Στην αρχή οι Τούρκοι προσπάθησαν να το κρατήσουν μυστικό. Μόλις, όμως, ο σχεδιασμός τους είδε το φως της δημοσιότητας και το τουρκικό κοινό πληροφορήθηκε πως οι κυβερνώντες του σκοπεύουν να δαπανήσουν μερικά δισεκατομμύρια δολάρια για την αγορά νέων εξοπλιστικών υποδομών, η τουρκική κυβέρνηση έσπευσε με δηλώσεις της να υποβαθμίσει την κλίμακα της δαπάνης. Το ερώτημα βέβαια είναι, ποιον ακριβώς εξυπηρετεί, εν καιρώ οικονομικής δυσπραγίας μια τέτοια αγορά, διότι τον λαό της Τουρκίας σίγουρα, όχι. Να μου πείτε ότι προβάλλει πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη λαδώματος της πολεμικής βιομηχανίας των ΗΠΑ, θα το δεχτώ. Καμιά άλλη όμως σκοπιμότητα αυτής της συμπεριφοράς δεν φαίνεται να εδράζεται σε μια βάση λογικής.
Το νόμισμα βέβαια ετούτο έχει δύο πλευρές και η δεύτερη αφορά στο γεγονός ότι όποτε η Τουρκία επιλέγει να τραβήξει τη διελκυστίνδα των αμυντικών δαπανών, η Ελλάδα, μέχρι σήμερα, αισθάνεται υποχρεωμένη να απαντήσει. Λανθασμένα, θα αναλογιστεί κανείς, αν λάβει υπόψη του πως η χώρα μας θεωρητικά θα έπρεπε να προστατεύεται από τους αμυντικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ώστε να μην χρειάζεται να παρασύρεται σε τέτοιες καταχρήσεις εξόδων που απειλούν όσο τίποτε άλλο την αναπτυξιακή της προοπτική. Η ζώνη του Αιγαίου αποτελεί για τους μεγάλους εμπόρους οπλικών συστημάτων ένα, ανεκτίμητο θησαυρό, και πεδίο πολιτικών και οικονομικών παιχνιδιών. Καθώς οι βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις ανάμεσα στους δύο λαούς και το ψυχρό κλίμα που με επιμέλεια διατηρείται για αιώνες με φόντο τις τουρκικές διεκδικήσεις, τους εξασφαλίζουν διαρκώς εγγυημένες ευκαιρίες κερδοφορίας, συνεπικουρούμενοι και από εσωτερικούς παράγοντες, κάτι σαν τους παλιούς διπλούς πράκτορες σε μια πιο αθώα και τεχνοκρατική έκδοση, οι έμποροι οπλικών συστημάτων σε περιόδους ειρήνης όπως η σημερινή δεν προσβλέπουν σε κανέναν καλύτερο συνεταίρο από τις δύο χώρες, που ακόμα και σήμερα σε περίοδο κρίσης σκέφτονται και σχεδιάζουν «εξοπλιστικά» με κινητήριο μοχλό το γείτονά μας.
Μια χώρα, η οποία καταμεσής της οικονομικής κρίσης και παρά τα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά της προβλήματα, ετοιμάζεται σήμερα να πραγματοποιήσει παραγγελίες δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά πυραύλων Πάτριοτ υποδαυλίζοντας για μια ακόμη φορά το κλίμα στο Αιγαίο, είναι μια χώρα, η οποία διατηρείται στον πυρήνα της απαράλλαχτη. Η Ελλάδα, από την πλευρά της οφείλει να βρει θεσμικούς τρόπους και διπλωματικές διεξόδους, ώστε να μην μπαίνει κάθε τόσο στο εξοπλιστικό ράλι που κατά τα κέφια της κηρύσσει η Τουρκία. Άλλωστε, καμιά φορά και η λήψη ενός ρίσκου με ψύχραιμη και τεχνοκρατική αντιμετώπιση των ενδεχόμενων κινδύνων στην βάση της λογικής μπορεί να οδηγήσει μια χώρα σε νέες προοπτικές ανάπτυξης και πολύτιμες διεξόδους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου