Τι θα δούμε απόψε;

Αυτή η τόσο κοινή ερώτηση, που κάποτε διατυπώνονταν από κάποιο μέλος της οικογένειας λίγο πριν βραδιάσει , δεν κράτησε  πολλά χρόνια.

Κάθε εκπομπή που προβαλλόταν στην τηλεόραση είχε το δικό της χαρακτήρα. Είχε συνοχή και νόημα. Είχε ταλέντο.

Οι συλλογές μας από βιντεογραφημένες ταινίες είχαν μια σπουδαιότητα. Τα εισαγωγικά κομμάτια από τις διαφημίσεις της εποχής, όταν δεν προλαβαίναμε να σταματήσουμε την εγγραφή την ταινίας εγκαίρως, μας καταβυθίζουν στη νοσταλγία, ξυπνώντας σήμερα συναισθήματα και μνήμες.

Τότε, δεν γνωρίζαμε την επίδραση που θα είχε στη ζωή μας μια καλή τηλεοπτική σειρά.

Σήμερα ξέρουμε  ότι ο λόγος που δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε τη σύγχρονη ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα, είναι ότι κάποιες παλιές τηλεοπτικές σειρές δημιούργησαν με τα φτωχικά τους μέσα, οικογενειακές συσπειρώσεις  γύρω από ποιοτικές προδιαγραφές που δεν επιτρέπεται πια να επαναληφθούν.

Το ερώτημα του τι θα δούμε απόψε δεν έχει  κανένα λόγο ύπαρξης τώρα. Η οικογένεια χωρίζεται στα επιμέρους μέλη της, όπου το καθένα βλέπει ότι θέλει, μέσα από τη δική του συσκευή. Η πανταχού παρουσία πρόσβασης αποτελεί μια αξεπέραστη  δυνατότητα της εποχής.  Οι μεγαλύτεροι δεν μπορούν να συνηθίσουν πως είναι δυνατόν ένα παιδί να παρακολουθεί μια ολόκληρη ταινία μέσα από την οθόνη του κινητού τηλεφώνου του.

Και τα παιδιά δεν μπορούν  να αντιληφθούν  τη διαφορά ανάμεσα στο να καταναλώνεις ένα τηλεοπτικό προϊόν ή να το παρακολουθείς.