"Έκανα λάθος", παραδέχτηκε ο θεός της Παλαιάς Διαθήκης, κρατώντας στα χέρια του μια νέα έρευνα που έδειχνε ότι οι γυναίκες παραμένουν πιο πιστές από τους άντρες απέναντι στα Θεία κι ότι ακόμα
κατά τη διάρκεια της ζωής τους αλλάζουν δυσκολότερα θρησκευτικές συνήθειες, θεούς και δόγματα από το "ισχυρό φύλο". "Αν έφτιαχνα πρώτη την Εύα", σκέφτηκε, " και από τα πλευρά της δημιουργούσα τον Αδάμ, σήμερα δεν θα υπήρχαν επί γης, ούτε Χριστιανοί, ούτε Μουσουλμάνοι, ούτε Βουδιστές, ούτε Βραχμανιστές.
"Έκανα λάθος, αλλά μπορώ να το διορθώσω" κατέληξε ο πρωταρχικός θεός, αποφασίζοντας να πραγματοποιήσει την πιο ριζοσπαστική παρέμβαση που επιχείρησε ποτέ οποιοσδήποτε θεός στα ανθρώπινα πράγματα.
Θα επέστρεφε στο παρελθόν, με μία μονάχα απλή κίνηση και θα έκανε αυτό που έπρεπε από τότε να πράξει: Θα έδινε τα πρωτεία, δηλαδή, στην Εύα και τον ρόλο του συντρόφου της, στον Αδάμ. Έτσι και έγινε τελικά: Ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης έπλασε ξανά τους πρωτόπλαστους, πρώτα όμως την γυναίκα αυτή τη φορά, και από το πλευρό της τον άνδρα. Στην συνέχεια, διέκοψε για λίγο το "πρόγραμμα" της ζωής, έβαλε την ταινία να "παίξει" σε απίστευτα γρήγορους ρυθμούς, και κόλλησε το μάτι του σ αυτό το υπερμέγεθες κινηματοσκόπιο, για να προλάβει να δει όσο το δυνατό περισσότερα γεγονότα προτού φτάσει παραλλαγμένη η ιστορία του ανθρώπου ως τις ημέρες μας, όπου ήλπιζε μετά από αυτήν την καθοριστική τροποποίηση να μην υπάρχουν πλέον οπαδοί άλλων θρησκειών και δογμάτων.
Οι εικόνες έτρεχαν με τέτοια απίστευτη ταχύτητα που ακόμα κι ο ίδιος , ήταν αλήθεια, δυσκολευόταν να τις παρακολουθήσει.
Παρόλα αυτά κατάφερε να δει κάποια σημαντικά γεγονότα όπως, τους πρωτόπλαστους να φεύγουν από τον παράδεισο με το στίγμα του "Προμητερικού" αμαρτήματος και την Νώε να φουλάρει την Κιβωτό της με φορέματα και κοσμήματα, ένα από κάθε είδος, λέγοντας απολογούμενη ότι "έτσι κι αλλιώς όλα τα ζώα ξέρουν λίγο πολύ να κολυμπούνε".
Ακόμα ο θεός είδε τη Σάρα να θυσιάζει τον άνδρα της Αβραάμ και να στέλνει τον γιο της Ισαάκ για σπουδές στην Αρχαία Ελλάδα.
Τώρα οι εικόνες έφευγαν σαν αστραπές στο κινηματοσκόπιο της ιστορίας. Παρόλα αυτά ο θεός πρόλαβε ακόμα να δει τον εαυτό του να στέλνει την κόρη του Χριστίνα, να απαλλάξει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους, και τους οπαδούς της τα επόμενα χρόνια να λένε στους ταξιδιώτες αντί για το κλασικό "η Παναγιά μαζί σου", το καινούργιο πλέον "ο Ιωσήφ μαζί σου" και στην τρομάρα τους "Χριστίνα και Ιωσήφ".
Διέκρινε ακόμα ο θεός, τον κοκκινοσκουφίτσο να πηγαίνει φαγητό στον παππού του, τον σταχτοπούτο να χάνει την αρβύλα του, την οποία όμως βρίσκει μια πριγκίπισσα και του την φοράει. Μαθαίνοντας όμως αυτή, ότι ο σταχτοπούτος είναι φτωχός και άνεργος , του την βγάζει ξανά και την φοράει σε ένα πλούσιο με τεράστια πόδια λέγοντάς του: "Θα σε χτυπήσουν λιγάκι στην αρχή".
Ακόμα ο Θεός πρόλαβε να δει την πριγκίπισσα της Τροίας Πάρις να κλέβει τον ωραίο Μενέλαο, και να κινητοποιεί σε έναν πόλεμο δίχως αύριο, τις ηγέτιδες της αρχαίας Ελλάδας, μεταξύ των οποίων: την Κλυταιμνήστρα, την Ιφιγένεια και φυσικά την πολυμήχανη Πηνελόπη.
Στη συνέχεια ο Θεός "έτρεξε" ακόμα περισσότερο τα καρέ της ιστορίας για να φτάσει στον 20ο αιώνα, και πιο συγκεκριμένα στις αρχές της δεκαετίας του 60, εποχή όπου οι άντρες διεκδικούν με δυναμικό τρόπο τα δικαιώματά τους στην γυναικοκρατούμενη κοινωνία. Οι λεγόμενοι "Αρσενιστές" της εποχής διαμαρτύρονται έντονα μεταξύ άλλων για το πρότυπο του "κλαψιάρη" Νίκου Ξανθόπουλου που προβάλλει ο ελληνικός κινηματογράφος δίπλα στη Μάρθα Βούρτση, το κορίτσι του λαού.
"Στο τέλος πάντα εγώ πληρώνω τον γαμπρό" διαμαρτύρονται στις αδικίες οι γυναίκες, που κρατούν "μισού λεπτού σιγή" στις τραγωδίες και πηγαίνουν πλέον στα 18 τους στο στρατό, ξυρίζοντας κάθε πρωϊ τα πόδια τους για την πρωινή αναφορά.
Στις κινηματογραφικές αίθουσες ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ είναι "Το πιο Λαμπρό Αστέρι" πλαισιωμένος από την "ποιοτική" Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Λίγες μέρες αργότερα ο εθνικός σταρ των Ελλήνων θα δεχτεί πρόταση γάμου από την πολύ καλή ηθοποιό, ενώ τελικά θα γίνει και ο πατέρας του παιδιού της.
Αυτά και άλλα πολλά πρόλαβε να δει ο Θεός: Α, και φυσικά στους γάμους, τον εκάστοτε ιερέα να απαγγέλει, "η δε γυνή να φοβίζει τον άνδρα" προτρέποντας τους νεόνυμφους να διατηρούν ανάλλαχτη την παγκόσμια ισορροπία, που επέβαλε ο θεός, την ώρα που ο Φαίδων Γεωργίτσης ερμηνεύει στην μεγάλη οθόνη το τεράστιο λαϊκό σουξέ, "Του κοριτσιού απέναντι".
Αρκετά χρόνια αργότερα, η Νικόλ Κίντμαν παρατάει τον Τομ Κρουζ, που βάζει σε εφαρμογή την "ανδρική πουτανιά" για να της δείξει τι έχασε.
"Τι περιμένεις από άνδρα οδηγό;" αναφωνούν, ενίοτε, στους δρόμους οι γυναίκες, οι οποίες στην προσωπική τους ζωή ερωτεύονται τους ξανθούς και παντρεύονται τους πλούσιους.
Ωραία, είπε ο θεός, όταν το φιλμ της παραλλαγμένης παγκόσμιας ιστορίας έφτασε στο τέλος του. Ο κόσμος άλλαξε, όπως ακριβώς το είχα σχεδιάσει,. Δεν βλέπω πια ούτε Χριστιανούς, ούτε Βουδιστές, ούτε Μουσουλμάνους. Ωστόσο διέκρινε κάποια κτίρια που έμοιαζαν με ναούς, και τα οποία αντί για μεγάλες καμπάνες είχαν κάτι τεράστια κινητά και αντί για οποιοδήποτε άλλο θρησκευτικό σύμβολο, κάτι θεόρατα μπουκάλια, γεμάτα με πολύχρωμες ουσίες. Όλα αυτά μάλιστα απέπνεαν ένα σπουδαίο μείγμα αρωμάτων, ευεργετικό για την όσφρηση και τις αισθήσεις, όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος.
Ένιωσε τότε μια ασυγκράτητη περιέργεια, να μάθει περί τίνος πρόκειται και ποιοι είναι επιτέλους όλοι αυτοί οι "Κοντραφουριστές", οι "Προτεστιάν Ντιόρ" οι "Φεραγκάμος" και οι "Γκούτσις", που περιφέρονται με τέτοια ευλαβική κομψότητα στους δρόμους και κάθε φορά που θέλουν να του ζητήσουν μια χάρη, αντί να σταυροκοπούνται, ψεκάζουν με δύο τρεις σταγόνες από ένα κίτρινο μεθυστικό υγρό το πίσω μέρος του αυτιού τους. Ο κόσμος σίγουρα έμοιαζε τώρα πιο όμορφος. Ήθελε μόνο να διαπιστώσει αν είχε γίνει και καλύτερος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου