Η ζωή χωρίς.....

Πως η ζωή χωρίς διαδίκτυο δεν «παλεύεται» είναι η κεντρική ιδέα της νέας διαφημιστικής καμπάνιας διάσημης εταιρείας. Σύμφωνα με τους εμπνευστές της, λοιπόν, αν δεν είσαι διαρκώς σε κατάσταση on line κάθε εμπειρία παραμένει ανολοκλήρωτη και σχεδόν αφόρητη. Από το να βρίσκεσαι με την υπέροχή φίλη σου, που σε θέλει για ένα διήμερο ολόδικό της μπροστά στο μαγευτικό τοπίο της Σαντορίνης, μέχρι να ξεροψήνεσαι κάτω από τον κυκλαδίτικο ήλιο σε κάποια από τις εξωπραγματικά όμορφες ελληνικές παραλίες, την ώρα που γύρω σου κάποια ατελή κορμιά επιδίδονται σε αθλοπαιδιές της αμμούδας.

Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια καμπάνια, αρκετά υπερβολική στην ιδεολογία της που επαναφέρει όμως το πάντα συγκαιρινό, προπατορικό ερώτημα στον κλάδο της διαφήμισης. Η διαφήμιση γεννάει ανάγκες, ή απλώς τις ικανοποιεί;

Οι διαφημιστές υπερασπίζονται μέχρι θανάτου την δεύτερη άποψη. Οι άνθρωποι της διανόησης και της εξερεύνησης της ανθρώπινης ύπαρξης χωρίς ωφελιμιστικό κίνητρο απαντούν ότι ο βομβαρδισμός μηνυμάτων δεν σε αποπροσανατολίζει απλώς από τα ουσιαστικά, αλλά και σε επανατοποθετεί ακούσια σε κάποια θέση που κάποτε δεν αναγνώριζες ως επιλογή σου. Με λόγια απλά, η σύγχυση που προκαλεί στο κοινό ο όγκος των μηνυμάτων που δέχεται, δεν γεννά σε καμιά περίπτωση στιγμές επίγνωσης σχετικά με τις βαθύτερες ανθρώπινες ανάγκες. Γιατί τελικά υπάρχει ένα τεράστιο εύρος επιλογών μέσα στο οποίο ο κάθε άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει. Το οποίο ξεκινάει από τα λίγα και ουσιαστικά που χρειάζεται πραγματικά για να δώσει χρώμα και φως στο κάθε ξημέρωμα της ζωής του, και εκτείνεται μέχρι τις εξεζητημένες απαιτήσεις, που ναι μεν αφορούν τον εγκέφαλό του και τις άπειρες δυνατότητες ανακάλυψης επιθυμιών, αλλά η κατανίκησή τους συχνά επιφέρει μεγαλύτερα κέρδη από την εκπλήρωσή τους.


Αυτή λοιπόν η άποψη των διαφημιστών, που θα ισχυριζόταν σχετικά με το θέμα που αναφερόμαστε ότι ο εθισμός από το διαδίκτυο είναι πια τόσο μεγάλος και ισχυρός, ώστε να μην μετράει πια μπροστά του καμιά ομορφιά της παγκόσμιας ελληνικής φύσης, αλλά και καμιά στιγμή συντροφικότητας, έρωτα, αληθινής και σαρκικής επικοινωνίας, δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους.

Όπως και το μήνυμα που υπονοούν τα σλόγκαν, που λέει ότι η αληθινή ζωή, ακόμα και στην αποκορύφωση του μεγαλείου της υπολείπεται σε ενδιαφέρον της ψηφιακής πραγματικότητας.

Τελικά, είναι στο χέρι του καθενός μας ξεχωριστά, να μην υλοποιηθεί το μήνυμα της εν λόγω φιλοσοφίας. Η αλήθεια είναι όμως ότι τα πράγματα πηγαίνουν προς τα εκεί, όχι επειδή ανακαλύφθηκε ξαφνικά κάποια ανάγκη του ανθρώπου να αγνοήσει τις χαρές και τις ομορφιές της πραγματικής ζωής, αλλά επειδή ο ψηφιακός παράδεισος υπόσχεται στους παρόχους του κέρδη αμύθητης αξίας. Γι αυτό και είναι λογικό να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους προκειμένου να πείσουν το κοινό ότι η πραγματική ζωή είναι απλώς μερικές διακλαδωτικές προεκτάσεις της ψηφιακής.
Ενδιαφέρουσες επιχειρηματικές επιλογές, που θα γεννήσουν ακόμα πιο ενδιαφέρουσες ιδεολογικές μάχες. Άλλωστε, το να παραμένει κανείς εστιασμένος αποκλειστικά στην ουσία της ζωής αποτελεί εκτός από την πιο επιτυχημένη τεχνική νοηματοδότησης, και τον πιο άμεσο φόρο τιμής που μπορεί να αποτίσει προς τους συνανθρώπους του, που πλήττονται τέτοιες μέρες από πυρκαγιές, ξηρασίες, φτώχια, λειψυδρία και λιμούς, σ ολόκληρη την υφήλιο.