ΠΡΑΣΙΝΙΖΕΙ Ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ (ΑΡΧΕΙΟ ATHENS24)

Η προσαρμογή των εταιρειών τεχνολογίας στις «πράσινες» επιχειρηματικές στρατηγικές, προκειμένου να μειώσουν τις αρνητικές επιπτώσεις που προκαλεί το προσωπικό τους αποτύπωμα στο περιβάλλον, κορυφώνεται, σε μια περίοδο που ο πλανήτης ευαισθητοποιείται και αρχίζει να αναλαμβάνει ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Όπως, όμως, προέβλεψαν αρκετοί στοχαστές κατά το πρόσφατο παρελθόν, η κινητοποίηση των καπιταλιστικών δυνάμεων της αγοράς στο πλευρό των περιβαλλοντικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σε ολόκληρο τον πλανήτη, δεν θα γίνει ποτέ με την λογική των «πράσινων» ακτιβιστών, αλλά με αυτήν του ενδεχόμενου υλικού κέρδους που μπορεί να προκύψει από την λεγόμενη «πράσινη» οικονομία.

Από τη μια βέβαια είναι πραγματικά λυπηρό, να επιθυμείς να συμβάλλεις στην προσπάθεια για σωτηρία του πλανήτη, αποβλέποντας σε μακροπρόθεσμα υλικά οφέλη, κυρίως επειδή επί της ουσίας δεν αποκηρύσσεις την λογική εκείνη που οδήγησε τα πράγματα στη σημερινή τους μορφή, από την άλλη όμως, έστω και έτσι, διαφαίνεται στον ορίζοντα μια προοπτική συλλογικής δραστηριοποίησης όλων των δυνάμεων της κοινωνίας προς την κατεύθυνση της σωτηρίας του πλανήτη.

Αυτό το αξίωμα καταδεικνύεται και σε μια πρόσφατη έρευνα κατά την οποία το 40% των στελεχών στον τομέα της τεχνολογίας υποστηρίζει, ότι το «πράσινο κίνημα» δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες για τις εταιρείες τους, ενώ το 60% των στελεχών αναφέρει την εξοικονόμηση ενέργειας ως έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες στη διαδικασία λήψης αποφάσεων που αφορούν το περιβάλλον από την εταιρεία του.

Και σίγουρα είναι θετικό το γεγονός ότι το πρόβλημα των αυξανόμενων ρύπων, της ενεργειακής υπερκατανάλωσης και των εκπομπών αερίων που παράγουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, αρχίζει σταδιακά να μπαίνει στις ατζέντες των διοικητικών συμβουλίων των μεγάλων εταιρειών και οργανισμών, ωστόσο, επιμένω, ότι η ανθρωπότητα δύσκολα θα πραγματοποιήσει τα γενναία άλματα που απαιτούνται για τη σωτηρία του πλανήτη με μια πιο πρασινωπή εκδοχή του καπιταλιστικού κυνισμού.