Φτάνει, φτάνει, φτάνει

-Κατούρα ρε φίλε  και λίγο του λέω. Μη πηδάς άλλο πια τόσο πολύ.

Α, τις προάλλες δε συγκρατήθηκα άλλο και του τα είπα έξω από τα δόντια.

Αυτός είναι ένας τύπος, ο οποίος για κάθε μια κοπέλα που μιλάει ή θα την έχει πάρει ή θα τον γούσταρε τρελά.

Την προηγουμένη εβδομάδα λοιπόν όταν βγήκε από ένα συνέδριο, σήκωσε το χέρι του και σταμάτησε ένα ταξί, του οποίου οδηγός ήταν μια παλιά του γκόμενα από το γυμνάσιο. Αυτή αφού του έδωσε το τηλέφωνό της, τον άφησε στην εξώπορτα ενός ξενοδοχείου, όπου δούλευε ως ρεσεψιονίστ μια παλιά του γκόμενα από το Λύκειο.

Το πρωϊ λοιπόν που παρήγγειλε πρωϊνό στο κρεβάτι, ποια λέτε να του το φερε; Μια παλιά του γκόμενα από το ωδείο.

Λίγο αργότερα, πηγαίνει να αγοράσει εισιτήρια για μια συναυλία της Χάρις Αλεξίου και στο σταντ συναντάει μια παλιά του γκόμενα από τη ζωγραφική, η οποία όντας πληγωμένη από εκείνον για να πειστεί και να του δώσει εισιτήριο πρέπει πρώτα να ακούσει από το ίδιο του το στόμα ποια ακριβώς είναι η  σχέση που τον συνδέει τόσο στενά με τη σπουδαία τραγουδίστρια. Μετά ο τύπος επισκέφθηκε την Ακρόπολη όπου και νοίκιασε τις υπηρεσίες μιας ξεναγού, αποκαλύπτοντας πως ήταν μια παλιά του γκόμενα από το κόμμα.

Κατά το μεσημεράκι που πήγε να φάει σ ένα παραδοσιακό εστιατόριο στην Πλάκα  διαπίστωσε εντελώς τυχαία ότι η ιδιοκτήτριά του ήταν μια παλιά του γκόμενα από το πανεπιστήμιο. Κοκ. Το ίδιο συνέβη και με την περιπτερού που αγόρασε τα τσιγάρα του, αλλά και με την αστυνομικό που τον σταμάτησε τυχαία για έλεγχο ή  τη γυναίκα του Σάκη Ρουβά που συνάντησε εντελώς τυχαία στο δρόμο, αλλά και εκείνη  του Μπίλι Γκέητς, που θα περάσει τα Χριστούγεννά της στην Αθήνα μαζί με τη φιλενάδα της, τη Miss Βενεζουέλα, μια κοινή τους φίλη από τα παλιά.

Εγώ καθόμουν όλη αυτή την ώρα και τον παρακολουθούσα άναυδος. Μάλλον βρίσκουν και τα λένε, σκέφτηκα.

Τον φαντάζομαι πάντως αυτόν τον τύπο να φτάνει κάποτε σε μια ηλικία που ο προστάτης του να τον εξαναγκάζει  να διπλασιάσει τις φορές που θα πρέπει να επισκέπτεται την  τουαλέτα του για να κατουρήσει. Τι ιστορίες, αλήθεια, θα έχουμε να ακούσουμε τότε!!!

Προλαβαίνουμε δε προλαβαίνουμε

Πίνακας: Love Birds by Elaine Lanoue

- Τι θα γίνει βρε κούκλα μου. Θα πάμε καμιά φορά σ εκείνο το ξενοδοχείο που λέγαμε να περάσουμε λιγάκι καλά;
- Εεε, δεν ξέρω…
-Τι δεν ξέρεις βρε μωρό μου. Μήπως δεν σου αρέσω;
-Όχι δεν είναι αυτό. Μου αρέσεις.
-Ε τότε να κλείσω ένα δωμάτιο γι αυτό το Σάββατο;
-Ένα;
- Ε πόσα δύο;
-Εεε να το σκεφτώ λίγο ακόμα.
-Τι να σκεφτείς βρε μωράκι μου. Τρία χρόνια το σκέφτεσαι.
Έλα βρε μωράκι μου, μη με ταλαιπωρείς έτσι, μη με βασανίζεις. Αφού βλέπεις πόσο πολύ σε θέλω. Άντε βιάσου σε παρακαλώ να πάρεις καμιά απόφαση γιατί ίσα που προλαβαίνουμε, να ξέρεις! Στην οικογένειά μου έχουμε και ιστορικό προστάτη.

Κλασική περίπτωση βλάβης

Foto: www.clipartguide.com

Έχει καλέσει ο πατέρας μου έναν γνωστό του υδραυλικό (παλιό σύντροφο) για να του αντικαταστήσει το χερούλι μιας βρύσης που έσπασε.
-Νά ναι καλά ο άνθρωπος, λέει κατά τις 12 ο πατέρας μου, μας έκανε τέτοια δουλειά και δέχθηκε να πάρει μόνο 30 ευρώ.
Αργότερα, όμως, το ίδιο μεσημέρι, διαπιστώνει ότι ξαφνικά ελαχιστοποιείται η ροή του νερού.
Του τηλεφωνεί: -έλα ρε Μήτσο, τι έγινε;- του λέει- εδώ σχεδόν δεν έχουμε νερό.
Ο Μήτσος ψελλίζει κάτι σαν "κλασική περίπτωση βλάβης" και δεσμεύεται να περάσει ένα πρωϊ για να τη διορθώσει.
Σχεδόν το είχαμε πάρει απόφαση, ότι εφεξής θα πίναμε νερό από βρύση που έσταζε σαν μόριο συνταξιούχου με διογκωμένο προστάτη, όταν μετά από δύο μήνες και βάλε , ο Μήτσος μας επισκέπτεται, σχεδόν απρόσκλητος, αποκαθιστά τη βλάβη στους σωλήνες και φεύγει.
-Να ναι καλά ο άνθρωπος, λέει ο πατέρας μου. Είδες; μας θυμήθηκε από μόνος του. Έκανε και τέτοια δουλειά και δέχθηκε να πάρει μόνο 30 ευρώ.
Το ίδιο μεσημέρι, όμως, διαπιστώνει ότι στο ντουλάπι, ακριβώς κάτω από το νεροχύτη, έχει δημιουργηθεί μια μικρή λίμνη. Την σκουπίζει, αλλά σε λίγα λεπτά δημιουργείται νέα λιμνούλα.
-Έλα ρε μήτσο, του λέει στο τηλέφωνο, όταν τον βρίσκει. Εδώ έχουμε διαρροή. Πότε θα μπορέσεις να περάσεις;

Για να μην τα πολυλογώ και γίνομαι κουραστικός, προκειμένου να υποδεχθούμε το Μήτσο ακριβώς στις ώρες που τον βόλευαν αφήσαμε και δουλειές και υποχρεώσεις και ότι άλλο είχε ο καθένας.
Τουλάχιστον όμως άξιζε τον κόπο. Ο άνθρωπος έκανε καλή δουλειά και δε δέχθηκε να πάρει περισσότερα από 30 ευρώ.