Ο γάμος τους, η επιλογή τους

Στη ζωή, ως γνωστόν, δεν υπάρχουν απλές λύσεις. Γι αυτό και όσα καινούργια ζητήματα  προκύπτουν κατά τη λύση ενός προβλήματος  είναι σύνθετα, πολύπλοκα και έχουν το δικό τους ειδικό βάρος. Αυτή είναι μια διαπίστωση σχεδόν αξιωματικού χαρακτήρα, που απαιτεί τη μέγιστη δυνατή διάθεση γεφυροποίησης των χασμάτων που προκύπτουν μέσα από τις προκαταλήψεις, που συχνά αναδύονται μεταξύ των διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Διότι τελικά κανείς μας δεν ήρθε από άλλο πλανήτη κι ούτε πρόκειται να ζήσει αλλού..

  Το τελευταίο χρονικό διάστημα εντατικοποιείται σε όλο και περισσότερες κοινωνίες η συζήτηση σχετικά με το γάμο ομόφυλων ζευγαριών. Βέβαια η συζήτηση δεν είναι ποτέ κακό πράγμα ακόμη κι αν αφορά σε ένα αναφαίρετο δικαίωμα κάποιων συνάνθρωπων μας, όπως αυτό προκύπτει μέσα από τον μοναδικό χειροπιαστό ηθικό νόμο που διαθέτουμε ως ανθρωπότητα αυτή τη στιγμή δηλαδή την παγκόσμια χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία διασφαλίζει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και την επιλογή του ερωτικού συντρόφου. Εξάλλου τι είναι ένας γάμος, για να σηκώνει τόσο κουρνιαχτό, αυτή η συζήτηση; τίποτα περισσότερο, από μια διαπιστωτική πράξη που στεγανοποιεί νομικά μια σχέση και οριοθετεί τη διάμετρο του ζωτικού της χώρου. Με πιο απλά λόγια μια κοινή γραμματοθυρίδα για να έρχονται οι πάσης φύσεως λογαριασμοί

Από την άλλη μεριά  το ενδεχόμενο της ανατροφής παιδιών εντός μιας οικογένειας ομόφυλων είναι ζήτημα άλλης τάξεως, το οποίο πρέπει να το δει κανείς πολύ σοβαρά, αλλά όχι με δογματισμό. Οι απόψεις και εδώ διίστανται καθώς κανείς δεν μπορεί να πάρει αψήφιστα τέτοιου είδους ζητήματα. Αν και το τελευταίο χρονικό διάστημα προκύπτουν όλο  και περισσότερες μαρτυρίες υπεράσπισης αυτού του τύπου οικογένειας από σημερινούς ενήλικες που μεγάλωσαν με ομόφυλους γονείς, όλες οι κινήσεις που θα γίνουν θεσμικά πρέπει να είναι προσεκτικές και καλά δομημένες.

Όμως, τελικά, ουδείς μπορεί να διασφαλίσει το γεγονός ότι η ανατροφή ενός παιδιού με ομόφυλους γονείς, που αγαπιούνται μεταξύ τους, θα στερείται ισορροπίας, σε σχέση με εκείνη παιδιών με ετερόφυλους γονείς που πλέον, ούτε αγαπιούνται, ούτε αγγίζονται, ούτε καν κοιτάζονται. Όλα αυτά τα ζητήματα είναι περίπλοκα, όπως προείπαμε, επειδή άπτονται του τρόπου με τον οποίο διαμορφώνεται στο βάθος των αιώνων η ανθρώπινη συνείδηση.  Ένας τρόπος που είναι δύσκολο πολύ να  προβλεφθεί ή να προκαθοριστεί και να ελεγχθεί.

Αυτές είναι μόνο μερικές σκόρπιες σκέψεις. Επειδή τελικά ο χρόνος είναι αυτός που θα βάλει την τελική σφραγίδα στις όποιες εξελίξεις. Ένα μέγεθος που ως γνωστόν, ούτε πιέζεται, ούτε προκαταλαμβάνεται, αλλά ούτε και αναιρείται.