Κατά την διάρκεια μιας ειδυλλιακής βραδιάς στις όχθες μιας ιδιωτικής λίμνης, ο Alexandre Beck, ένας φιλότιμος παιδοψυχολόγος, γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονικής επίθεσης, με θύμα την αγαπήμένη του σύζυγο Margot και σε μικρότερο βαθμό τον ίδιο.
Η απώλεια της Margot θα στοιχίσει στον Alexandre καθοριστικά με συνέπεια να παραμελήσει έκτοτε την προσωπική του ζωή και να αφοσιωθεί αποκλειστικά και μόνο στην δουλειά του.
Η ανακάλυψη, ωστόσο, από την αστυνομία, δύο πτωμάτων, θαμμένων στην όχθη της ιδιωτικής λίμνης, 8 χρόνια αργότερα, οδηγεί στην επανεξέταση της δολοφονίας της άτυχης Margot, καθώς νέα στοιχεία, "στοχοποιούν" τώρα τον Alexandre, ο οποίος εκτός από τις υποψίες της αστυνομίας έχει να αντιμετωπίσει και μια αδιευκρίνιστη απειλή που επιβουλεύεται την ύπαρξή του.
Όλα όμως θα ανατραπούν με αφετηρία την εύρεση ενός κλειδιού από μια ιδιωτική θυρίδα στην τσέπη του ενός νεκρού άνδρα.
Η αιώνια αγάπη, η ανίκητη δύναμη της ερωτικής επιλογής, ο φόβος της λήθης και η μεταμόρφωση που προκαλεί στον καθημερινό άνθρωπο η ενεργοποίηση του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης του, είναι μερικά μόνο από τα πεδία στοχασμού του νεαρού Γάλλου σκηνοθέτη Guillaume Canet στο συμπαθητικό θρίλερ αγωνίας (Ne le dis a personne, Ελληνικός τίτλος: Μη το πεις σε κανέναν).
Κομψή, αλλά και κάπως φλύαρη κάποιες στιγμές ταινία-καταδίωξης, με διεγερτικές σεναριακές ανατροπές, εμπορικό πνεύμα, αξιοσημείωτο ρυθμό και λιτή, απέριττη σκηνοθεσία, που δεν αποφεύγει ωστόσο τα στυλιζαρισμένα κλισέ του είδους, όμως κι από την άλλη αναπτύσσεται διαρκώς εν κινήσεις, επιδιώκοντας με ένα ανεπιτήδευτο μοντάζ, να κλιμακώσει την περιέργεια και το ενδιαφέρον του κοινού μέχρι και την τελική της λύση, εκεί όπου το τέλος μοιάζει με μετεωρίτη που αποκολλήθηκε από τον πλανήτη Χόλιγουντ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου