ΤΟΥ ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΥ Τ0...ΚΕΡΑΣΜΑ

Μπάτσος που το παιδί του έγινε αναρχικός από αντίδραση και το εγγόνι του πάλι από αντίδραση μπάτσος, αναρωτιέται: Τελικά, ο μπάτσος γέννησε τον αναρχικό ή ο αναρχικός τον μπάτσο; Η παρέα του ξεσπάει αυθόρμητα σε γέλια και αμέσως παραγγέλνει ένα δεύτερο γύρο από ούζα. Αποτελούμενη από πέντε περίπου μεσήλικες, στα όρια της συνταξιοδότησης, η παρέα του κυρ Ανδρέα, διευθυντή της τροχαίας Α., συναντιέται τουλάχιστον δύο φορές το μήνα, για να τιμήσει τις καινούργιες παραλαβές του τελευταίου γνήσιου ταβερνιάρη της περιοχής.

Στη σύνθεσή της, όμως, αυτή τη φορά, συγκαταλέγεται και ένα ακόμα, έκτακτο μέλος:

Ο Γ.Π, είναι το μοναχοπαίδι του ενός εκ των 5 συνδαιτυμόνων, του τελωνιακού Λ. Π, διανύοντας, ως εισοδηματίας το 30έτος της ηλικίας του. Ανήκοντας στη γενιά των 700 ευρώ το μήνα για κάθε ένα από τα τέσσερα καταστήματα που νοικιάζει στο κέντρο της Αθήνας ο Γ.Π, ψάχνει τώρα μια νέα, όμορφη και πλούσια κοπέλα για να ενώσουν τις περιουσίες τους και να διευθετήσουν ορθολογικά το μέλλον τους. Σήμερα, όμως, το θέμα μας δεν είναι αυτό.

Πριν από λίγες ημέρες, ένας τροχονόμος είχε σταματήσει τον 30χρονο, επειδή κυκλοφορούσε με το μηχανάκι του χωρίς να φοράει το κράνος και φυσικά του επέβαλε πρόστιμο 300 ευρώ. Ο πατέρας του, λοιπόν, παρακάλεσε τον καλό του φίλο κυρ Ανδρέα, αν γίνεται να σβήσει το πρόστιμο του γιου του, και ο 30χρονος από την πλευρά προσφέρθηκε οικειοθελώς να πληρώσει ο ίδιος το λογαριασμό της συγκεκριμένης κρασοκατάνυξης.

Το τραπέζι ήταν στρωμένο, πιο πλούσια από ποτέ εκείνο το Σάββατο που ο κυρ Ανδρέας, αποφάσισε να δοκιμάσει για πρώτη φορά στη ζωή του τη ναυαρχίδα της κάβας του ταβερνιάρη, το διάσημο γαλλικό κρασί «Petrus».

Ο ταβερνιάρης, τον κοίταξε με τρόπο σαν να τον ρωτούσε αν ήταν βέβαιος για την επιλογή του κι όταν πείστηκε για την αποφασιστικότητα του κ. Ανδρέα άνοιξε, ο ίδιος μία φιάλη από το διάσημο γαλλικό κρασί και την απόθεσε στο τραπέζι.

Ο κυρ Ανδρέας ήπιε πρώτος μια γουλιά δοκιμαστικά, κι αφού την περιεργάστηκε στην κοιλότητα του ουρανίσκου του αμέσως γέμισε έπειτα και όλα τα ποτήρια της παρέας.

-Και γιατί, ρε βλαμμένο, κυκλοφορείς, χωρίς κράνος; Δε λογαριάζεις τις συνέπειες; ρώτησε τον 30χρονο ο κ. Ανδρέας. Μήπως φοβάσαι μη σου χαλάσει το μαλλί; πρόσθεσε, γελώντας, την ώρα που ο νεαρός έτριβε αμήχανα το ξυρισμένο του κεφάλι.

-Και στο στρατό έτσι έκανε, Ανδρέα, πετάχτηκε ο πατέρας του 30χρονου. Τού λεγαν, βάλε κράνος στη σκοπιά, αυτός τίποτα. Κοίτα τώρα την ουλή που έχει στο κεφάλι του. Έχεις ξαναδεί καραφλό με χωρίστρα;

Ο γιος άγγιξε την ουλή από την εγκάρσια τομή που είχε στην κορυφή του κεφαλιού του. Ήταν σημάδι από πτώση τηλεφώνου σκοπιάς στο "τσερβέλο" του, όταν μια Πέμπτη είχε "πέσει τηλέφωνο" από βουλευτή για να πάρει ένα έκτακτο ΠουΣουΚου. Ο νεαρός ψέλισε: Δε φταίει το κράνος. Η φαλάκρα που μου κληρονόμησες φταίει. Αν είχα μαλλιά, θα την είχα γλιτώσει!

-Ε, βέβαια, πήρε ξανά το λόγο ο κ. Ανδρέας. Εμ, στηρίζεται στους φίλους του μπαμπά, ο κύριος, εμ βγάζει και γλώσσα!

Ο 30χρονος, δε μίλησε καθόλου τότε, και τι να έλεγε άλλωστε. Αντιθέτως, πήρε με την άκρη του πιρουνιού του λίγη τυροκαφτερή γιατί με τους "γέρους" δεν έβγαζες καμία άκρη και έπιασε τη φιάλη με το «Petrus», αφού πρώτα δέχτηκε με το βλέμμα του την άδεια της παρέας.

-Ελεύθερα.

Τότε, ο κ. Ανδρέας έκανε νόημα στο γκαρσόν να του φέρει το λογαριασμό, προτού άνοιξει το στόμα και πει:

-Κοίταξε, αυτή τη φορά θα σου τη σβήσω την κλήση, αλλά δε θα υπάρξει επόμενη. Να μάθεις να φοράς το κράνος σου. Όπως όλος ο σωστός κόσμος.

Το γκαρσόνι πλησιάζει με το μπλοκάκι του και άρχισε να ξύνει το κεφάλι του, υπολογίζοντας νοερά την αξία των πιάτων, όπως κάνουν συνήθως όλα τα γκαρσόνια που έχουν ήδη βγάλει το λογαριασμό, αλλά αισθάνονται λιγάκι άβολα για την τιμή που θα εκστομίσουν, προσπαθώντας να κερδίσουν λίγα επιπλέον δευτερόλεπτα ανεκτίμητης οικειότητας.

-Την άδεια, σού την πήρανε; Όχι εε; Μόνο το πρόστιμο έτσι; Πόσο είπαμε ότι είναι το πρόστιμο; ρώτησε ο κυρ Ανδρέας.
-300 ευρώ, απάντησε ο 30χρονος
-Λοιπόν, 12 ούζα, τρεις τυροκαφτερές, μια τζατζίκι, μια μελιτζάνα, 5 πατάτες, 5 μπιφτέκια, 3 κόκα κόλες, 5 γύρους, 3 κατσικάκι, μια πέστροφα, μια γαύρο και μια φιάλη «Petrus» λέει το γκαρσόνι και ξεροβήχει.
-300 ευρώ έε; Λέει ο κ. Ανδρέας. Εντάξει θα σου τα σβήσω. Αλλά δεν θα υπάρξει επόμενη φορά. Να το ξέρεις. Να αναλάβεις τις ευθύνες σου.
-Εντάξει, θα προσέχω. Σας ευχαριστώ πολύ, λέει χαμογελώντας ο 30χρονος και κοιτάζει με ικανοποίηση τον πατέρα του.
-Λοιπόν, σούμα, όλα μαζί, 430 ευρώ! λέει το γκαρσόνι και αφήνει το λογαριασμό πάνω στο τραπέζι.

Η παρέα, τότε, καλοχορτασμένη και πλήρως ικανοποιημένη αρχίζει να σηκώνεται βαρύθυμα από το τραπέζι και ο τελωνειακός κάνει νόημα προς το γιο του να πληρώσει, στριφογυρνώντας νοητά την άκρη του δαχτύλου του πάνω από την περιφέρεια του τραπεζιού. Εκείνος βάζει μακαρίως το χέρι του στην τσέπη του παλτού του και βγάζει από το δερμάτινο πορτοφόλι του 500 ζεστά ευρώ. Υπενθυμίζει στο γκαρσόνι να κρατήσει τα ρέστα και είναι έτοιμος τώρα να τρέξει πανευτυχής στο τηλέφωνο για να κοκορευτεί στον κολλητό του ότι μόλις έσβησε με τις γνωριμίες του ένα πρόστιμο της τάξεως των 300 ευρώ.

Και με το δίκιο του, άλλωστε! Αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν κάθε μέρα!