Μία κουλτούρα επιστροφής

Άφησες το σύννεφο να γίνει συννεφιά

Και τη ζωή σου μια σκιά

Που δεν απλώνεται πιο πέρα

Απ όσο φτάνει η ματιά

 

Κι έφτασες στην άκρη του ορίζοντα να δεις

Αν είναι ο κόσμος ασφαλής

Σαν ξεπερνάει τα όριά του

Και τι συμβαίνει όταν χαθείς

 

Στο δρόμο είχε παγωνιά

Βαρύς χειμώνας, μοναξιά

Πόσο ακόμα να αντέξεις;

Μα έρχεται άνοιξη ξανά

Όταν φοβάσαι το μετά

Κι αποφασίζεις να επιστρέψεις

 

Κι έγινε το τίποτα η απάντηση σε όλα

σε έναν δρόμο καρμανιόλα

σε μια λωρίδα όλη η γης

κι  άνοιξε ο δρόμος όταν είπες θα επιστρέψεις

γιατί δε θέλεις να ανατρέψεις

μία κουλτούρα επιστροφής