Με το φόβο ότι θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια βλάβη στη θαλάσσια ζωή, αλλά και ιδιαίτερα στον πληθυσμό των πολικών αρκούδων που κατοικούν εκεί, για περισσότερο από 15 χρόνια το δικαίωμα εξερεύνησης για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Αλάσκα ήταν ένα θέμα σχεδόν ανέγγιχτο. Σήμερα όμως, το ανέπαφο παγωμένο «φιλέτο» της Αμερικής φαίνεται να μπαίνει για τα καλά και αυτό στο στόχαστρο της κυβέρνησης Μπους, που ένα περίπου χρόνο πριν από την αποχώρησή της από την εξουσία δηλώνει μέσω της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Διαχείρισης Ορυκτών έτοιμη να δεχθεί από τον επόμενο μήνα προσφορές για δικαιώματα εκμετάλλευσης κοιτασμάτων στην Αλάσκα.
Από κυβερνητικούς αναλυτές υπολογίζεται ότι στην περιοχή υπάρχουν πάνω από 15 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και τρία τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.
Παράλληλα, όμως, εκτιμάται ότι η ενεργειακή εξερεύνηση της Αλάσκας θα αποβεί μοιραία για τη διατήρηση της άγριας πανίδας, θέμα για το οποίο παγερά δείχνει να αδιαφορεί η κυβέρνηση Μπους, την ώρα που ήδη η ιταλική εταιρία Eni έσπευσε να ανακοινώσει την έναρξη της ανάπτυξης ενός νέου θαλάσσιου κοιτάσματος στην Αλάσκα, σε μια επένδυση ύψους 1,45 δις δολάρια.
Και φυσικά το παιχνίδι δεν θα μείνει στα χέρια της «μικρής» Eni, καθώς οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες δεν αποκλείεται ακόμα και εντός των επόμενων ημερών να ανακοινώσουν τις προσφορές τους, την ώρα που οι εκτιμήσεις φέρνουν τα αποθέματα πετρελαίου να μειώνονται σημαντικά και μάλιστα να διαρκούν για τα επόμενα 30 έως 100 χρόνια.
Μάλιστα εκτιμάται ότι η τιμή του πετρελαίου θα ξεπεράσει και την τιμή του χρυσού και πιθανότατα να προκληθεί ένα κραχ στην αγορά εκείνη τη μέρα που η προσφορά δεν θα επαρκεί να καλύψει τη ζήτηση και αυτός είναι ο λόγος που οι πετρελαϊκές εταιρείες σπεύδουν να διασφαλίσουν τη μελλοντική τους θέση με την εύρεση και εκμετάλλευση νέων κοιτασμάτων.
Ένα κλίμα ανησυχίας και ασάφειας που εξασφαλίζει σε κυβερνήσεις-υπαλλήλους πετρελαϊκών εταιρειών, την ευκαιρία να μοιράζουν συμβόλαια και δουλειές, η ανάπτυξη των οποίων θα επιφέρει τεράστια κέρδη στους υπογράφοντες τα χρόνια που θα ακολουθήσουν.
Οι οικολογικές οργανώσεις από την πλευρά τους διαμαρτύρονται, μάχονται, αντιδρούν, αλλά περισσότερο από μια αντι-οικολογική νοοτροπία έχουν να αντιμετωπίσουν την αποφασιστικότητα του αδίστακτου πολιτικού που εισέρχεται στην πολιτική για να διευκολύνει τις μπίζνες του. Και ο οποίος φυσικά δεν πτοείται από προειδοποιήσεις. Μια συνθήκη ικανή να κάνει το τελευταίο αυτό έτος της διακυβέρνησης Μπους σχεδόν ατελείωτο.
Διότι, η περίοδος του «κλεισίματος των βιβλίων» καθώς λένε αποτελεί τη δυσκολότερη περίοδο για μία εταιρεία ή έναν οργανισμό. Στην περίπτωσή μας όμως έχουμε το προνόμιο της παρατήρησης ενός στρεβλού ισολογισμού, που πατάει με το πόδι των εξόδων στο δημόσιο τομέα και με εκείνο των κερδών στα γραφεία των πολυεθνικών. Και τέτοιου είδους βιβλία είναι σχεδόν αδύνατο να κλείσουν ορθολογικά…
Αν αναλογιστεί μάλιστα κανείς ότι από το πετρέλαιο της Αλάσκας η παγκόσμια κατανάλωση θα μπορέσει να καλυφθεί μόνο για λίγες ημέρες, την ώρα που η περιβαλλοντική καταστροφή που μπορεί να προκληθεί, θα απασχολήσει πιθανότατα αρκετές γενιές, η ανάγκη μιας πολιτικής αλλαγής και νοοτροπίας στην κορυφή της υπερδύναμης φαντάζει όχι μόνο επιτακτική, αλλά σχεδόν οριακή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου