Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

4 ΜΗΝΕΣ 3 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ 2 ΗΜΕΡΕΣ (ΑΡΧΕΙΟ ATHENS24)

Λίγο πριν από την πτώση του Τσαουσέσκου, στη Ρουμανία, το 1989, η σχεδόν "ευλαβική" απαγόρευση των εκτρώσεων, οδηγεί πολλά νεαρά κορίτσια, με ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, στα χέρια πλανοδίων κομπογιαννιτών, η οποίοι εκμεταλλεύονται την ανάγκη τους, με τον πλέον επαίσχυντο τρόπο.

Μία από αυτές τις κοπελίτσες, είναι και η θλιμμένη Λουμινίτα, μια νεαρή και απελπισμένη φοιτήτρια, που με την βοήθεια της καλής της φίλης Άντι, βρίσκει έναν πρακτικό, τον Bebe, και κλείνει ένα δωμάτιο σε ξενοδοχείο για να απαλλαγεί από το έμβρυο που κυοφορεί τους τελευταίους μήνες.

Εκείνος ,όμως, προκειμένου να προβεί στη διαδικασία της έκτρωσης λαμβάνει ως αμοιβή, εκτός από τα προβλεπόμενα, και κάτι αρκετά παραπάνω….

Η ταινία αποτελεί ένα ξεκάθαρο κοινωνικό σχόλιο για τα ήθη και την γενικότερη κοινωνική κατάσταση που επικρατεί στην εκπνοή της κομμουνιστικής Ρουμανίας του Νικολάε Τσαουσέσκου.

Με την κάμερα στον ώμο, διαρκώς σε κίνηση, και αλλεπάλληλα κοντινά πλάνα ο Cristian Mungiu καταγράφει τα έντονα συναισθήματα στα πρόσωπα των χαρακτήρων του, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα απλοϊκά ντεκόρ που χαρακτηρίζονται όπως και γενικότερα η ταινία από μια διάθεση αφαίρεσης και συμπύκνωσης.

Ο λόγος της ταινίας είναι κοφτός, ευθύς, σταράτος και ο φωτισμός των σκηνικών της υποτονικός.

Όλα παραπέμπουν σε μια αβάσταχτη μελαγχολία και σε μια απάνθρωπη αδιαφορία, σ αυτήν την κοινωνική και ψυχολογική μελέτη του Ρουμάνου δημιουργού.

Τα κορίτσια χάνουν την πίστη τους, στους άνδρες, τους εραστές τους και από καιρό στο σύστημα, που τις αφήνει χωρίς φροντίδα, στις πιο δύσκολες τους στιγμές.

Παράλληλα αντιμετωπίζουν κατά πρόσωπο την αλλοτρίωση, την υποκρισία, την αλαζονεία και τον δηλητηριώδη σαρκασμό των συμπατριωτών τους.

Κι όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα, βαθύ φόβου και απόλυτης μυστικοπάθειας.

Οι αργοί ρυθμοί της ταινίας και το βαρύ περιεχόμενό της, σίγουρα δεν ενδείκνυνται για το λεγόμενο κοινό του "ποπκορν".

Ωστόσο, όσοι από εσάς επιλέξετε συνειδητά τον δύσκολο δρόμο της, πιστεύω ότι τελικά θα βγείτε από την αίθουσα δικαιωμένοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου