Η ψυχρότητα που επιμελώς διαχέεται στην πολιτική ατμόσφαιρα μεταξύ του Αλέκου Αλαβάνου και του Αλέξη Τσίπρα, είναι κάτι παραπάνω από έκδηλη. Ωστόσο, αναρωτιέμαι, ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες που κρύβονται πίσω από αυτή, καθώς το εκλογικό αποτέλεσμα της 7ης Ιουνίου δεν ήταν πια και τόσο καταστροφικό για τον ΣΥΡΙΖΑ, για να δικαιολογεί την είσοδό του σε τόσο σφοδρές αναταράξεις. Ειδικότερα η στάση του Αλέκου Αλαβάνου μοιάζει αρκετά ακατανόητη, καθώς δίνει την εντύπωση ο επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ότι φέρεται και άγεται από τα προσωπικά του συναισθήματα. Χωρίς να το έχει παραδεχτεί ξεκάθαρα, διαισθάνομαι ότι ο κ. Αλαβάνος έχει μετανιώσει για την επιλογή του να προωθήσει την υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα για τη θέση του προέδρου του Συνασπισμού. Εκείνη την περίοδο, της δημοσκοπικής παραζάλης, που για λόγους μη πολιτικούς αν δε με απατά η μνήμη μου, αποφάσιζε να παραμερίσει προκειμένου να ανοίξει το δρόμο σ ένα φρέσκο και άφθαρτο πολιτικό πρόσωπο με άμεσες αναφορές στο φοιτητικό κίνημα, έμοιαζε να πραγματοποιεί μια πραγματικά ριζοσπαστική κίνηση. Σήμερα, όμως, πως εξηγείται αυτή η αλλαγή στάσης απέναντι σ ένα νέο πολιτικό, που ούτε άσχημα τα πήγε, ούτε πολλά περισσότερα θα μπορούσε να κάνει από τη θέση του, και που εκτός των άλλων αποτελεί και «πολιτικό» του παιδί;
Στο ΣΥΡΙΖΑ, οφείλουν επιτέλους να ξεκαθαρίσουν άμεσα το θολό τοπίο και προσωπικά θα έλεγα να σταματήσουν πια να δίνουν τόση μεγάλη έμφαση σ ένα εκλογικό αποτέλεσμα, που δεν πρέπει να το παίρνει κανείς και πολύ στα σοβαρά, αν αναλογιστεί ότι θα ήταν αρκετά διαφορετικό αν οι εκλογές δεν είχαν διεξαχθεί σ ένα από τα κλασικά τριήμερα αναψυχής των Ελλήνων. Το να εισέλθει ο χώρος σ ένα νέο κύκλο ενδοσκόπησης προκειμένου να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους ο Έλληνας ψηφοφόρος προτίμησε την παραλία από την κάλπη, θα είναι αρκετά εξουθενωτικό και θα οδηγήσει επιπλέον με μαθηματική ακρίβεια, σ ένα πόλεμο ερμηνειών και λανθασμένων προσεγγίσεων. Εξάλλου, ο χρόνος κατά τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας ηγείται του ΣΥΝ είναι αρκετά μικρός και θα πρέπει όσοι βιάζονται να βγάλουνε συμπεράσματα υπό την πίεση ανυπόστατων προσδοκιών να περιμένουν τουλάχιστον έως τις εθνικές εκλογές, αρκεί βεβαίως να του παρέχουν την αμέριστη ηθική και πολιτική στήριξη που χρειάζεται ένας 35χρονος άνδρας προκειμένου να αντεπεξέλθει στην θεσμική του υποχρέωση, που απορρέει από ένα τόσο δύσκολο και νευραλγικό πόστο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου