Ξεκαθάρισμα

Κάτσε κάτω, εγώ μιλάω
άλλο δεν σ ανέχομαι
μου χρωστάς δεν σου χρωστάω
πα να δεις αν έρχομαι

στα πατήματα της γάτας
ίχνη της αγάπης σου
σαν ζεστό νερό κανάτας
δίψασα για πάρτη σου

κάτσε κάτω να μιλήσω
κι άμα θες απάντησε
νιώθω πως θα σε αφήσω
κι όσο θέλεις γάβγισε

κάτσε κάτω δεν ξεφεύγεις
απ το ξεκαθάρισμα
χρόνια τώρα το αποφεύγεις
να σε βρω λαχτάρισα

Όπως μού ρθε στο μυαλό!

Όπως μού ΄ρθε στο μυαλό
θα τολμήσω να το πω
όπως έφευγαν τα τρένα
και φοβόμουν για εσένα

ψάχνεις τον μοναδικό
τον σωστό, τον ωριμότερο
και στο τέλος καταντάς
ν αγαπήσεις τον χειρότερο

ψάχνεις τον μοναδικό
τον καλό, τον εξυπνότερο
κι αν τον βρεις τον παρατάς
ψάχνοντας κάτι λιγότερο

όπως μού ρθε στο μυαλό
θα τολμήσω να το πω
μέσα σου κρατάς κρυμμένα
τα χαρτιά σου τα ανοιγμένα

ψάχνεις τον μοναδικό
τον σωστό, τον ωριμότερο
και στο τέλος καταντάς
ν αγαπήσεις τον χειρότερο

ψάχνεις τον μοναδικό
τον καλό, τον εξυπνότερο
κι αν τον βρεις τον παρατάς
ψάχνοντας κάτι λιγότερο