Νέες ταινίες: ΓΥΡΟΣ ΠΡΩΤΟΣ: (Οι πρώτες αναγνωριστικές γροθιές…)
Ο Rocky Balboa, μεσήλικας πλέον, ζει μια ήσυχη ζωή, μακριά από τα ρινγκ, διευθύνοντας ένα ιταλικό εστιατόριο, το οποίο επισκέπτονται θαυμαστές του για να τους διηγηθεί, εκτός των άλλων, ιστορίες από το ένδοξο παρελθόν του στην πυγμαχία.
Μετά το θάνατο της αγαπημένης του γυναίκας, Adrian, οι αραιές συναντήσεις του με τον μονάκριβό του γιο Rocky Jr αποδεικνύονται ιδιαίτερα τεταμένες , καθώς ο νεαρός, καταπιεσμένος από τη βαριά σκιά του ονόματός του και ανίκανος να χαράξει τον δικό του δρόμο, δεν χάνει ευκαιρία να αποκαρδιώσει τον διάσημο πατέρα του
ΓΥΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ: (Έχω πράγματα στο «υπόγειο»…)
Η συνάντηση με την γλυκιά Marie, ανύπανδρη μητέρα και κατά αρκετά χρόνια νεότερη του, θα προσφέρει στον «πρωταθλητή» ένα νέο σκίρτημα, ταυτόχρονα με την αφύπνιση της επιθυμίας του να ξαναγυρίσει στα ρινγκ, να αγωνιστεί ξανά, έστω και σε ερασιτεχνικό, τοπικό επίπεδο.
Η ευκαιρία θα του δοθεί με τον «γνωστό», απρόσμενο τρόπο, των «Rocky» όταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής της πυγμαχίας Ντίξον, ο οποίος βρίσκεται σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση κρίσης, αντιμετωπίζοντας την «αντιεμπορική» κατάρα της απόλυτης επιτυχίας, θα του προτείνει μια συνάντηση, «φιλανθρωπικού» χαρακτήρα, στο Λας Βέγκας
ΓΥΡΟΣ ΤΡΙΤΟΣ: (Μήπως έπρεπε να το ξανασκεφτώ;)
Χάρης:
«Αληθεύει ότι ο Γκορμπατσόφ, για την τελική αναμέτρηση, βρήκε εισιτήριο μόνο για το πέταλο;».
ΓΥΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ (Έχω περάσει και χειρότερα)
Τριανταένα χρόνια, μετά την πρώτη γνωριμία μας με τον «θρυλικό» πυγμάχο, ο Σιλβέστερ Σταλόνε κλείνει το χρονικό του «ανθρώπου της θέλησης», της αναζήτησης του άπιαστου, του κυνηγού των «χαμένων μαχών» και των υψηλών αθλητικών στόχων, αλλά και της γλυκιάς αφέλειας, της παιδικότητας και της φτηνής προπαγάνδας, αγνοώντας και ο ίδιος, με τον τρόπο που πάντα έκανε ο ήρωάς του, την αρχική προκατάληψη και την περιπαιχτική διάθεση των «ειδημόνων».
Το τελευταίο μέρος της σειράς «Rocky», φαντάζει σαν το κρυμμένο “ track”
ενός ξεχασμένου CD, που «συντρόφευσε» με το «ηθικοπλαστικό» για κάποιους, ψυχαγωγικά τονωτικό για άλλους, μήνυμα αυτοπεποίθησης που μετέδωσε, ανθρώπους που τόλμησαν, δοκιμάστηκαν, ονειρεύτηκαν, έπαιξαν, αγωνίστηκαν, κι ένιωσαν την ελπίδα τους να χάνεται, μπροστά στον αβάσταχτο φόρτο των «εις βάρος τους πιθανοτήτων».
ΓΥΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ (Ποιος να το περίμενε…)
Χάρης:
Είναι αλήθεια, ότι παρακολούθησες την ταινία, με σηκωμένους τους γιακάδες, φορώντας μαύρα γυαλιά, καπέλο, ψεύτικη μύτη και μουστάκι;»
ΓΥΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ ( Σημασία έχει να αντέχεις στα χτυπήματα)
Καθώς οι ταινίες αποτελούν ένα οπτικό θέαμα, αναπόσπαστο κομμάτι του «πολιτισμού της εικόνας», απαιτούν για την πραγμάτωσή τους ένα μεγάλο αριθμό συμβάσεων, ξεχωριστών για το κάθε είδος , σε συνδυασμό πάντα με προσεκτικές και μετρημένες, καινοτόμες ενσωματώσεις. Διαφορετικά ο θεατής, που παρακολουθεί κάποιο συγκεκριμένο είδος ταινιών, αισθάνεται ότι χάνει την επαφή μου με αυτό, κι ότι προσπαθεί να διαβάσει σε μια γλώσσα που δεν γνωρίζει…
Έτσι, λοιπόν, ο θεατής της σειράς ταινιών «Rocky», παντοτινός αθλητής στη βάση του, γνώστης της «ξεσηκωτικής μανιέρας» του Σταλόνε, θα κατευθυνθεί στις αίθουσες , γνωρίζοντας τι ακριβώς περιμένει, και επιθυμεί να δει, και θα δει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κάτι περισσότερο από αυτό.
Η γνωστή συνταγή Σταλόνε, δηλαδή, αρχικά συγκίνηση, εν συνεχεία αίσθημα ανικανοποίητου, ξεσηκωμός και προετοιμασία για την ένδοξη τελική δοκιμασία, αναγνωρίζεται και εδώ αυτούσια και αποδεικνύεται πως είναι η οπτική και ακουστική «γεύση» που προτιμά περισσότερο το κοινό να γευτεί από τον Ιταλοαμερικανό ηθοποιό. Κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι πελάτες στο εστιατόριο του «Balboa» ενδιαφέρονται κυρίως να φωτογραφηθούν μαζί του και να ακούσουν τις ενδιαφέρουσες ιστορίες του, από το να δοκιμάσουν τις πρωτότυπες, αν και «μαγειρεμένες από Μεξικανούς», ιταλικές συνταγές του.
ΓΥΡΟΣ ΕΚΤΟΣ (Κρατήσου απ τα σχοινιά και σήκω)
-Ένα εισιτήριο για το «Rocky» παρακαλώ.
-8 ευρώ, κύριε
-Πλάκα ΜΕ κάνεις
-Να διορθώσω κύριε..
-Φυσικά, φυσικά…
-Το σωστό είναι: Πλάκα ΜΟΥ κάνεις
ΓΥΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟΣ (Ένα … δύο… τρία… τέσσερα… πέντε… έξι… επτά… οκτώ….)
Με το τελευταίο αυτό κεφάλαιο της αθλητικής του ανθολογίας, που αποτελεί συνολικά και το πιο ενδιαφέρον και προσωπικό παράλληλα ίχνος του στον κινηματογράφο , ο Σιλβέστερ Σταλόνε, αποχαιρετά με αξιοπρέπεια ένα κοινό με έντονες αθλητικές καταβολές, το οποίο για 30 ολόκληρα χρόνια αντιμετώπισε τον «Rocky» με την ίδια ανεκτικότητα και συμπάθεια που επεφύλασσε στους αγαπημένους του αθλητές.
Ιδιαίτερης αναφοράς χρήζουν, η σκηνοθεσία του πυγμαχικού αγώνα, όπου ο σκηνοθέτης Σταλόνε, αποδεικνύει ότι τα καταφέρνει πιο αποτελεσματικά από οποιονδήποτε άλλο αναμείχθηκε στο παρελθόν με παρόμοιο εγχείρημα, «σκηνοθετώντας» πειστικά έναν 60χρονο μαχητή, περισσότερο τολμηρό και άφοβο από ποτέ, καθώς και η σεκάνς της προετοιμασίας του αγώνα, με το σφικτό, γρήγορο, αθλητικό μοντάζ και το «απογειωτικό» μουσικό θέμα του Conti να ξυπνά μέσα σου, όχι απλώς το παιδί, αλλά το παιδί που θέλει να τρέξει…
Ο Rocky Balboa, μεσήλικας πλέον, ζει μια ήσυχη ζωή, μακριά από τα ρινγκ, διευθύνοντας ένα ιταλικό εστιατόριο, το οποίο επισκέπτονται θαυμαστές του για να τους διηγηθεί, εκτός των άλλων, ιστορίες από το ένδοξο παρελθόν του στην πυγμαχία.
