Η γιαγιά της συγκεκριμένης οικογένειας δε μοιάζει και πολύ με τις συνηθισμένες γιαγιάδες. Φέρνει περισσότερο σε μια εξιδανικευμένη για τους σύγχρονους ανθρώπους εικόνα μιας ηλικιωμένης γυναίκας που δεν τα παρατά παρά το βαρύ ηλικιακό φορτίο που κουβαλά.
Πρόκειται, λοιπόν, για μια μητριαρχική γιαγιά, που ζητάει από τα παιδιά και τα εγγόνια της ως δώρο για τα 84α γενέθλιά της ένα ταξίδι, που απαιτεί να καλύψουν οικογενειακώς μια απόσταση πάνω από 1000 χμ από το Μπουένος Αύρες προκειμένου να παρευρεθεί στο γάμο μιας ανιψιάς της.
Το άγριο στρίμωγμα τεσσάρων γενιών στο παλιό τροχόσπιτο της οικογένειας, προκειμένου να διασχίσουν την χώρα μέχρι τον μακρινό προορισμό τους θα αποδειχθεί όχι μόνο δύσκολο, έντονο και αφόρητο κάποιες στιγμές, αλλά και αποκαλυπτικό καθώς θα ανασύρει στην επιφάνεια εφησυχασμένη πάθη και καλά κρυμμένα μυστικά της οικογένειας.
Μια πολύ όμορφη ταινία δρόμου, φτηνού προϋπολογισμού αλλά γεμάτη με αλήθεια, συναίσθημα, γλυκόπικρη διάθεση και ρεαλισμό, από τον σημαντικότερο αργεντινό σκηνοθέτη της γενιάς του Πάμπλο Τραπέρο, που επικεντρώνεται με την τρίτη του μεγάλου μήκους ταινία (μετά το Μundo Grua, 1999, και to El Bonaerense, 2002) στις δυσκολίες των οικογενειακών σχέσεων που προκύπτουν από τις ιδιαίτερες συνθήκες συμβίωσης των μελών τους, αλλά και την προσπάθεια των εξισσοροπητικών δυνάμεων να συνθέσουν τις διαφορετικές ανάγκες.
Χωρίς να κολακεύει την αργεντίνικη οικογένεια αλλά κυρίως χωρίς και να έχει καμία διάθεση στρογγυλέματος της άποψής του ο Τραπέρο αφουγκράζεται το ρυθμό της της ζωής του ταξιδιού, μέσα στις καταπράσινες κοιλάδες του βορρά και τα εθνικά χρώματα της αργεντίνικης κοινωνίας η οποία εν έτη 2004, που γυρίστηκε η ταινία μαστιζόταν από μια οικονομική κρίση που την οδήγησε ως τα πρόθυρα της κατάρρευσης του κοινωνικού της ιστού, ο οποίος όμως τελικά αποδείχθηκε ανθεκτικότερος απ ότι υπολογιζόταν. Το γιατί, μπορείτε εν μέρει να το διαπιστώσετε γνωρίζοντας ένα προς ένα τους ήρωες της «Περιπλανώμενης Οικογένειας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου