Παραδοσιακά στον κινηματογράφο, οι παράξενες ταινίες που κατά καιρούς παράγονται προκαλούν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Έτσι, η ταινία του Σουηδού Τόμας Άλφρεντσον ανήκει σ αυτή την κατηγορία καθώς διαθέτει μια ασυνήθιστα πρωτότυπη αφηγηματική γραφή και μια στιλιστική άποψη ποπυ εντυπωσιάζει με την απλή κομψότητα που τη διακρίνει.
Η κάμερα στρέφεται με ανοχή και κατανόηση σε δύο παιδιά που αναπτύσσουν ένα πρώιμο έρωτα: ένα 12χρονο αγόρι, παραμελημένο από τη μητέρα του και περιθωριοποιημένο στο σχολείο και μια παράξενη κοπελίτσα που τυγχάνει να είναι γειτόνισσα του και αποδεικνύεται ότι διαθέτει τη φύση ενός υπεραιωνόβιου βαμπίρ.
Ταινία, με απολαυστικά μελαγχολικό μοτίβο, ειλικρίνεια και εντυπωσιακό χειρισμό του εικαστικού της κομματιού.
Ο Άλφρεντσον επιμελείται με ιδιαίτερη φροντίδα τα κάδρα του, τον επιβλητικό νωχελικό ρυθμό με τον οποίο ξεδιπλώνει την πλοκή της ιστορίας του και τη χρωματική ατμόσφαιρα, η οποία σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα δημιουργεί ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου