Στο μποϊκοτάζ των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου καλούν δυναμικά οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα, ενώ δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί, οι καλλιτέχνες και οι απλοί πολίτες σε όλο τον κόσμο που συστρατεύονται με αυτή την άποψη και ζητούν επιτακτικά από τις κυβερνήσεις τους να προχωρήσουν στην εφαρμογή αυτού του ακραίου μέτρου, ως μια δυναμική παρέμβαση κατά της καταπίεσης, της αιματηρής καταστολής των διαδηλώσεων και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους Κινέζους στο Θιβέτ.
Παράλληλα, όμως, με την εν λόγω άποψη, διατυπώνεται και το αντίπαλο δέος αυτής, που θεωρεί ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ένα ιστορικό, παγκόσμιας εμβέλειας και τεράστιου κύρους αθλητικό γεγονός που δεν θα πρέπει να εμπλέκεται σε πολιτικές διαμάχες καθώς αφορά αποκλειστικά τους αθλητές και τους φίλους του αθλητισμού.
Πόσο όμως κοντά στην πραγματικότητα, βρίσκεται μια τόσο «απολιτίκ» τοποθέτηση;
Είναι δυνατόν να ομιλούμε διαρκώς για τα αθλητικά και πανανθρώπινα ιδεώδη των Ολυμπιακών Αγώνων ή για την πολιτική σημασία που έχει για μία χώρα η ανάληψή τους, αλλά και για τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα που τρέφονται από ένα τέτοιο γεγονός και να περιοριζόμαστε παράλληλα στην αυστηρώς αθλητική φύσης τους κάθε φορά που προκύπτουν λόγοι καταπίεσης ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων εναντίον χωρών που αναλαμβάνουν την διεκπεραιώσή τους;
Είμαι της άποψης, πως όταν μιλάμε για Ολυμπιακούς Αγώνες, σε καμία περίπτωση πλέον δεν μπορούμε να ομιλούμε για ένα καθαρά αθλητικό γεγονός κι αυτό γιατί κυριαρχεί τόσο έντονα το πολιτικό και επιχειρηματικό στοιχείο κατά την τέλεσή τους και είναι τόσο μεγάλα τα οικονομικά και επικοινωνιακά διακυβεύματα, που καθίσταται αυτομάτως αφελής οποιαδήποτε προσπάθεια περαιτέρω εξωραϊσμού τους.
Άλλωστε, οι Κινέζοι δεν διεκδίκησαν τους αγώνες ούτε για την χαρά του αθλητισμού, αλλά ούτε και για να αναδείξουν τα κλασικά ιδεώδη τους, παρά μόνο για καθαρά πολιτικούς λόγους, που έχουν να κάνουν με την ανάδειξη του σύγχρονου προσώπου της Κίνας, ως θελκτικού τουριστικού προορισμού και αξιόπιστης εμπορικής εταίρου.
Άρα, δεν μπορούμε ούτε να κωφεύουμε, αλλά ούτε και να εθελοτυφλούμε, όταν συντρέχουν τέτοιοι πραγματικοί και ουσιαστικοί, πολιτικοί και ανθρωπιστικοί λόγοι για το μποϊκοτάρισμα αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων, σε μία χώρα που έχει εισβάλλει εδώ και έξι σχεδόν δεκαετίες στο γειτονικό Θιβέτ και που σημειώνει τεράστιους ρυθμούς ανάπτυξης, μιας ανάπτυξης όμως ανορθολογικής και για πολλούς ανήθικης, αξιοποιώντας στο μέγιστο βαθμό τις πιο απάνθρωπες πτυχές του «κομμου-νεοφιλελεύθερου» μοντέλου της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου