από την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού φανερώνει του λόγου τω αληθές: Ότι τα χαμόγελα, η εκτίμηση και η αγάπη στο ποδόσφαιρο είναι κάλπικα γι αυτό και δεν μπορεί πλέον κάποιος αγνός φίλαθλος να κτίσει αυθεντικές σχέσεις με αθλητές, παράγοντες, ομάδες, όπως συνέβαινε παρά μόνο σχέσεις ικανοποίησης προσωπικού συμφέροντος ή φυσικά του συλλογικού οπαδικού ασυνείδητου, που θέλει τους οπαδούς μιας ομάδας να κυκλοφορούν στην κοινωνία με το κεφάλι ψηλά.
Ο πυρήνας των οργανωμένων οπαδών του Ολυμπιακού δεν ήθελε τον Τιμούρ Κετσπάγια εξαρχής και προφανώς βρήκε στα τελευταία δύο άσχημα αποτελέσματα των ερυθρολεύκων την ευκαιρία να εκδηλώσει την αντίθεσή του στην επιλογή του Σωκράτη Κόκκαλη. Ο Γεωργιανός Τιμούρ Κετσπάγια κάθε άλλο παρά εξυπηρετούσε τις απαιτήσεις του προφίλ που καλλιεργούν αυτοί οι άνθρωποι, που αποτελούν επί της ουσίας κομμάτια του προφίλ της ομάδας τους και όχι αυτόνομες προσωπικότητες και κυκλοφορούν στην κοινωνία με το φρόνημα που τους δίνει η θέση της ομάδας του και το υψηλό στελεχιακό δυναμικό που διαθέτει. Ο πρόεδρος όμως της ΠΑΕ Ολυμπιακός δεν έπρεπε να πειστεί και να ενδώσει στις πιέσεις τους γιατί εκτός των άλλων δημιούργησε κι ένα αληθινό πλήγμα στο γόητρο της ομάδας του.
Κάνοντας αρχικά μια θαρραλέα επιλογή, με το να δώσει την ευκαιρία σ έναν φιλόδοξο τεχνικό στον οποίο κατά την προηγούμενη σεζόν υποκλίθηκε ο Ζοσέ Μουρίνιο, να καθίσει στην ηλεκτρική καρέκλα του πάγκου των Πειραιωτών, ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός άδειασε τελικά τον Κετσπάγια, αφήνοντας παράλληλα αρκετά ερωτηματικά σχετικά με την παντοδυναμία που κάποτε εξέπεμπε.
Άλλωστε, οι ηγέτες αισθάνονται την ανάγκη να φαίνονται αρεστοί στον κόσμο, κυρίως σε περιόδους που αισθάνονται ανασφάλεια και απειλή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου