Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Ησυχία


Ησυχία τα πάντα
μέχρι αύριο τουλάχιστον
δεν είμαστε πια οι άνθρωποι που ξέραμε
ξαναβάλε την μπουκάλα στο ερμάρι
όχι με φούρια, όμως, με αγάπη
όπως καθαρίζεις μ ένα πατσαβούρι
το πιτσιλισμένο με το χυμένο κρασί παντελόνι μου

τράβηξε τώρα τις κουρτίνες
και μη με ξυπνήσεις, το νου σου
ιδού η στάση μου, στόλισέ την
κι άσε με να χαρείς
στη βασιλεία της παρέας μας
σαν ένας σκύλος με ροπή στα μαθηματικά
με μια γάτα που γλύφει τις πατούσες της
στο δέκατοέκτο πάτωμα

φιλύποπτες σκιές τριγύρω
είσαι τρελός, μου είπες
ξέρεις να μου πεις;
ένας τρελός που ακούει Μπαχ
με καρφωμένη τη ματιά στην ουρά του
δικαιούμαι κι εγώ την ησυχία μου, όμως
αν το δεις από την πλευρά μου