Συμφωνία με εντάσεις και διαφοροποιήσεις για την μετεγκατάσταση 120.000 προσφύγων

Οι υπουργοί Εσωτερικών της Ευρώπη αποφάσισαν το απόγευμα της Τρίτης στις Βρυξέλλες την άμεση μετεγκατάσταση 120.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία. Σύμφωνα με πληροφορίες η συζήτηση που ήταν έντονη και σύντομη ολοκληρώθηκε χωρίς να επιτευχθεί ομοφωνία, όπως ευελπιστούσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς τέσσερις χώρες (Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία και Ρουμανία) καταψήφισαν την μετεγκατάσταση. Συνέπεια της στάσης των τεσσάρων χωρών είναι οι 54.000 πρόσφυγες που αντιστοιχούσαν στην Ουγγαρία να μοιραστούν ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία και όποια άλλη χώρα αντιμετωπίσει μεγάλες προσφυγικές ροές στο άμεσο μέλλον.

Τι προβλέπει το σχέδιο Γιουνκέρ για το μεταναστευτικό

Περίπου 160.000 πρόσφυγες και μετανάστες θα μπορέσει να υποδεχθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη μέθοδο του διαμοιρασμού τους μέσω ποσοστώσεων στις χώρες μέλη της, παρά τις όποιες αντιδράσεις έχει ήδη προκαλέσει η πρότασή του για το μεταναστευτικό, δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-Claude Juncker.
Το σχέδιο Γιουνκέρ, το οποίο ακόμα και ο ίδιος χαρακτηρίζει ανεπαρκές σε σχέση με το μέγεθος της μεταναστευτικής κρίσης, προβλέπει ότι σε πρώτη φάση θα γίνει ο διαχωρισμός των ανθρώπων που συρρέουν κατά χιλιάδες στην Ευρώπη σε πολιτικούς πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες, ενώ σε δεύτερη θα πραγματοποιηθεί η μεταφορά τους σε χώρες που θα επιλεγούν, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις ανάγκες και τις δυνατότητες των χωρών αυτών όσο και  τις προτιμήσεις των ιδίων των εκτοπισμένων.

Το μεταναστευτικό δεν αντιμετωπίζεται με περισσότερα κονδύλια (ΣΧΟΛΙΟ)

Σε μια απόπειρα να βρουν νέους τρόπους για να αντιμετωπίσουν την τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις ημέρες στη Μεσόγειο συνεδριάζουν σήμερα στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των χωρών της ΕΕ για το μεταναστευτικό. Το πρόβλημα φαντάζει τεράστιο και μάλλον πολύ δύσκολο ακόμα και να μιλήσει κανείς για αυτό. Πρόκειται για μια πραγματική τραγωδία που έχει τις ρίζες της κυρίως στα πεδία μαχών και εμφύλιων συρράξεων που λαμβάνουν χώρα στις πατρίδες των προσφύγων, μια κατάσταση τόσο δραματική που  ωθεί εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να μη σκέφτονται καν τους κινδύνους που περικλείει η απόφασή τους να επιχειρήσουν τον θανατηφόρο διάπλου της Μεσογείου στοιβαγμένοι σε σαπιοκάραβα που συνήθως κινούνται προς τον άγνωστο παράδεισο χωρίς αξιόπιστο καπετάνιο και πλήρωμα.

Η ΕΕ μπορεί μεν να βρίσκεται μπροστά σ ένα πρόβλημα που μάλλον την υπερβαίνει, αλλά καλείται  να δώσει πειστικές απαντήσεις για ένα θέμα που δεν άπτεται των οικονομικών της προτεραιοτήτων. 

Έτσι, μπροστά στην  εγγενή αμηχανία της στο να διαπραγματεύεται τα τελευταία χρόνια για οτιδήποτε άσχετο με ζητήματα νομισματικής και δημοσιονομικής φύσεως   πρέπει πρώτον να αποδείξει ότι παραμένει μια ήπειρος με κοινωνικές και ανθρωπιστικές δομές ικανές να ανακουφίσουν το δράμα των προσφύγων και δεύτερον να εξετάσει τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ενσωματώσει στα εδάφη της το μεγαλύτερο μέρος αυτών ανάλογα με τις δυνατότητες, τις δομές και τις μακροπρόθεσμες ανάγκες που διαθέτει η κάθε μια χώρα της ΕΕ. Θεωρητικά όλα αυτά είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν με  μιας αφού απαιτούν χρονοβόρες διαδικασίες με αναθεωρήσεις συνθηκών και κανονισμών όποτε ας κρατάμε μικρό καλάθι. Μιας και απομένουν όμως, μόνο λίγες  ώρες προτού επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις που θέλουν την  Ένωση να καλύπτει τα νώτα της απελευθερώνοντας για μια ακόμη φορά κάποια κονδύλια προς τις χώρες υποδοχής των μεταναστευτικών ροών, πάντα περιορισμένα συγκριτικά με το μέγεθος του προβλήματος, ας υποκριθούμε πως ελπίζουμε ότι οι χώρες του εύρωστου βορρά δεν θα εξαντλήσουν μ αυτό τον τρόπο την αλληλεγγύη τους προς τις χώρες του Νότου και τους πρόσφυγες και πως θα δείξουν μια διάθεση να καταστρώσουν έναν στρατηγικό σχεδιασμό μακροπρόθεσμο και πολυεπίπεδο. Κι ας προετοιμαστούμε, καλού κακού, για να φανούμε για μια ακόμη φορά έκπληκτοι.