Η υπόθεση του σκανδάλου ντόπινγκ στην Άρση Βαρών, που έσκασε σαν βόμβα τις προηγούμενες ημέρες στην αθλητική ζωή της χώρας μας, όχι μόνο δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη, αλλά αποκτά πλέον, μετά και τις σημερινές εξελίξεις, διαστάσεις ενός βιομηχανικού θρίλερ με απρόοπτες συνέπειες.
Συγκεκριμένα, η κινεζική εταιρεία που προμήθευσε την εθνική ομάδα με το «απαράδεκτο» σκεύασμα, παραδέχθηκε σήμερα με ανεπίσημο έγγραφο που απέστειλε στις ελληνικές αρχές, ότι όλη η υπόθεση βασίζεται σε μια παραγγελία, που κατά λάθος βρέθηκε στην Ελλάδα, αναλαμβάνοντας παράλληλα πλήρως την ευθύνη των ενεργειών της.
Ταυτόχρονα, η κινεζική εταιρεία βεβαιώνει ότι εντός των ημερών θα αποστείλει επίσημο έγγραφο στις ελληνικές αρχές με όλες τις απαιτούμενες διευκρινήσεις προκειμένου να διαλευκανθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η υπόθεση.
Η ιστορία είναι πραγματικά απίστευτη, καθώς συνδυάζει την έμφυτη καχυποψία μας σχετικά με τους τρόπους που οι επαγγελματίες αθλητές πραγματοποιούν τις μεγάλες επιδόσεις τους με τα διαρκώς αυξανόμενα κρούσματα ελαττωματικών και επικίνδυνων κινεζικών προϊόντων.
Μια εταιρεία, λοιπόν, στέλνει σε υπεύθυνους ανθρώπους ένα λάθος σκεύασμα, το οποίο δεν είναι ούτε παιχνιδάκι για παιδιά, αλλά ούτε και κάποιο εξάρτημα μιας εργαλειοθήκης. Αντιθέτως πρόκειται για μια παρτίδα από χάπια, εξαιρετικής τοξικότητας, τα οποία θα κληθούν να καταναλώσουν νέοι άνθρωποι, βάζοντας σε κίνδυνο πρώτα απ όλα την υγεία τους και δευτερευόντως την αθλητική τους σταδιοδρομία.
Ένα ολόκληρο επιτελείο, αποτελούμενο από γιατρούς, φαρμακοποιούς και φυσικά προπονητές, εμπιστεύονται σχεδόν τυφλά την συγκεκριμένη εταιρεία, καθώς και τον κινεζικό ΕΟΦ, που «έλεγξε» το παρασκεύασμα, και το χορηγούν σε δύο δόσεις στους αθλητές.
Οι αθλητές συμμετέχουν σε διεθνή διοργάνωση, ελέγχονται και βρίσκονται θετικοί σε χρήση απαγορευμένων ουσιών. Η εθνική ομάδα της Άρσης Βαρών αποκλείεται από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και κινδυνεύει με διετή αποκλεισμό απ όλες τις αθλητικές διοργανώσεις. Τα διεθνή ΜΜΕ βρίσκουν την ευκαιρία τους να αμφισβητήσουν κάθε ελληνική επιτυχία, άνθρωποι σπιλώνονται, μαύρες σκιές πέφτουν πάνω από τις τεράστιες επιτυχίες της Άρσης Βάρων.
Και τελικά η μεγάλη ανατροπή. Όλα ήταν ένα λάθος. Μια λανθασμένη αποστολή. Σαν να μας λένε οι φίλοι μας οι Κινέζοι, ότι για άλλους προοριζόταν το "δηλητήριο" και σ άλλους τελικά κατέληξε. Σα να μας λένε ότι την επόμενη φορά θα προσέχουν ώστε να φτάσει το "δηλητήριο" στον σωστό του παραλήπτη.
Αφού οι Έλληνες αθλητές, είτε το γνώριζαν είτε όχι, κατανάλωσαν απαγορευμένες ουσίες, σκάνδαλο ντόπινγκ υπάρχει ούτως ή άλλως. Η παραδοχή του λάθους δεν αποτελεί δικαιολογία ούτε για την εγκληματική αμέλεια των κινέζων, αλλά ούτε για την εγκληματική αφέλεια των ανθρώπων που προπονούν και υποστηρίζουν ιατρικά αυτά τα παιδιά. Ανθρώπων της αθλητικής πιάτσας, έμπειρων και πετυχημένων στον χώρο τους, που θα όφειλαν να είναι πιο υποψιασμένοι. Όπως μια μητέρα που επιλέγει να ταΐσει το μωρό της με "εγκεκριμένη" από τον κινεζικό "ΕΟΦ" φρουτόκρεμα, που μόλις έφτασε, φρέσκια, φρέσκια, από το Πεκίνο.
Για μένα, το γεγονός ότι 11 νέα παιδιά κατανάλωσαν, δείχνοντας τυφλή εμπιστοσύνη στους προπονητές τους, ένα σκεύασμα, το οποίο σύμφωνα με τους ειδικούς έχει απαγορευτεί ακόμα και στα ζώα, ακόμα κι αν προπονητές, επιστήμονες και διοικούντες της ομοσπονδίας δεν γνώριζαν τι τους έδιναν, είναι σοβαρότερο ακόμα και από το αν έκαναν οι αθλητές χρήση στεροειδών εν γνώση τους.
Γιατί, εν ολίγοις, αποδεικνύει ότι σε μεγάλο βαθμό έχουν κάποιο δίκιο ορισμένοι αθλητές που δηλώνουν άγνοια επί του θέματος, όταν βρίσκονται θετικοί σε απαγορευμένες ουσίες.
Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, αφήνουν εν λευκώ στον προπονητή τους την «ασφαλή» μετάβασή τους στην κορυφαία βαθμίδα του αθλήματός τους, χωρίς να θέλουν να μάθουν και πολλά πολλά. Άρα η άγνοια βασίζεται περισσότερο στο "πίστευε και μη ερεύνα" και είναι μια σκόπιμη άγνοια, άρα τελικά δεν υφίσταται.
Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους, άλλωστε, αθλητές και προπονητές αποκτούν μια τέτοια σχέση αλληλεξάρτησης, που η αξία του εκάστοτε σκοπού υποκαθιστά συνήθως κάθε ηθικό δισταγμό, κάθε φόβο για το μέλλον.
Άρα, λάθος, δεν αναγνωρίζεται σε κανέναν. Έλλειψη πρόθεσης, ανά περιπτώσεις ναι, αλλά όχι λάθος. Το μοναδικό λάθος σ έναν χώρο τόσο ανταγωνιστικό, όσο αυτός του επαγγελματικού αθλητισμού, έγκειται στην τυφλή εμπιστοσύνη και στην άμετρη φιλοδοξία που μπορεί να διαθέτουν οι περισσότεροι επαγγελματίες αθλητές.
Που, τελικά, δεν είναι τίποτε άλλο από την εκούσια ενίσχυση και αποδοχή της άκρατης εμπορευματοποίησης του σύγχρονου αθλητισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου