Ο storyteller της παρέας

Ένα απόγευμα, τις προάλλες, συναντώ τυχαία στον δρόμο, έναν παλιό μου γνωστό κι αποφασίζουμε, επιτόπου, να πάμε για έναν καφέ.

-Μια μέρα, μου λέει, Χάρη, έρχεται η γυναίκα μου ταραγμένη, κρατώντας στα χέρια το λογαριασμό της ΔΕΗ.

-Αυτό κι αυτό, μου λέει η γυναίκα του. Κανόνισε την πορεία σου.

-Αύριο κιόλας θα πάω από τα κεντρικά και θα τους πω: το και το, της λέω.

-Αυτό κι αυτό, να τους πεις. Μη μας περνούν για κορόιδα

Την άλλη μέρα, Χάρη, πηγαίνω στα γραφεία της ΔΕΗ και ζητώ να μιλήσω με τον ίδιο τον διευθυντή, μου λέει

-Το και το, του λέω, όταν έρχεται η σειρά μου.

-Σας καταλαβαίνω απόλυτα, λέει ο διευθυντής, αλλά πρώτα πρέπει να σας εξηγήσω πως έχουν τα πράγματα εδώ .Αυτό κι αυτό, μου λέει.

-Εμείς όμως δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, γιατί έχουμε στο σπίτι παιδί και ηλικιωμένο. Το και το, του λέω.

-Αυτό κι αυτό, μου λέει ο διευθυντής. Εδώ τα πράγματα λειτουργούν λιγάκι αυτοματοποιημένα.

-Το και το, του λέω εγώ.

-Αυτό κι αυτό, μου λέει ο διευθυντής. Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω περισσότερο.

Γυρνώντας σπίτι, Χάρη, μού λέει η γυναίκα μου.

-Του είπες, αυτό κι αυτό;

-Ναι, πήγα από εκεί και του είπα: το και το

-Κι εκείνος τί σου είπε;

-Εκείνος μου είπε: αυτό κι αυτό.