Προτού ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος αναλάβει την ευθύνη της αμερικανικής προεδρίας υπήρξε κατά καιρούς αλκοολικός, ευθυνόφοβος, αργόσχολος και κυρίως αποτυχημένος μάνατζερ.
Ένας άνθρωπος που από τα πρώτα βήματα της καριέρας του έριχνε έξω τις επιχειρήσεις που αναλάμβανε και είχε γνωρίσει την γεύση της αποτυχίας στον οικονομικό τομέα όσο λίγοι της γενιάς του.
Δεν τρεχει τίποτα, όμως. Μην υπερβάλουμε. Άλλωστε, όπως λέει κάπου, κι ο κορυφαίος Έλληνας χιουμορίστας Αρκάς, όλοι μας ήμασταν καλύτεροι στα νιάτα μας.
Το 2000, μετά από μια αμφιλεγόμενη προεκλογική εκστρατεία, κι ενώ οι πολιτικοί του αντίπαλοι είχαν καταφέρει να καταστήσουν απολύτως διαυγή την άγνοιά του σε βασικά ζητήματα οικονομικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων, ο Μπους καταφέρνει να υπερυσχίσει του κατοπινού νομπελίστα Αλ Γκορ και να αναρριχηθεί στην κορυφή της αμερικανικής ιεραρχίας. Με χαρακτηριστικό του γνώρισμα τον υπεραπλουστευτικό τρόπο με τον οποίο απευθύνεται στο κοινό και ο οποίος σαφέστατα προσομοιάζει με εκείνον που οι σύμβουλοί του απευθύνονται προς αυτόν, ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος σηματοδοτεί την έναρξη μιας από τις πιο ζοφερές οκταετίες της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας.
Έκτοτε, τα γεγονότα είναι ραγδαία και λίγο ως πολύ γνωστά. Η τρομοκρατική επίθεση στο διεθνές κέντρο εμπορίου αποτελεί το πρώτο τουβλάκι σ ένα ντόμινο καταστροφής, θανάτων, περιβαλλοντικής υποβάθμισης και οικονομικής ύφεσης.
Τελικά, λίγο πριν παραδώσει ο Μπους την εξουσία, το αποτέλεσμα της διοίκησής του δεν διαφέρει και πολύ από τις προηγούμενες απόπειρές του στον τομέα των επιχειρήσεων. Ο άνθρωπος που διεκδικεί το ιστορικό προνόμιο του χειρότερου προέδρου των ΗΠΑ, όλων των εποχών, είναι υπεύθυνος όχι μόνο για τους εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους σε Ιράκ και Αφγανιστάν, όχι μόνο για την αποθράσυνση των καιροσκόπων και την διεθνή οικονομική ύφεση αλλά και για ένα σωρό άλλες μικρότερου βεληνεκούς υποθέσεις, οι οποίες είτε υποβαθμίστηκαν είτε πήραν μια τροπή αρνητική. Σήμερα, προκειμένου να διασώσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα από την κρίση, στο οποίο το οδήγησαν οι πολιτικές του, εκταμιεύει 700 περίπου δισεκατομμύρια δολάρια, χρήματα φορολογούμενων πολιτών και προχωρά σε ιδιαίτερα ταπεινωτικές για το σύστημα που πρεσβεύει κρατικοποιήσεις.
Κανείς φυσικά δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά για το που θα πάνε αυτά τα 700 δισεκατομμύρια, κι αν «δικαιούται» από αυτά μέρισμα η γνωστή ομάδα νεοσυντηρητικών, που μπήκαν με το κεφάλι στο δοχείο με το μέλι των εκταμιεύσεων για τον πόλεμο στο Ιράκ. Η βιαιότερη και πιο απροκάλυπτη αντίστροφη αναδιανομή εισοδήματος οδεύει πιθανότατα προς το τέλος της. Και ο κ. Μπους θα πάρει την θέση που του αξίζει στην ιστορία με την ελπίδα να προσφέρει έστω και την έσχατη στιγμή κάτι στο λαό του, με την εμφατική ανάδειξή του σαν παράδειγμα προς εκλογική αποφυγή και αρνητικό σημείο αναφοράς. Και, φυσικά, σαν συνέπεια των αρνητικών επιπτώσεων της χαλαρής, απερίσκεπτης ψήφου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου