Για κοίτα κάτω από τα μάτια
της πέτρας την ακινησία
μέσα στα δάχτυλα δεμάτια
κι όλο το Αιγαίο μια ευθεία
κι αν έχεις πάλι ξαστοχήσει
τίποτα δε θα σ εμποδίσει
να δοκιμάζεις μέχρι τέλους
όλες τις διαδρομές του βέλους
ο βασιλιάς στο παραμύθι
πάντα γλιτώνει απ τη λήθη
γιατί όταν ο τροχός κυλάει
καθένας ξέρει που να πάει
χωρίς να υπάρχεις πώς να ζήσω
και πια ζωή πίσω ν αφήσω
χάνει δυο τέταρτα ο χρόνος
όταν κοιμάμαι ακόμα μόνος
βγάλε απ τη φούστα το ψαλίδι
κόψε απ το γένι μου μιαν άκρη
είναι ο έρωτας ταξίδι
πάνω στο μάγουλο σα δάκρυ
