Πιο πολύ ζωή δεν υπάρχει

Άλλο δεν έχει, αυτό είναι όλο, πιο πολύ ζωή δεν υπάρχει

το συνομολογούν και τα πουλιά, με το επουράνιο βλέμμα τους

κι ας υπάρχει πάντα το μετά σαν προσδοκία

και υπόσχεση που δραπετεύει απ τα δεσμά της, για περισσότερη ζωή

παρόλα αυτά υπάρχει και μία θάλασσα με νερά μενεξεδιά

ζεστή και αφρισμένη, όπου κι αν φτάνει το βλέμμα μακριά

ένα απαλό σεντόνι πάνω από λιπαρά πλάσματα

όπου και αν υπάρχουν όνειρα και ανθρώπινες ελπίδες

γι αυτό τώρα που ξέρω ότι πιο πολύ ζωή δεν υπάρχει

παρά μόνο ότι λαχταράει η ψυχή να συναντήσει

η θλίψη μου, που τριγυρνά γύρω απ τους άδειους κάβους,

είναι η χαρά που δεν στερώ από κανέναν

και τώρα που ξέρω ότι πρέπει να σηκώσω το βλέμμα μου ψηλά

και σαν θαλάσσιο πουλί που ξεμακραίνει απ το γαλάζιο

να κρυφτώ μέσα σ ένα σύννεφο και να φυσάω από εκεί

επιστατώντας τους προορισμούς και επισπεύδοντας τους κι άλλο

παρηγορούμαι, όταν συνειδητοποιώ ότι πιο πολύ ζωή δεν υπάρχει

και μακαρίζω τις αόριστες αγάπες, τις ουτοπικές

τις απόρθητες τις τρύπες μες στα σύννεφα

τα καταφύγια μιας ζωής που δεν υπάρχει

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ ΤΗ ΖΩΗ

Δεν ξέρεις αν θα σου συμβεί
αυτό που θέλεις μια στιγμή
αφήνεσαι στα χέρια της
και περιμένεις σαν παιδί

Απρόβλεπτη που είναι
και τόσο όμορφη επειδή
το τέλος ομορφαίνει τη ζωή

Αιτία κι αποτέλεσμα
για όλα ένα συμπέρασμα
φιλοσοφίες και ρητά
που δε σε βγάζουν πουθενά

Απρόβλεπτη που είναι
και τόσο όμορφη επειδή
το τέλος ομορφαίνει τη ζωή

Στης ιστορίας τις στοές
αλλάζουν ρούχα οι εποχές
φορούν ενδύματα καλά
κι έρχονται πάλι οι παλιές

Απρόβλεπτη που είναι
και τόσο όμορφη επειδή
το τέλος ομορφαίνει τη ζωή

Αιώνια και προσωρινά
του ταξιδιού η μοναξιά
μία βροχή πριν την αυγή
κι ένα ζευγάρι στη γωνιά

Απρόβλεπτη που είναι
και τόσο όμορφη επειδή
το τέλος ομορφαίνει τη ζωή

ΟΤΑΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟ ΝΟΗΜΑ

Όταν ψάχνεις κάποιο νόημα
να ομορφύνεις τη ζωή
έρχεται καλή βροχή
το να ψάχνεις έχει νόημα
και το κάνεις επειδή
δεν τα παρατά η ψυχή

Αχ, να’ χα νόημα για σένα να μου πεις
πως η καρδιά σου θέλει να με αγαπήσει
αχ, να’ χα νόημα για σένα να χαρείς
γιατί όσοι πέρασαν σε έχουνε τσακίσει

Όταν ψάχνεις κάποιο νόημα
είναι σίγουρο, θα δεις
κάποια μέρα θα το βρεις
το να ψάχνεις κάποιο νόημα
είναι τρόπος για να ζεις
και απόφαση ζωής

Αχ, να’ χα νόημα για σένα να μου πεις
πως η καρδιά σου θέλει να με αγαπήσει
αχ, να’ χα νόημα για σένα να χαρείς
γιατί όσοι πέρασαν σε έχουνε τσακίσει

ΜΗ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΕΤΣΙ

Μη μιλάς για την ζωή σου έτσι
μη μιλάς με πονάς
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
αν μ αγαπάς, αν λίγο ακόμα μ αγαπάς
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
πέρασαν χρόνια για να σε δω
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
πέρασαν χρόνια μα σ αγαπώ

Μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
γιατί φταίω και πονώ
είχε λόγους, λάθος να διαλέξει
η καρδιά σου και στους έδωσα εγώ
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
πως να εξιλεωθώ
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
γιατί μοιάζει μ όσα ζω

Μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
μη μιλάς με πονάς
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
να αγαπάς, να μπορείς να προχωράς
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
κι αν ακόμα νοσταλγείς
έχεις κάποιον που θα σε πιστέψει
κι άμα δεν αθωωθείς

Μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
γιατί φταίω και πονώ
είχε λόγους, λάθος να διαλέξει
η καρδιά σου και στους έδωσα εγώ
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
πως να εξιλεωθώ
μη μιλάς για τη ζωή σου έτσι
γιατί μοιάζει μ όσα ζω

ΟΙ ΠΛΑΝΕΣ

Δε μ’ αρέσει να μιλώ για τη ζωή μου
μα δε βρίσκω κι έναν άνθρωπο γι αυτό
όλοι θέλουν να μου πουν για τη δική τους
και το χρόνο που μου δίνουν τους γυρνώ

Δε μ’ αρέσει να μιλώ γι αυτά που νιώθω
γιατί ο μόνος που μ’ ακούει είμαι εγώ
κάθε λέξη απ’ την ψυχή έχει ένα στόχο
μα εγώ συνήθως ρίχνω και αστοχώ

Κι έτσι συνηθίζω
πλάνες να χαρίζω
σ’ αυτούς που δε σιωπούν
κι έτσι συνηθίζω
στάχτες να σκορπίζω
σ’ αυτούς που δεν ακούν

Δε μ’ αρέσει να μιλώ για τα δικά μου
κι αν το κάνω μετανιώνω για αυτό
κι όταν έρθει στην παρέα η σειρά μου
σ’ όσα είπανε οι άλλοι ακουμπώ

Δε μ’ αρέσει να μιλώ γι’ αυτά που καίνε
προτιμάω στον καπνό τους να κρυφτώ
δε μ’ αρέσουνε κι οι άνθρωποι που λένε
με το πρώτο μυστικά και σ’ αγαπώ

Κι έτσι συνηθίζω
πλάνες να χαρίζω
σ’ αυτούς που δε σιωπούν
κι έτσι συνηθίζω
στάχτες να σκορπίζω
σ’ αυτούς που δεν ακούν

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΩ

Εμείς χωρίσαμε γιατί
δε μας αφήσανε μαζί
οι άλλοι κι οι συνθήκες
η ιστορία μας γνωστή
χιλιοπαιγμένη στη ζωή
σε έψαχνα, με βρήκες

Δε ξεχνάς και δε ξεχνάω
μ’ αγαπάς και σ’ αγαπάω

Ταιριάξαμε τόσο καλά
όμως μας άλλαξαν μυαλά
άνθρωποι που ζηλεύαν
εμείς δεν είχαμε κενά
αλλά μας έκαναν ζημιά
αυτοί που περισσεύαν

Δε ξεχνάς και δε ξεχνάω
μ’ αγαπάς και σ’ αγαπάω