Ο δρόμος είναι γεμάτος δύσκολα όνειρα

 painting: Michael Lang

Μ ένα χαμόγελο παράδοσης στο άπιαστο

αφήνεις στον τυφλό καθρέφτη ένα κέρμα

ενώ η αγάπη σου εκτινάσσεται στο άφταστο

κι η φλόγα γλύφει λες το χάλκινό σου δέρμα

χτυπάει η πέμπτη καμπανιά και εμφανίζεσαι

μέσα στα χείλη σου κρατάς σβηστό τσιγάρο

όλες οι μέρες είναι ίδιες και τσαντίζεσαι

φτιάχνεις κυκλάκια με καπνό για να σαλτάρω

μια αύρα θλίψης και σοφίας σε ομόρφαινε

ο δρόμος ήταν με εφιάλτες φορτωμένος

στάζαν νερά αλόγων μέσα από τα χέρια σου

κι εγώ απ τη θέρμη των ματιών σου μαγεμένος

Εκείνος και Eκείνη

photo:geoffsteuer.com

Άπληστα κάναν έρωτα

μιλούσαν με τις ώρες

και καλαμπούριζαν μαζί

μες στις μεγάλες μπόρες

τρώγαν αμύγδαλα ξερά

ερωτικά κοιτιόνταν

και περπατούσαν νύχτα αργά

πάντα αγκαλιά κοιμόνταν

το φως μέσα στο στόμα του

γευόταν ο ένας του άλλου

υπήρχε μια αύρα γύρω τους

αποσταμού μεγάλου

λεπτές τραβούσανε γραμμές

να μην πληγεί η ευθύνη

για να βρεθούνε ζούσαν λες

εκείνος και εκείνη

Ούτε αντίο δεν της είπε

Photo: strangeaccounts.tumblr.com

Ούτε αντίο δεν της είπε

μα κι ούτε έρωτα είχαν κάνει

δύο φθηνές βαλίτσες βρήκε

περίμενε όρθιος και μπήκε

μες στο ψυγείο να πεθάνει

πήρε μια μαύρη σοκολάτα

στον καταψύκτη είχε ταμείο

του είπε, θα χαλάσουν φάτα

αυτά τα ανάλατα μελάτα

θα ρθει το τρένο ως τις δύο

ούτε αντίο δεν της είπε

κι είναι αργά πια να γυρίσει

άνοιξε το μπουκάλι κι ήπιε

είχε στο κρύο συνηθίσει

πέταξε το σακίδιό του

μέσα στο άδειο το βαγόνι

κοίταξε μια το διπλανό του

ένα στυμμένο ήταν λεμόνι

σβησμένη η μουσική στα ηχεία

να κλαψουρίζει ένα τόνο

δε θα γυρνούσε ούτε γι αστεία

για ένα αντίο πίσω μόνο