COLOR (2009)

To Video Art σε κάνει πιο στοχαστικό. Η ενασχόληση μαζί του μοιάζει σαν μια προσπάθεια μονταρίσματος των καρέ που περισσεύουν από τα βασικά καδραρίσματα της ζωής. Μπορεί, όμως, να γεννήσει, τόση ομορφιά μέσα σου, αυτή η περισυλλογή, τόση έκπληξη και συναίσθημα όσο λίγες τέχνες. Και το κυριότερο, παραμένει ακόμα ταπεινό και παράξενο, όσο και η αίσθηση που προκαλεί. Εδώ, το χρώμα σταλάζει μέσα στο ακίνητο νερό κι ο θεατής αναγκάζεται να εξερευνήσει τον προσωπικό του ρυθμό. Του φαίνεται φυσιολογική όλη αυτή η διαδικασία; Πρέπει να επιταχυνθεί ο ρυθμός, ή μήπως ο χρόνος μέσα στον οποίο ολοκληρώνεται το “τελετουργικό” ταυτίζεται με το χρόνο που επωάζει μέσα του το περίγραμμα ενός συναισθήματος. Κράτησα την κάμερα ακίνητη, χρησιμοποίησα ευρυγώνιο φακό και τέσσερα ποτήρια ελαφρά παραμορφωμένα , γεμάτα νερό, και δημιούργησα τεχνητό βάθος πεδίου. Όλα μαζί συνθέτουν μια εικόνα που διερευνάει την πληρότητα του νοήματος και την κατανόηση του εσωτερικού ρυθμού.

COLOR (2009) (ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2' 29΄΄)

To Video Art σε κάνει πιο στοχαστικό. Η ενασχόληση μαζί του μοιάζει σαν μια προσπάθεια μονταρίσματος των καρέ που περισσεύουν από τα βασικά καδραρίσματα της ζωής. Μπορεί, όμως, να γεννήσει, τόση ομορφιά μέσα σου, αυτή η περισυλλογή, τόση έκπληξη και συναίσθημα όσο λίγες τέχνες. Και το κυριότερο, παραμένει ακόμα ταπεινό και παράξενο, όσο και η αίσθηση που προκαλεί. Εδώ, το χρώμα σταλάζει μέσα στο ακίνητο νερό κι ο θεατής αναγκάζεται να εξερευνήσει τον προσωπικό του ρυθμό. Του φαίνεται φυσιολογική όλη αυτή η διαδικασία; Πρέπει να επιταχυνθεί ο ρυθμός, ή μήπως ο χρόνος μέσα στον οποίο ολοκληρώνεται το “τελετουργικό” ταυτίζεται με το χρόνο που επωάζει μέσα του το περίγραμμα ενός συναισθήματος. Κράτησα την κάμερα ακίνητη, χρησιμοποίησα ευρυγώνιο φακό και τέσσερα ποτήρια ελαφρά παραμορφωμένα , γεμάτα νερό, και δημιούργησα τεχνητό βάθος πεδίου. Όλα μαζί συνθέτουν μια εικόνα που διερευνάει την πληρότητα του νοήματος και την κατανόηση του εσωτερικού ρυθμού.