Μετά το θάνατο της αγαπημένης του γυναίκας, Adrian, οι αραιές συναντήσεις του με τον μονάκριβό του γιο Rocky Jr αποδεικνύονται ιδιαίτερα τεταμένες , καθώς ο νεαρός, καταπιεσμένος από τη βαριά σκιά του ονόματός του και ανίκανος να χαράξει τον δικό του δρόμο, δεν χάνει ευκαιρία να αποκαρδιώσει τον διάσημο πατέρα του
ΓΥΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ: (Έχω πράγματα στο «υπόγειο»…)
Η συνάντηση με την γλυκιά Marie, ανύπανδρη μητέρα και κατά αρκετά χρόνια νεότερη του, θα προσφέρει στον «πρωταθλητή» ένα νέο σκίρτημα, ταυτόχρονα με την αφύπνιση της επιθυμίας του να ξαναγυρίσει στα ρινγκ, να αγωνιστεί ξανά, έστω και σε ερασιτεχνικό, τοπικό επίπεδο.
Η ευκαιρία θα του δοθεί με τον «γνωστό», απρόσμενο τρόπο, των «Rocky» όταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής της πυγμαχίας Ντίξον, ο οποίος βρίσκεται σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση κρίσης, αντιμετωπίζοντας την «αντιεμπορική» κατάρα της απόλυτης επιτυχίας, θα του προτείνει μια συνάντηση, «φιλανθρωπικού» χαρακτήρα, στο Λας Βέγκας
ΓΥΡΟΣ ΤΡΙΤΟΣ: (Μήπως έπρεπε να το ξανασκεφτώ;)
Χάρης:
«Αληθεύει ότι ο Γκορμπατσόφ, για την τελική αναμέτρηση, βρήκε εισιτήριο μόνο για το πέταλο;».
ΓΥΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ (Έχω περάσει και χειρότερα)
Τριανταένα χρόνια, μετά την πρώτη γνωριμία μας με τον «θρυλικό» πυγμάχο, ο Σιλβέστερ Σταλόνε κλείνει το χρονικό του «ανθρώπου της θέλησης», της αναζήτησης του άπιαστου, του κυνηγού των «χαμένων μαχών» και των υψηλών αθλητικών στόχων, αλλά και της γλυκιάς αφέλειας, της παιδικότητας και της φτηνής προπαγάνδας, αγνοώντας και ο ίδιος, με τον τρόπο που πάντα έκανε ο ήρωάς του, την αρχική προκατάληψη και την περιπαιχτική διάθεση των «ειδημόνων».
Το τελευταίο μέρος της σειράς «Rocky», φαντάζει σαν το κρυμμένο “ track”
ενός ξεχασμένου CD, που «συντρόφευσε» με το «ηθικοπλαστικό» για κάποιους, ψυχαγωγικά τονωτικό για άλλους, μήνυμα αυτοπεποίθησης που μετέδωσε, ανθρώπους που τόλμησαν, δοκιμάστηκαν, ονειρεύτηκαν, έπαιξαν, αγωνίστηκαν, κι ένιωσαν την ελπίδα τους να χάνεται, μπροστά στον αβάσταχτο φόρτο των «εις βάρος τους πιθανοτήτων».
ΓΥΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ (Ποιος να το περίμενε…)
Χάρης:
Είναι αλήθεια, ότι παρακολούθησες την ταινία, με σηκωμένους τους γιακάδες, φορώντας μαύρα γυαλιά, καπέλο, ψεύτικη μύτη και μουστάκι;»
ΓΥΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ ( Σημασία έχει να αντέχεις στα χτυπήματα)
Καθώς οι ταινίες αποτελούν ένα οπτικό θέαμα, αναπόσπαστο κομμάτι του «πολιτισμού της εικόνας», απαιτούν για την πραγμάτωσή τους ένα μεγάλο αριθμό συμβάσεων, ξεχωριστών για το κάθε είδος , σε συνδυασμό πάντα με προσεκτικές και μετρημένες, καινοτόμες ενσωματώσεις. Διαφορετικά ο θεατής, που παρακολουθεί κάποιο συγκεκριμένο είδος ταινιών, αισθάνεται ότι χάνει την επαφή μου με αυτό, κι ότι προσπαθεί να διαβάσει σε μια γλώσσα που δεν γνωρίζει…
Έτσι, λοιπόν, ο θεατής της σειράς ταινιών «Rocky», παντοτινός αθλητής στη βάση του, γνώστης της «ξεσηκωτικής μανιέρας» του Σταλόνε, θα κατευθυνθεί στις αίθουσες , γνωρίζοντας τι ακριβώς περιμένει, και επιθυμεί να δει, και θα δει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κάτι περισσότερο από αυτό.
Η γνωστή συνταγή Σταλόνε, δηλαδή, αρχικά συγκίνηση, εν συνεχεία αίσθημα ανικανοποίητου, ξεσηκωμός και προετοιμασία για την ένδοξη τελική δοκιμασία, αναγνωρίζεται και εδώ αυτούσια και αποδεικνύεται πως είναι η οπτική και ακουστική «γεύση» που προτιμά περισσότερο το κοινό να γευτεί από τον Ιταλοαμερικανό ηθοποιό. Κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι πελάτες στο εστιατόριο του «Balboa» ενδιαφέρονται κυρίως να φωτογραφηθούν μαζί του και να ακούσουν τις ενδιαφέρουσες ιστορίες του, από το να δοκιμάσουν τις πρωτότυπες, αν και «μαγειρεμένες από Μεξικανούς», ιταλικές συνταγές του.
ΓΥΡΟΣ ΕΚΤΟΣ (Κρατήσου απ τα σχοινιά και σήκω)
-Ένα εισιτήριο για το «Rocky» παρακαλώ.
-8 ευρώ, κύριε
-Πλάκα ΜΕ κάνεις
-Να διορθώσω κύριε..
-Φυσικά, φυσικά…
-Το σωστό είναι: Πλάκα ΜΟΥ κάνεις
ΓΥΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟΣ (Ένα … δύο… τρία… τέσσερα… πέντε… έξι… επτά… οκτώ….)
Με το τελευταίο αυτό κεφάλαιο της αθλητικής του ανθολογίας, που αποτελεί συνολικά και το πιο ενδιαφέρον και προσωπικό παράλληλα ίχνος του στον κινηματογράφο , ο Σιλβέστερ Σταλόνε, αποχαιρετά με αξιοπρέπεια ένα κοινό με έντονες αθλητικές καταβολές, το οποίο για 30 ολόκληρα χρόνια αντιμετώπισε τον «Rocky» με την ίδια ανεκτικότητα και συμπάθεια που επεφύλασσε στους αγαπημένους του αθλητές.
Ιδιαίτερης αναφοράς χρήζουν, η σκηνοθεσία του πυγμαχικού αγώνα, όπου ο σκηνοθέτης Σταλόνε, αποδεικνύει ότι τα καταφέρνει πιο αποτελεσματικά από οποιονδήποτε άλλο αναμείχθηκε στο παρελθόν με παρόμοιο εγχείρημα, «σκηνοθετώντας» πειστικά έναν 60χρονο μαχητή, περισσότερο τολμηρό και άφοβο από ποτέ, καθώς και η σεκάνς της προετοιμασίας του αγώνα, με το σφικτό, γρήγορο, αθλητικό μοντάζ και το «απογειωτικό» μουσικό θέμα του Conti να ξυπνά μέσα σου, όχι απλώς το παιδί, αλλά το παιδί που θέλει να τρέξει…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου