Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΛΟΥΛΟΥΔΙΟΥ (ΑΡΧΕΙΟ ATHENS24)

Βρισκόμαστε στην Κίνα, στο 10ο αιώνα, όπου οι μάχες μαίνονται και η αυτοκρατορική αυλή ανθεί.

Η απρόσμενη επιστροφή του αυτοκράτορα Πινγκ στο παλάτι, προκειμένου να γιορτάσει μαζί με την οικογένειά του , ένα τοπικό έθιμο, σηματοδοτεί την απαρχή μιας πορείας προς την καταστροφή.

Ο Πινγκ επιθυμεί να σκοτώσει τη γυναίκα του αλλά κι εκείνη από την πλευρά της εξυφαίνει, με σύμμαχο τον γιο της, μια θεαματική συνομωσία με στόχο την αποκαθήλωση του αδίστακτου άντρα της.

Όλα τα "υπόγεια ρεύματα" της μοναρχίας οδηγούν στην επετειακή "ημέρα των χρυσανθέμων" όπου αναμένεται να γίνει και το τελικό ξεκαθάρισμα των λογαριασμών, αλλά κυρίως η αποκάλυψη των ανίερων μυστικών, η παραδοχή των οποίων ισοδυναμεί με θάνατο.

Η επική περιπέτεια του Ζανγκ Γιμού αποτελεί μια τολμηρή απόπειρα ιστορικής αναδρομής των αυτοκρατορικών πεπραγμένων της Κίνας του 10ου αιώνα.

Προκειμένου να ανασύρει στην επιφάνεια και να ανασυνθέσει τις ψηφίδες της ταραχώδους εκείνης περιόδου της κινεζικής ιστορίας, ο Γιμού αφιερώνεται σε εμβριθή έρευνα, της οποίας τα ευρήματα αγγίζει με σεβασμό αλλά και ωμότητα.

Η ταλάντωση ανάμεσα στην οικογενειακή ζωή και στις πιέσεις αλλά και τους φόβους που συνεπάγεται η "δαμόκλειος σπάθη" της εξουσίας είναι το θέμα της ταινίας που επιχειρεί να ερευνήσει σε βάθος την ψυχική κατάσταση του ανθρώπου, η ύπαρξη του οποίου απειλείται με αφανισμό.

Το κύρος, η παντοδυναμία και ο απόλυτος έλεγχος πάνω στη ζωή και το θάνατο, δηλητηριάζουν την ανθρώπινη φύση του εξουσιαστή, που ζει μέσα στο ατελείωτο άγχος μιας δυνητικής απώλειας των κεκτημένων του.

Ίντριγκες, πάθη, έρωτες, συνωμοσίες και μυστικοπάθεια, αναμειγνύονται ισόρροπα με εκπληκτικές χορογραφίες μαχών, μια εξαιρετική φωτογραφία, ένα προσεγμένο ήχο, και μια σκηνογραφία υποδειγματικής ομορφιάς, δίνοντας ως τελικό αποτέλεσμα ένα εξαιρετικό φιλμ που αγγίζει τεχνικά την τελειότητα και καταφέρνει να συναρπάσει τη Δύση.

Η σκηνοθεσία του Γιμού αποτελεί σεμινάριο κινηματογράφησης ενός πληθωρικού υπερθεάματος με αυτοπεποίθηση, οικονομία και λειτουργική χρήση των τεχνικών δεξιοτήτων του προσωπικού σκηνοθετικού "οπλοστασίου" του.