Είναι σχεδόν εξακριβωμένο, πλήρως διασταυρωμένο και μπορείτε να το διαπιστώσετε και οι ίδιοι, ακολουθώντας το παράδειγμα όσων το επιχείρησαν. Κλείνοντας τους δέκτες της τηλεόρασής σας, κυρίως τις ώρες που εκπέμπουν τις βραδινές εκπομπές που κάποιοι ονομάζουν δελτία ειδήσεων, η ψυχολογία σας ευεργετείτε μ έναν τρόπο απρόσμενα εμψυχωτικό. Αν μάλιστα καλλιεργήσετε ετούτη τη συνήθεια επί μακρόν, σύντομα θα διαπιστώσετε, ότι αποκτάτε έναν έλεγχο των συναισθημάτων σας που σας δίνει την αίσθηση του ανθρώπου που επανακτά συνολικά μεγάλο μέρος κι από τον έλεγχο της ζωής του. Παρατηρείτε τα πράγματα με μεγαλύτερη εστίαση και ψυχραιμία και σύντομα διαπιστώνετε ότι εκτός από την τηλεοπτική πραγματικότητα της εξαιρετικά εμπορικής τρομολαγνείας υπάρχει και μια ακόμα πραγματικότητα, αρκετά δύσκολη κι αυτή, αλλά σαφώς πιο αντιμετωπίσιμη. Τα καθημερινά μας προβλήματα και άγχη, μακριά από τον μεγεθυντικό φακό των υποτιθέμενων δελτίων ενημέρωσης αντανακλούν μια πιο ανθρώπινη υφή, κι αποδεικνύονται στην πράξη λιγότερο σοβαρά απ όσο νομίζαμε. Φυσικά, κατά την άποψή μου, αυτή η στάση θα πρέπει να συνοδεύεται και από μια διαρκή ανάγκη για πραγματική ενημέρωση, απαλλαγμένη από δραματοποιημένες σκηνοθεσίες και μουσικές που χρησιμοποιούνται στον κινηματογράφο για υπογράμμιση της δραματικότητας μιας σκηνής. Τώρα, αν πράγματι εξακολουθείτε να έχετε την επιθυμία παρακολούθησης των καθημερινών αναλύσεων, όλων ετούτων των μεγαλόσχημων "κέρβερων" της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, θα επιχειρήσω να την αντικρούσω, ερωτώντας απλώς, αν πράγματι υπάρχει από πλευράς σας κάποιο ίχνος προσδοκίας σχετικά με την πιθανότητα να ακούσετε κάποια στιγμή από το στόμα τους κάποια άποψη που πραγματικά θα σας αιφνιαδιάσει, πέρα φυσικά από τα προβλεπόμενα. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, όπως άλλωστε και οι καλεσμένοι τους από το χώρο της πολιτικής ερμηνεύουν κάθε εμφανιζόμενη κατάσταση πάνω στη βάση του προσωπικού, εκδοτικού, πολιτικού τους συμφέροντος. Ως εκ τούτου το μόνο που θα μπορέσουμε να καταλάβουμε από τους διαξιφισμούς τους είναι όχι φυσικά το τι έχει πραγματικά συμβεί, αλλά τι συμφέρει στον εκάστοτε πομπό να καταλάβει ο δέκτης ότι συμβαίνει. Άλλωστε τα προβλήματα μας είναι τόσο γνωστά και παγιωμένα και υπάρχουν πλέον τόσες ποικίλες πηγές προκειμένου να ενημερωθούμε διεξοδικά για τα ζητήματα που μας αφορούν και όχι μόνο, που η παρακολούθηση τέτοιου είδους εκπομπών κάθε άλλο παρά προσθέτει στην αληθινή μας ενημέρωση.
Έτσι, είμαι της άποψης, ότι σιγά σιγά κάθε πολίτης θα πρέπει να αποτολμήσει να γνωρίσει τα ποικίλα χρώματα της ζωής του, όπως προκύπτουν με σβησμένη την τηλεόραση. Ειδάλλως, όλος αυτός ο υποδειγματικά μελετημένος βομβαρδισμός κραυγών ανακατεμένων με συγκεχυμένες πληροφορίες, που στοχεύει στην αναπτέρωση των φοβικών συνδρόμων ενός λαού και την μεγιστοποίηση της συλλογικής του ανασφάλειας, στοιχεία που οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι οδηγούν σε διαρκώς μεγαλύτερες τηλεθεάσεις, θα ενισχύει παράλληλα τα αισθήματα ευγνωμοσύνης και ανακούφισης που συχνά πια αισθανόμαστε, αποδεχόμενοι τις ελάχιστες παροχές των κυβερνήσεων.
Με λίγα λόγια, χάρη σ αυτή την τηλεόραση, σύντομα θα ευχαριστούμε τους κυβερνώντες που τα πράγματα τελικά δεν αποδεικνύονται και τόσο δραματικά όσο τα παρουσιάζουν οι επαγγελματίες του φόβου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου