Μητρικοί φόβοι

Δεν μου μένει τίποτα

πέρα από αυτό που νοιώθω

ξύνω τα ανείπωτα

βγάζω από το φόβο πόθο

γίναμε οι φόβοι των γονιών μας

 είμαστε τα λάθη των παιδιών μας

 

έφτιαξα την μπέρτα μου

πήδηξα κάτι μαντράκια

μέσα απ την κουβέρτα μου

στήνω κουκλοθεατράκια

προσκυνώ τον Όμηρο

μια ζωή ονειρεύομαι

που και που πλανεύομαι

είναι αλήθεια ή όνειρο;

 

Μόνο κάτι αισθήματα

μια εσωτερική ευθύνη

μητρικά κινήματα

για την τέχνη που δε δίνει

δροσερό το μέσα μας

έξω από εμάς καμίνι

 

κι άμα έλειπε ο μπελάς

κι οι αχρείαστες οι λύσεις

κι άμα έζησες για μας

ενώ ξέχασες να ζήσεις

πάνω στο χακί του τρόμου

έξυνες να βγει η λαδιά

μες τη φυλακή του φόβου

σε ξεχάσαμε ξανά