"Πρασινίζει" η κοινή γνώμη, έστω κι από τον φόβο της. Η τελευταία μεγάλη δημοσκόπηση για το περιβάλλον, που είδε το φως της δημοσιότητας μόλις τις προηγούμενες ημέρες, αποκάλυψε ότι κάτοικοι από 21 χώρες του πλανήτη δηλώνουν έτοιμοι να κάνουν, τις απαιτούμενες θυσίες και αλλαγές στη ζωή τους, προκειμένου να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών.
Ένα τεράστιο μάλιστα ποσοστό της τάξης του 83% των συνολικά 22.000 ερωτηθέντων της δημοσκόπησης, που οργάνωσε και πραγματοποίησε το BBC, ανέφεραν ότι είναι διατεθειμένοι να προσαρμόσουν τον τρόπο ζωής τους και να υποστηρίξουν αν χρειαστεί ενεργειακούς φόρους υπό την προϋπόθεση ότι τα χρήματα θα χρησιμοποιούνταν στην αναζήτηση νέων πηγών ενέργειας ή στην καλύτερη διαχείριση των υπαρχόντων.
Οι πολίτες ανά τον κόσμο, φαίνεται ότι κατανοούν σιγά σιγά το μήνυμα της αναγκαιότητας, της ολόθερμης συμμετοχής στις φιλοπεριβαλλοντικές δράσεις , προκειμένου να συμβάλουν με τις δυνατότητές τους στην ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής. Και μάλιστα μαζικά. Φαίνεται, πλέον, να αντιμετωπίζουν τη δυσοίωνη συγκυρία σαν μια νέα πρόκληση, όπως και θα έπρεπε να είναι: τη θέαση, δηλαδή, της ζωής υπό το πρίσμα μιας νέας συνειδητοποίησης, που ίσως μελλοντικά μετατρέψει τον πλανήτη μας σε έναν τόσο βιώσιμο, ανθρώπινο, και αλτρουιστικό τόπο, που ούτε καν μπορούμε να διανοηθούμε σήμερα. "Ουδέν κακό αμιγές καλού" λέει πολύ σοφά το αρχαίο απόφθεγμα, με την αέναη επικαιροποίηση, ακόμα και σήμερα, όπου, χιλιάδες χρόνια μετά από την διατύπωσή του, ο πλανήτης βρίσκεται στα πρόθυρα, της μεγαλύτερης απειλής, που δεν είναι άλλη, από την πιθανή μετεξέλιξή του σε τόπο μη βιώσιμο.
Αλλά και ταυτόχρονα στις παρυφές του μεγαλύτερου κέρδους, που δεν είναι άλλο από την αφομοίωση των αναγκαιοτήτων, της αυτογνωσίας, της αυτοσυνειδησίας, του αλτρουϊσμού και της συνεργασίας που επιβάλλει η εποχή προκειμένου να ξεκινήσει με τον πλέον αποφασιστικό τρόπο, η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος με άξονα τόσο την ατομική όσο και τη συλλογική ευθύνη, που δύναται να οδηγήσει μακροπρόθεσμα την ανθρώπινη φύση στην αληθινή ωρίμανσή της.
Ημίμετρα και χλιαρές αποφάσεις δεν χωρούν πλέον σε αυτήν την περιπέτεια, από την οποία θα βγούμε, θεωρώ, είτε συνολικά κερδισμένοι είτε απολύτως χαμένοι. Σ έναν καθαρότερο πλανήτη, δηλαδή, με μεγαλύτερη αυτοσυνειδησία ή στην περιβαλλοντική και κοινωνική εξέλιξη και κατάληξη της απληστίας που κρατάει σήμερα σταθερά στα χέρια της το τιμόνι της ύπαρξής μας.
Στην Ελλάδα, οι περιβαλλοντικές άμυνες σαφώς συγκροτούνται με πιο αργούς ρυθμούς από τις υπόλοιπες δυτικές δημοκρατίες, καθώς τυχαίνει να παρουσιαζόμαστε περισσότερο συμμετοχικοί και αποφασισμένοι στις δημοσκοπήσεις παρά στην ίδια μας την καθημερινότητα. Επομένως χρειάζεται ακόμη δουλειά, τόσο στο επίπεδο της ενημέρωσης, όσο κυρίως στην αλλαγή μιας νοοτροπίας που καθιστά για οποιοδήποτε συλλογικό πρόβλημα υπεύθυνο αποκλειστικά και μόνο το κράτος.
Η μεγάλη αυτή απειλή, και η εκούσια προσαρμογή μας σε μια πιο πράσινη "κοσμοθεωρία" αποτελεί τελικά και για εμάς τους Έλληνες μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε τη συλλογικότητα, όχι σαν μια μορφή αποφυγής της ατομικής μας ευθύνης, αλλά ενίσχυσης και ανάδειξης της.
Γενικά, το τεράστιο και υπαρξιακό,τελικά, πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, όπως άλλωστε και όλα τα μικρότερα από αυτό κοινωνικά προβλήματα, δεν θα μπορούσε ποτέ να αντιμετωπιστεί χωρίς την ύπαρξη ένος αδιάρρηκτου μείγματος ισχυρών και ξεκάθαρα προσδιορισμένων, δεσμευτικών και αυστηρά εφαρμόσιμων μέτρων, με πρακτικές και ατομικά μέτρα που ο κάθε πολίτης θα πρέπει να επιβάλλει καθημερινά στον εαυτό του.
Το ατομικό δηλαδή στην υπηρεσία και όχι στην σκιά του συλλογικού και τανάπαλιν…Αυτό κι αν είναι μια ακόμα λαμπρή ευκαιρία. Το μεγάλο ερώτημα, όμως, παραμένει: Έχουμε την βούληση, τελικά, να δυσκολέψουμε λιγάκι τη ζωή μας, να μεγαλώσουμε ξανά τις αποστάσεις, να επιβραδύνουμε ίσως τους ρυθμούς μας, να μικρύνουμε τους ατομικούς μας στόχους και τις προσωπικές μας επιδιώξεις, ίσως τον εγωισμό μας και την ακόρεστη δίψα για κέρδος και εξουσία, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε έναν στόχο που αφορά πρωτίστως τον άνθρωπο του μέλλοντος; Αν καταφέρουμε να απαντήσουμε θετικά σ αυτό το διακύβευμα, θα έχουμε πατήσει ξανά με αποφασιστικότητα στο εφαλτήριο της ιστορίας μας για να πραγματοποιήσουμε το άλμα εκείνο που θα μας φέρει, μπροστά από το πρόβλημα, σε μια από τις δυσκολότερες και πιο ύπουλες συνολικά συγκυρίες της πορείας μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου